شیو مینگ واقعاً آدم خوبی بود و لائو لی با گفتن اینکه توی زندگی فانی جاودانهها بر اساس ذات واقعیشون رفتار میکنن باعث شد نسبت بهش بدبین باشم، حالا با خودم میگم شاید رفتارش توی زندگی دوم فقط بخاطر عشقی بود که پاسخی براش نگرفته بود و ربطی به ذاتش نداشت؛ شایدم نویسنده میخواست جوری نشون بده که بهش شک کنیم و همون اول نفهمیم که طبق معمول اون امپراطور بهشتی همه کاره ماجراست.
