گائوتو همیشه سربه‌هوا، معمولی و کسل کننده بود، بیشتر از ده سال ساده ولی با اشتیاق زندگی کرده بود و هیچ‌وقت خودش رو آدم خیلی خوب یا خیلی بدی تصور نمیکرد. تا وقتی که شن ونلانگ رو دید. از اون لحظه به بعد، همه‌ ویژگی‌های عادی که باهاشون بزرگ شده بود، ناگهان براش غیرقابل ‌تحمل شدن. گائوتو با خودش کلنجار می‌رفت چون فکر نمی‌کرد آدمی باشه که این‌قدر به قضاوت و ایراد گرفتن از خودش حساس باشه. در واقع بخاطر اینکه شن ونلانگ رو شدیداً دوست داشت، تبدیل به یه آدم خجالت‌زده و ترسو شد، آدمی که به طرز دردناکی متوجه حقارتش شده بود.

قبل از اینکه عاشقِ شن ونلانگ بشه، گائو تو واقعاً خودش رو دوست داشت اما فقط چون شن ونلانگ زیادی درخشان بود. همین باعث می‌شد گائوتو، که آرزو داشت شاید روزی لیاقت ایستادن کنارش رو داشته باشه، خودش رو کاملاً بی‌ارزش ببینه.
#ABODesire

عشق باید دوطرفه باشه. شن ونلانگ برای گائوتو، کسی بود که لیاقت بودن کنارش و جرأت خواستن‌ـش رو نداشت. در واقع همون لحظه‌ای که اجازه داد احساسی در دلش جرقه بزنه، خودش رو وسط فاجعه‌ای به اسم "طمع" انداخته بود.

دویدن ناامیدانه دنبالِ چیزی که از اول هم قرار نیست برایِ تو باشه، در نهایت فقط مجازات و تاوان داره.
#ABODesire