جایگزین‌هایی برای کتابخانه‌های محبوب AutoMapper و MediatR

همانطور که احتمالا در جریان هستید، دو کتابخانه محبوب و پرکاربرد یعنی AutoMapper و MediatR قرار است به‌زودی نسخه‌های تجاری داشته باشند و دیگر کاملاً متن‌باز نخواهند بود. جیمی بوگارد، توسعه‌دهنده اصلی این پروژه‌ها، اعلام کرده که برای ادامه توسعه و پشتیبانی، باید مدل تجاری را تهیه کنید.

❗️این یعنی ممکن است در آینده برای استفاده از نسخه‌های جدید یا پشتیبانی، نیاز به پرداخت هزینه باشد.

پس اگه در پروژه‌های خود از این پکیج‌ها استفاده می‌کنید، باید زودتر تصمیم بگیرید که می‌خواهید از چه جایگزین‌هایی استفاده کنید. یا این که خب پولش رو بدید :)

البته خیلی هم بد نشد! Automapper داشت از Reflection استفاده می‌کرد در حالی که جایگزین‌هایی ساخته شده‌اند که زمان کامپایل Mapping را انجام می‌دهند و حداقل ۴ برابر سرعت بهتر و همچنین استفاده منابع کمتری نیاز دارند.

به هر حال جایگزین‌های متنوعی وجود دارد ولی بررسی‌هایی که من برای پروژه‌های فعال انجام دادم به دو نتیجه رسیدم که اینجا مطرح می‌کنم، ممنون می‌شم اگه پیشنهاد بهتری دارید یا چنانچه موافق هستید، توی کامنت همین پست نظر خود را به اشتراک بذارید

این دو گزینه Mapperly و Mapster هستند.

بین اینها هم از لحاظ آپدیت بودن سورس کد گیت هاب، راحتی بهتر برای دیباگ و رفع خطای بهتر و ... هم از Mapperly استفاده می‌کنم.

🔗 در این لینک به مقایسه اجمالی بین Mapper ها پرداخته.

❓در مورد MediatR چه پیشنهادی دارید و به چه نتیجه‌ای رسیدید؟ لطفا تجربه خود را با ما به اشتراک بگذارید ...

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

متغیرهای محلی با نوع ضمنی (var) در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

در سی‌شارپ، زمانی که متغیری را با استفاده از کلیدواژه var تعریف می‌کنید، نیازی به مشخص کردن نوع آن ندارید؛ زیرا کامپایلر نوع مناسب را از بند عبارت سمت راست تشخیص می‌دهد.
نوع ممکن است جزئی از انواع داخلی مثل int یا string باشد، یا حتی انواع ناشناس (anonymous types) یا انواع تعریف‌شده توسط کاربر یا کتابخانه‌های دات‌نت.

نمونه‌های کاربردی

مثال‌هایی از تعریف متغیرهای ضمنی با var:

var i = 5;                     // نوع int
var s = "Hello";              // نوع string
var a = new[] { 0, 1, 2 };    // نوع int[]
var expr = from c in customers where c.City == "London" select c;  // IEnumerable<Customer> یا IQueryable<Customer>
var anon = new { Name = "Terry", Age = 34 };  // نوع ناشناس
var list = new List<int>();   // List<int>

محدودیت‌ها و قوانین استفاده

-ابتدا باید مقداردهی شود: var فقط در صورتی کاربرد دارد که متغیر در همان خط تعریف، مقداردهی شده باشد. تعریف بدون مقدار (var x;) یا مقداردهی به null، باعث خطا می‌شود.
-قابل استفاده فقط در سطح محلی: نمی‌توان از var برای تعریف فیلدهای سطح کلاس، پارامترهای متد یا نوع بازگشتی متد استفاده کرد.
تعریف همزمان چند متغیر با var امکان‌پذیر نیست، نظیر: var a = 1, b = 2; باعث خطا می‌شود.
-نوع متغیر در طول زمان تغییر نمی‌کند: نوعی که کامپایلر تشخیص می‌دهد ثابت است.

