🤍🤍 یه فکت جالب: طراحی کلی ستون تونگ تیان که یکی از ساخته‌های یی‌چوئه یین‌یانگ هست، از درخت مقدس برنزی 青铜神树 الهام گرفته، یه شی باستانی واقعی از تمدن شو (۳۲۰۰-۴۰۰۰ سال پیش). تو طراحی اصلی این درخت، میوه‌ها و پرنده‌ها روی شاخه‌ها دیده میشه و یه اژدها هم دور تنه‌اش پیچیده، دقیقاً مثل سریال که پرنده‌ها حمله می‌کنن و اژدها هم ظاهر می‌شه. بجز این درخت در طراحی جزییات دیگه ستون از آثار تاریخی استفاده شده که نشون میده روی طراحی فکر شده و براش وقت گذاشتن.

🥰چهارساله هر روز درد کشیدم... هـر روز!! مگه نگفتی هیچ‌کس به‌عنوان یه مصیبت به‌دنیا نمیاد و آدما می‌تونن سرنوشتشون رو تغییر بدن؟ مگه خودت نگفتی؟ بهم دروغ گفتی؟🥰

پشت صحنه‌های فروپاشی روانی تانگ لی‌سی برام جذابن چون انگار یونشی غرق اون غم میشه!

🥰همه‌ی آدما احساس دارن پس می‌تونن کنترل بشن؛ هیچ‌کس نمی‌تونه تاابد آروم بمونه.🥰

🥰توی این دنیا هیچ وقتی هدر نمیره. هر چند امید، گاهی می‌شکنه ولی امید جدیدی دوباره از دل همون امیدهای شکسته متولد می‌شه!🥰

🤍 یکی از مهم‌ترین قسمت‌های سریال، رویای تانگ لی‎سی‌ وصحبت‌هاش با فانگ جوـه که باعث کمال شخصیت تانگ لی‎سی میشه.

وقتی تانگ لی‎سی از فانگ‌ جو معذرت خواهی میکنه که نتونسته نجاتش بده، فانگ جو بهش میگه با اینکه من رو نجات ندادی اما آدمای زیادی رو بخاطر من نجات دادی. در واقع فانگ جو میخواست به تانگ لی‎سی بگه که باید خودش باشه نباید به کسی تبدیل بشه. حالا با سفر آ لی توی شن جو تبدیل به یه انسان کامل شده و باید از عمارت جو دی بگذره چون عمارت جو دی فقط نقطه شروع راهش بوده نه پایانش. وقتی تانگ لی‎سی از خواب بیدار میشه برای امیدهای جدیدش (دوستانش)، امیدِ قبلی که بیشتر شبیه به یه حسرت شده (قلب شیشه‌ای فانگ جو) نابود میکنه. بزرگترین درس سریال همینجاست، شاید شما نتونید به آرزویی که داشتید برسید اما کی میگه دیگه نمیشه آرزو کرد و بهش رسید؟ ناامید شدید؟ خیلی دردناکه اما هنوز چیزهایی هست که بهشون امید ببندید و بلند بشید.