🌟 قربانی‌ها فقط عدد یا آمار نیست، اونا اسم، قصه و دردهای خودشون رو دارن.🌟

داستان با کشف یه جسد تو وان حمام هتل شروع میشه، جسدی که کاملاً تو اسید حل شده و تقریباً غیرقابل شناساییه. پلیس اول فکر می‌کنه خودکشیه، اما فانگ یی جن، کارشناس پزشکی قانونی باهوش به این مسئله شک می‌کنه. کم‌کم خودکشی‌های عجیب و غریب دیگه‌ای اتفاق می‌افته: یه جسد با آرایش کامل، یکی دیگه کاملاً وسط یه ساختمون نیمه کاره سوخته و ...
کم کم مشخص میشه این اتفاقات خودکشی نیستن، بلکه قاتل داره "آخرین آرزوی قربانی‌ها" رو برآورده می‌کنه. هر قربانی اینجا یه بک استوری دردناک و خاصِ خودشو داره، از تبعیض جنسیتی، فشار کاری، تنهایی عمیق تا مشکلاتی که جامعه و آدما براشون ساختن.

فصل دوم با باز شدن دوباره یه پرونده قدیمی شروع می‌شه: "دو نوجوان که عاشق هم بودن و به نظر می‌رسید یکی‌شون، نفر دیگه رو کشته و بعد خودکشی کرده" اما قتل‌های تازه و وحشیانه‌ای که در زمان حال رخ میده، همه چیز رو زیر سؤال می‌بره و نشون می‌ده شاید حقیقت خیلی تاریک‌تر از تصورمون باشه. این بار مرگ‌ها طوری صحنه‌سازی شدن تا رازهای پنهان خانوادگی رو بیرون بکشن: یکی برای حفاظت از بچه‌ش، یکی برای جبران گذشته و یکی برای ترومای کودکی و...
در کنار این پرونده‌ها با بک استوری دردناک خانوادگی، ما شاهد تلاش‌های فانگ یی جن برای ارتباط گرفتن با دخترش و دوست دخترش هستیم. دکتر فانگ هنوز تو بیان احساسات و درک روابط مشکل داره ولی می‌بینیم که چقدر تلاش می‌کنه رشد کنه و بهتر ارتباط برقرار کنه.

🌟 در انتهای قسمت‌های فصل اول، پشت صحنه‌هایی پخش میشه که شامل مراحل تولید، مصاحبه با تیم سازنده، بازیگرا و مشاورهای سریاله. من به اندازه سریال از دیدن این تیکه‌ها لذت بردم. چندتا فکت که توی اون‌ها گفته شده(بدون اسپویل) براتون لیست کردم:

🌟 برای واقعی بودن صحنه‌های جنایت و قتل‌ها، تیم سازنده مدت طولانی در مرحله تحقیقات میدانی بوده. اونا با پلیس جنایی، خبرنگارها، روانشناس‌ها و کارشناس‌های پزشکی قانونی مصاحبه کردن تا صحنه‌ها کاملا واقعی باشه و پیام اجتماعی دراما (پیشگیری از خودکشی و درک درد دیگران) رو واقعی منتقل کنن.

🌟 توی یکی از مصاحبه‌ها نویسنده اشاره میکنه که هر قربانی و بک استوری‌ـش، یه بخشی از شخصیت فانگ یی جن رو نشون می‌ده مثل تنهایی، احساس نادیده گرفته شدن و نیاز به درک شدن. این باعث می‌شه دکتر فانگ کم‌کم با قربانی‌ها احساس همدلی داشته باشه و رشد کنه.

🌟 اینقدر جسدها و صحنه‌ها واقعی بودن که بازیگرها موقع ورود به ست می‌ترسیدن و طول میکشیده تا با فضا کنار بیان. مثلاً جسد حل‌شده در اسید یا جسد سوخته رو با جزئیات علمی مثل رنگ پوست، حالت استخوان‌ها و حتی بوی فرضی بازسازی کردن.

🌟 برخلاف روند معمول که همه چیز رو یکباره فیلمبرداری می‌کنن؛ تیم این سریال، دو مرحله‌ای کار کردن: صحنه‌ها، دیالوگ‌ها، جلوه‌های ویژه (مثل جسدها و ست‌های قتل) و حتی بازی بازیگرا رو تو یه نسخه اولیه و آزمایشی فیلمبرداری می‌کردن؛ این مرحله مثل یه پیش‌نویس بوده و به صورت کامل نبوده، فقط میخواستن چک کنن که ایده چطور کار کرده، صحنه وحشتناک به نظر می‌رسه یا نه و پیام اجتماعی درست منتقل بشه. بعد از این مرحله، تیم نویسنده و کارگردان با کمک پلیس و روانشناس، مشکلات رو پیدا می‌کردن و دوباره فیلمبرداری می‌کردن تا دقیق‌تر، واقعی‌تر و تأثیرگذارتر بشه. این روش هزینه و زمان بیشتری برده اما نتیجه‌ا‌ش دقت و کیفیت فوق‌العاده سریال شد.

🌟 جوزف چانگ، بازیگر نقش فانگ یی جن، بعد از قبول نقشش، سه ماه هر چی مقاله درمورد اوتیسم توی اینترنت پیدا کرده خونده و سر ست هم با کمک روانشناس‌ها بیشتر با دنیای افراد اوتیستیک آشنا شده. بزرگ‌ترین چالش این بوده که اوتیسم رو واقعی و حساس نشون بدن، نه مثل فیلم و سریال‌هایی که این شخصیت‌ها رو "بامزه و معصوم" یا "نابغه مطلق" نشون میدن که کاملاً هم موفق بودن🌟

برای من این سریال جزو بهترین دراماهای جنایی، معمایی بود که دیدم. پلات توییست‌هاش و جزییات باعث می‎شد میخکوب بشم و به خاطر توجه زیاد به
بخش عاطفی و انسانی شخصیت‌ها، با این دراما زیاد گریه کردم. سریال کاملاً رئال و سرده اما آدم‌ها گرمای اون هستن. اگه از نظر روحی شرایط مناسبی دارید و دنبال یه سریال جنایی رئال یا یه سریال با شخصیت اصلی اوتیستیک هستید، اول از همه این سریال رو ببینید. اگه می‌ترسید یا دل نازک هستید پیشنهاد نمی‌کنم چون همه چیز بسیار واقعی ساخته بشه و ممکنه حالتون بد بشه🙏

✔️ فایل‌های The Victims' Game به سختی پیدا میشه ولی من فایل هر دو فصل رو آپ کردم که میتونید دانلود کنید: لـــیــنـــک