کاربرد در LINQ و انواع ناشناس

در بسیاری از موارد استفاده از var اختیاری است؛ اما زمانی که نوع ناشناس به‌کار رفته، استفاده از var الزامی است، زیرا نوع ناشناس نام مشخصی ندارد:

var studentQuery = from student in students
                   where student.FirstName[0] == firstLetter
                   select new { student.FirstName, student.LastName };

foreach (var anonType in studentQuery)
{
  Console.WriteLine($"First = {anonType.FirstName}, Last = {anonType.LastName}");
}

بدون var، امکان دسترسی به خواص این نوع‌ها وجود ندارد.

چه زمانی بهتر است یا بهتر نیست از var استفاده شود؟

استفاده از var خوانایی کد را بیشتر می‌کند، به‌ویژه در مواردی که نوع پیچیده‌ای پشت مقدار است (مثلاً Dictionary<string, List<int>>).
در اسناد رسمی مایکروسافت توصیه می‌شود از var فقط زمانی استفاده کنید که نوع از مقدار سمت راست به‌وضوح مشخص باشد. یعنی اگر از خواننده انتظار دارید نوع را تشخیص دهد، فقط در آن صورت از var استفاده کنید.
یکی از ابزارهای IDE (مثل Visual Studio) امکان تبدیل var به نوع صریح (explicit type) را برای خوانایی بیشتر فراهم کرده است؛ البته در شرایطی که مقدار در همان خط تعریف نشده یا نوع ناشناس نیست.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

تجربه معماری شش ضلعی در نتفلیکس

وقتی تیم Studio Workflows در نتفلیکس تصمیم گرفت اپلیکیشن جدیدی برای مدیریت تولید محتوا بسازد، با چالشی بزرگ روبه‌رو شد: داده‌هایی که نیاز داشتند، در سیستم‌های مختلف پخش شده بود — از gRPC گرفته تا GraphQL و JSON API.

آن‌ها می‌دانستند که این منابع داده قرار است در آینده تغییر کنند، ولی نمی‌خواستند منطق برنامه‌‌هایشان هر بار به هم بریزد. برای همین تصمیم گرفتند از معماری شش‌ضلعی (Hexagonal Architecture) استفاده کنند.

نتیجه؟ وقتی مجبور شدند منبع داده را از JSON API به GraphQL تغییر دهند، بدون آنکه منطق اصلی برنامه دست بخورد!

این معماری کمک کرد تا:

- منطق کسب‌وکار را از منابع داده جدا کنند.

- تست‌نویسی راحت‌تر و سریع‌تری داشته باشند.

- برای تغییرات آینده آماده باشند.

اگه دوست داری بیشتر درباره‌ی این تجربه بخونی، این مقاله‌ی نتفلیکس رو از دست نده:

🔗 تجربه‌ی نتفلیکس با معماری شش‌ضلعی یا Hexagonal Architecture

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

مدیریت بهتر سرویس های self-hosted

اگر سایت و اپلیکیشن‌های خود را روی سرورهای ویندوزی و لینوکسی بالا می‌آورید و از سرویس‌های ابری استفاده نمی‌کنید، احتمالا مشکلاتی در مدیریت سرویس‌های خود دارید.

از دیپلوی کردن گرفته تا مدیریت بک‌آپ‌ها و نسخه‌های مختلف و Environment های متفاوت که کنترل این موارد به صورت دستی مشکل است و علاوه بر آن ریسک ایجاد مشکل در سرویس‌ها را بالا می‌برد.

ابزارهای متنوعی برای مدیریت این موضوع وجود دارد مثل Heroku، Vercel یا Netlify که محدودیت‌های زیادی دارند.

- ابزاری اوپن سورس و رایگان وجود دارد به نام Coolify

ابزاری اوپن‌سورس و سلف‌هاستد (self-hosted) که به شما اجازه می‌دهد خیلی راحت پروژه‌های خود را روی سرور خود دیپلوی و مدیریت کنید.
بدون نیاز به کلی کانفیگ عجیب غریب، می‌توانید با چند کلیک ساده سرویس‌هایی مثل دیتابیس، اپلیکیشن‌های داکری، یا حتی پروژه‌های Next.js و Laravel و Asp.net و ... را ران کنید.

🔗 آدرس گیت‌هاب.

