برف سرگردان در باد می‌چرخد،
روح شاعری دارم و پشت‌سرهم عاشق می‎شوم.
همیشه با سبک‎سری و جذابیت،
احساسات عمیقم را پنهان می‌کنم.
کدام جوان است که پر از شور و حال نباشد؟
تنها می‌مانم و تمام محبتم را پای یک نفر می‌گذارم؛
تا آخر عمر با همان نگاه مهربان به او خیره می‌مانم.
می‌توانم بدترین و تیزترین جملات را بنویسم،
تا این دنیای بی‌معنی را مسخره کنم،
اما دلم نمی‌آید حتی ذره‌ای تو را سرزنش کنم.

من جذابیت‌های زیادی دارم اما آدمِ درستی (برای عاشقی) نیستم.
چه کسی آنقدر بدشانس است که تمام عمرش را اشتباهاً به من بسپارد؟
کسی که زودتر عاشق شود،
شمشیرش را می‌ا‌ندازد و اسیر می‌شود.
من چشم‌های غمگین و خسته تو را دوست دارم، درست مثل ماه و ستاره‌ها.
حاضرم هزاران کیلومتر راه بیایم و درِ دلت را بزنم.
لب‌های تنها و سرکشم،
در آخر رضایتت را گرفت و بوسه‌ای تقدیم کردند.

کسی هست که برای زنده ماندن، حتی یک بار هم از روی جنازه‌ی خودش رد نشده باشد؟
یک نفس تا مرگ، یک نفس تا جاودانگی فاصله داشتم؛
در خواب بارها و بارها خودم را کشتم.
از قلمم شدیدترین عشق و نفرت می‌ریزد،
تا این زندگی بی‌معنی را بشکافد
اما فقط از می‌نویسم، تویی که هرگز حتی خاک هم روی پیراهنت نمی‎نشیند.

من جذابیت‌های زیادی دارم اما آدمِ درستی نیستم.
چه کسی آنقدر بدشانس است که تمام عمرش را اشتباهاً به من بسپارد؟
آرزو دارم سال‌ها بی‌صدا بگذرد و صد سال بعد، با تو در یک قبر آرام بگیرم.
عاشق چشمان غمگینت هستم، همان‌هایی که هنوز کمی گرما دارند.
دل ویرانم در صحرا بیهوده به دنبالت می‌دود،
تو غبار روی پیراهنت را می‌تکانی و خاکِ روی انگشتانت را پاک میکنی
و هرکدام از ما راه خودش را ادامه می‌دهد...

به آن ارواح سرگردان و آواره نگاه کن،
که نمی‌توانند تصمیم بگیرند و از هر طرف گیر افتاده‌اند.
کسی که شراب می‌سازد،
از همه هوشیارتر است اما فقط خود را نجات می‌دهد.
می‌گویند سرنوشت حتی ذره‌ای در اختیار ما نیست،
اما من باوری به این حرف‌ها ندارم و فقط به دلم اعتماد دارم.
روی آن شایعات پوچ و بی‌معنی،
اسمِ "جوانی" گذاشته‌اند.
زندگی بی‌پایان همچنان در جریان است...

همه فکر میکردن پشت آهنگ 九万字 "نود هزار کلمه" از هوانگ شی‌فو یه داستان عاشقانه غمگینه ولی اصل ماجرا فقط یه جمله‌ست، یه جمله شاعرانه:
"وقتی بهترین زیباروی رقصنده شهر مُرد،
باید برف شدیدی در پایتخت ببارد."

هوانگ شی‌فو این جمله رو می‌خونه و دلش می‌لرزه؛ با شاعر تماس می‌گیره، اجازه می‌گیره و همون شب تا صبح آهنگ رو می‌سازه. این آهنگ هیچ داستان رسمی‌ای نداره ولی فن‌ها نتونستن بی‌خیال بشن و چند تا قصه زیبا ولی غمگین براش ساختن که خلاصه دو تا از معروف‌ترین‌هاش رو براتون میگم:

🤩قصه «شاعر و رقاصِ قاتل»:
یه شاعر جوون عاشق بهترین رقاص شهر میشه، ولی نمی‌دونه اون رقاص در واقع قاتل حرفه‌ایه. شاعر با اینکه خیلی دختر رو دوست داره اما هیچ‌وقت جرئت نمی‌کنه بهش نزدیک بشه و فقط هر شب با تماشاش، ۹۰ هزار کلمه درباره‌ش می‌نویسه. وقتی رقاص رو می‌کشن، برف سنگینی می‌باره و شاعر کنار جسد دختر در حالیکه در آغوشش گرفته، می‌میره.

🤩قصه «دختر رقاص و محقق بی‌وفا»:
یه دختر زیبا با پولی که از رقص توی فاحشه خونه به دست آورده، یه پسر فقیر رو می‌فرسته تا مقام اول سلطنتی بشه؛ پسر هم بخاطر استعدادش و کمک‌های دختر موفق می‌شه اما دختر رو ول می‌کنه و با یه خانواده اشرافی ازدواج می‌کنه. دختر تنها می‌مونه، از شدت غم مریض میشه و تنها توی یه روز برفی می‌میره.