شیو مینگ تو این زندگی رفتار بهتری داشت البته حافظه‌ش سر جاش بود، تو زندگی دوم حافظه نداشت و اونجوری تازوند. آدمِ بدی نیست اما به طرز عجیبی خطرناک میزنه. مخصوصاً حساسیتی که روی عشق قدیمیش داره-

ازش خوشم نمی‌اومد اما وقتی به چو کونگ گفت که "بخاطر عشقش حاضره دنیا رو نابود کنه و مثل خدای جنگ نیست که برای نجات دنیا دست از عشقش میکشه." در قلبم نشست🤌

خسته شدم اینقدر شخصیتا بخاطر نجات دنیای کوفتی خودشون رو فدا کردن و ناکام از دنیا رفتن. کلیشه شیانشیا شده🔪

برگشتشون به بهشت هم که خیلی گوگولی و صافت بود و حقیقتاً احساس خطر کردم💀

کادو ما هم یادت نره پری شیانگ زی🫴

راستی از بس لائو لی رو نفرین کردم که رعد و برق بهش بزنه و سرخش کنن و اینا، بدبخت شد بیچاره🤣