📖 مستندات کامل.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

آشنایی باScope of Variables در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

در سی‌شارپ Scope به معنای محدوده‌ای است که یک متغیر در برنامه قابل دسترسی بوده و قابل استفاده است. در زبان سی‌شارپ، محدوده‌ی تغییرپذیری متغیرها معمولاً به سه سطح اصلی تقسیم می‌شود: در سطح کلاس (Class-Level Scope)، در سطح متد (Method-Level Scope)، و در سطح بلوک (Block-Level Scope)

۱. سطح کلاس Class-Level Scope

متغیرهایی که در داخل کلاس اما بیرون از تمامی متدها تعریف می‌شوند، دارای محدوده‌ی سطح کلاس هستند و به‌عنوان field یا اعضای کلاس شناخته می‌شوند. این متغیرها در تمامی متدها و بلوک‌های همان کلاس قابل دسترسی‌اند—مگر دسترسی‌ آن‌ها توسط Access Modifier محدود شده باشد، اما داخل همان کلاس تأثیری بر دسترسی ندارد.
مثال:

class Geeks {
    int a = 10;  // کلاس-سطح
    public void Display() {
        Console.WriteLine(a);  // قابل دسترسی
    }
}

۲. سطح متد Method-Level Scope

متغیرهایی که در داخل یک متد تعریف می‌شوند، محدوده‌ی سطح متد دارند و به‌عنوان local variables شناخته می‌شوند. این متغیرها فقط در همان متد قابل دسترسی‌اند. همچنین امکان تعریف دو متغیر با نام یکسان در یک محدوده وجود ندارد و دسترسی به آن‌ها پس از خاتمه‌ی اجرای متد ممکن نیست.

۳. سطح بلوک Block-Level Scope

متغیرهایی که در داخل یک بلوک مانند if، for، { ... } یا دیگر ساختارهای کنترلی تعریف شوند، محدوده‌ی بلوکی دارند. یعنی تنها در همان بلوک (یا بلوک‌های تو در تو) قابل استفاده‌اند و خارج از آن بلوک قابل دسترسی نیستند.

مثال:

for (int i = 0; i < 5; i++) {
    Console.WriteLine(i);
}
// Console.WriteLine(i); // خطا—خارج از بلوک for

نکته‌: Shadowing در سی‌شارپ

در بسیاری از زبان‌ها، متغیرهایی که در داخل بلوک داخلی تعریف می‌شوند می‌توانند متغیرهای بیرونی با همان نام را مخفی یا Shadow کنند. اما در سی‌شارپ، shadowing نام متغیرها بین بلوک شرطی (if) و متد مجاز نیست—اگرچه بین کلاس و متد یا بین کلاس‌ها ممکن است.

قواعد Scope در سی‌شارپ:

۱ .ساختاریافته‌تر و خواناتر باشند.
۲. از خطاهایی مانند استفاده از متغیر خارج از محدوده جلوگیری شود.
۳. حافظه بهینه‌تر مدیریت گردد، چرا که متغیرهای محلی پس از انجام وظیفه آزاد می‌شوند.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

اجرای مستقیم فایل‌های سی‌شارپ با dotnet run

آیا تا به حال برای تست یک کد ساده سی‌شارپ مجبور بوده‌اید پروژه بسازید و فایل .csproj درست کنید!

با نسخه جدید NET 10. می‌تونید فایلی ساده مثل app.cs را مستقیم با دستور زیر اجرا کنید:

dotnet run app.cs

برای اسکریپت‌های سریع، تست یک ایده یا حتی آموزش، این فیچر بسیار کاربردی است و بدون هیچ وابستگی اضافه‌ای کار می‌کند.

برای اضافه کردن پکیج‌های NuGet مستقیم داخل فایل:

#:package Humanizer@2.14.1
using Humanizer;

Console.WriteLine(DateTime.Now.AddDays(-3).Humanize());

برای مشخص کردن نوع SDK پروژه:

#:sdk Microsoft.NET.Sdk.Web

var app = WebApplication.Create();
app.MapGet("/", () => "Hello from ASP.NET Core!");
app.Run();

برای تنظیم ویژگی‌های Build مثل نسخه زبان:

#:property LangVersion preview

Console.WriteLine("Using C# preview features!");

نهایتا می‌توان همین فایل را به پروژه‌ای کامل هم تبدیل کرد:

dotnet project convert app.cs

📖 مستندات کامل را اینجا ببینید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

