رویای وی شان اونقدر ساده و معمولی بود که دلم به حالش سوخت.

اینقدر زی یو گل پسره که من بجای وی شان عذاب وجدان گرفتم و نگرانم، کاش یکم بد بود😭

تا اینجا هنوزم میگم زی یو نباید شمشیردار باشه. این پسر خیلی ساده اس و روحیاتش مناسب این کار نیست. ووفنگ پونصد نفر تو خاندان گونگ داره بعد زی یو با اطمینان به جین فان میگه فقط یدونه جاسوس داریم😭

علاوه بر این زی یو هنوزم دوست داره از دره بیرون بره و زندگی آزادی داشته باشه اما شمشیردار حق خروج از دره رو نداره و باید تا اخر عمرش یه جورایی زندانی باشه.

صحبت‌هایی که وی شان درباره رابطه‌ش با مادرش (در واقع هان یا سی🤣) زد خیلی قشنگ بودن. وی شان با وجود محیط وحشتناکی که توش بزرگ شده، عواطف و احساسات انسانی رو بهتر از زی یو پردازش میکنه و با حرفاش زی یو تازه متوجه شد پدر و مادرش شاید اونطور که فکر میکرده نبودن.

هان یا سی: تا زمانی که یکی رو داشته باشی از مرگ میترسی، اگه میخوای شکست ناپذیر باشی پس باید دوست داشتن رو فراموش کنی.

یوان دی دی جان هر چی سم داری بده من برات امتحان میکنم😭

اگه وی شان گولِ یوان دی دی رو میخورد و سر حشره زرنگ بازی درنمیاورد اینطوری نمیشد. با غرور یه جوون چینی نباید بازی کرد😔

زی یو به وی شان گفت ما مثل یخ و شعله‌ایم و خیلی هم با مثالش حال کرد اما فقط وی شان و ما میفهمیم این تشبیه چقدر درست و خطرناکه.