از هوش چو کونگ هم خوشم اومد. تا برگشت سراغ لائو لی رفت و سوال کرد که رفتار جاودانه‌ها تو زندگی فانی چطور باید باشه و به شیانگ یون هم گفت که متوجه شده تو زندگی اول حافظه‌ش سر جاش بوده🤌

"بر اساس تجربه جاودانه های دیگه توی مصیبت های فانی، شخصیت جاودانه‌ها وقتی به قلمرو فانی میرن بر اساس شخصیت اصلی اونا ترتیب داده میشه. درباره اینکه چیکار می کنن یا چطوری به پایان میرسه، همه چیز بستگی به شخصیت های متفاوت اونا داره، ربطی به کتاب سرنوشت من نداره."

ولی متاسفانه لائو لی رو طوری که میخواستم سرخ نکرد و واکنش شیانگ یون بهتر بود🤣

*توشان جینگ و سانگ شوان در دنیای واقعی*

یانگزی: جلوی من گریه کردی.
دنگ وی: توهم اشکامو پاک کردی.
جانگ وان یی: 😤😤😤
#LostYouForever

یانگ چائو یو بخاطر بازیش خیلی کامنت منفی میگرفت و کماکان میگیره و این دفعه فکر کنم چندمین باره که گریه‌اش میگیره، واقعاً دلم براش سوخت.

— مروری به سریال 𝖳𝗁𝖾 𝖫𝖾𝗀𝖾𝗇𝖽 𝗈𝖿 𝖠𝗇𝗅𝖾:

• پلات: بسیار خوب شروع شد و تقریباً بد تموم شد. مثل اینکه از نیمه سریال نویسنده اول ادامه نمیده و ادامه فیلمنامه رو شخص یا اشخاص دیگه‌ای می‌نویسن برای همین قصه دچار اشفتگی میشه. به مروز شخصیت‌هایی خوبی که خلق شده بودن دچار مشکل شدن و بنظرم پلات فوق‌العاده افت کرد. تو سیر کلی، منطق و شخصیت‌پردازی با جلوتر رفتن قصه ممکنه ناامیدتون کنه.

• بازیگرها: بازیگرها کارشون خوب بود. از گونگ‌جون و دلربا بگیر که تو این سریال بهتر از سریالای قبلی بودن تا یونینگ و بازیگر نقش آن نینگ و … بازیگر‌ها و نحوه بازی و ارتباطی که با هم گرفته بودن هیچ مشکلی نداشتن اما اگه جایی هم حس کردید مشکلی وجود داره باید بدونید که شخصیت‌پردازی نامناسب باعث شد نتونن به اندازه کافی بدرخشن و تمام توانایی‌هاشون رو نشون بدن مخصوصا تو نیمه دوم و پایانی سریال که یه جورایی ساختار شخصیت‌ها نابود شده بود وگرنه بازیگرها کارشون درسته!

• استایل: طراحی لباس معمولی و قابل قبول بود ولی گریم و استایل مو واقعا بد بود. تیم گریم این سریال کلاً کارش خوب نیست و تو پروژه‌های دیگه‌ هم خرابکاری کرده.

• تدوین: جلوه‌های ویژه واقعا افتضاح بود و اگه با سریالای ۵-۶ سال پیش هم مقایسه کنی میبینی باز هم ضعیفه! با اینکه پروژه S+ هم بود اما گرافیک و جلوه‌های ویژه‌اش در حد یه سریال A بود. صحنه‌های مبارزه درست بازبینی نشده بود و تدوین خیلی جاها مشکل داشت. انگار در سریع‌ترین حالت ممکنه جمعش کرده بودن.

• کارگردانی: ببینید وقتی کل مجموعه درست کار نمیکنه مقصر کارگردانه. اینکه نتونسته با نویسنده کنار بیاد و بعدا در تدوین هم تلاشی برای بهتر کردن کارش نکرده یعنی چی؟ این زوج و بازیگرها با این همه پتانسیل و کمیستری و این پلات که از یه ناول مشهوره کامل به دست تیم کارگردانی نابود شد اما از حق نگذرم چند تا صحنه آیکانیک و فوق‌العاده داشتیم که درباره‌شون صحبت میکنم و همون‌ها باعث میشن من این سریالو دوست داشته باشم.

• موسیقی متن: خوب بودن و واقعاً قشنگ و به جا کار شده بود. مخصوصا ost‌ که یونینگ خونده بود که تو پلی لیستم رفته.

• نظر کلی: من با انتظار زیادی شروعش کردم. مدت‌ها منتظرش بودم و توقع داشتم همه چیز در بهترین شکل ممکن باشه اما متاسفانه بدجوری تو ذوقم خورد، نه بخاطر کم رنگ بودن رمنسش بخاطر وجود نداشتن منطق و از بین بردن قصه‌ای که عالی شروع شد. راستش بخاطر بازیگر‌ها میتونید بهش یه فرصت بدید چون با وجود تمام ایرادا میتونن با قصه همراهتون کنن. ایده داستان جذابه و اگه زیاد سخت نگیرید میتونید ازش لذت ببرید.
#Review
#TheLegendofAnle

سه تا از صحنه‌های آیکانیکی که گفتم:

۱. تولد ملکه مادر و جنجال‌هاش برای لو رفتن قضیه خاندان دی و در نهایت جایی که ملکه مادر بدون کوچک‌ترین عذاب وجدانی روی اسم‌های کشته‌ها راه رفت و از تالار خارج شد، حتی فکر کردن بهش باعث میشه لذت ببرم که چقدر جذاب دراومده بود. (قسمت 25)

۲. مبارزه آخر و مرگ آن نینگ که قبلا هم درباره‌اش گفتم، بنظرم جز یکی از حماسی‌ترین صحنه‌هایی بود که دیدم. (قسمت 33)

۳. رقص‌ لین لانگ تو تالار تاریک و خالی وقتی مینگ شی زندانی شد. (قسمت 27)