آیا هوش مصنوعی جای برنامه‌نویسان را می‌گیرد؟

شاید بهتر باشد بپرسیم: کدام برنامه‌نویسان با هوش مصنوعی جایگزین می‌شوند؟ در تیم CrystaCode، استفاده از ابزارهایی مثل GitHub Copilot باعث شده توسعه‌دهندگان ارشد بتوانند کاری را که قبلاً یک تیم در ۱۰ روز انجام می‌داد، تنها در ۴ ساعت به پایان برسانند. این یعنی مسیر سنتی رشد از طریق بازبینی کد و انجام کارهای تکراری، حالا فشرده‌تر و سریع‌تر شده. ابزارهای هوش مصنوعی دیگر فقط تکمیل‌کننده نیستند؛ آن‌ها به همکارانی تبدیل شده‌اند که تفکر معماری، درک سیستم و مهارت در طراحی راه‌حل را انجام می‌دهند.

در این چشم‌انداز جدید، توسعه‌دهنده‌ای موفق خواهد بود که بتواند با هوش مصنوعی همکاری کند، نه اینکه با آن رقابت کند. مهارت‌هایی مثل توانایی طراحی end-to-end، درک کسب‌وکار و ارائه خروجی مستقل، حالا ارزشمندتر از صرفاً نوشتن کد هستند. توصیه من به برنامه‌نویسان تازه‌کار این است: سریع‌تر ارشد شوید. آینده منتظر شما نمی‌ماند، بلکه با سرعت در حال حرکت است.

🔗 مطلب کامل را اینجا بخوانید.

#مهران_داودی (لینکدین - بلاگ)

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

معرفی کلی Pattern Matching در زبان سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

تکنیک Pattern matching روشی است که امکان بررسی یک عبارت (expression) براساس ویژگی‌های خاصی را فراهم می‌کند.
این روش در سی‌شارپ کمک می‌کند تا کدها خواناتر، مختصرتر و ایمن‌تر شوند، مثلاً به جای عملیات مرسوم قبلی، بررسی نوع یا وضعیت ارزش‌ها را در قالب‌هایی مستقیم‌تر انجام می‌دهد.


سازوکارها و ساختارهای اصلی در سی‌شارپ

۱. is Expression (عمل‌گر is)

این ساختار بررسی می‌کند که آیا یک عبارت با یک الگو (pattern) تطابق دارد یا خیر، و در صورت موفقیت، امکان تعریف متغیر جدید نیز فراهم می‌شود.
کاربرد معمول: چک نوع متغیر و استخراج آن در قالب متغیر محلی

مثال

int? maybe = 12;
if (maybe is int number) {
    Console.WriteLine($"The value is {number}");
}

۲. عبارت switch یا switch Expression

یک روش کامپکت برای انتخاب رفتار یا مقدار خروجی بر اساس الگوی تطابق

visitorCount switch {
    1 => 12.0m,
    2 => 20.0m,
    _ => 0.0m
}

Declaration & Type Patterns
Constant Patterns
Relational Patterns
Property Patterns
Positional Patterns
Var Patterns
Discard Pattern (_)
Logical Patterns (and, or, not)
List Patterns

مثال کاربردی ساده (Switch Expression)

برای تفهیم بهتر، یک مثال ساده از switch expression

var x = 4;
string result = x switch {
    1 => "one",
    2 => "two",
    3 => "three",
    _ => "other"
};
Console.WriteLine(result); // خروجی: "other"

نکات مهم و پیش‌فرض‌ها
خوانایی و اجتناب از boilerplate: الگوها کمک می‌کنند تا از ساختارهای طولانی if-else یا casting‌های دستی دوری کنیم.

اعتبارسنجی compile-time: کامپایلر در صورت نپرداختن به حالت‌هایی مانند null یا همهٔ مقدارهای احتمالاً ممکن، هشدار می‌دهد.

ترکیب با refactoring‌های IDE: ابزار‌هایی مانند Visual Studio پیشنهاد می‌دهند به جای as و null check، از pattern matching استفاده شود.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

گاهی وقت‌ها لازم است مرورگر به‌صورت خودکار اجرا شود و بخشی از کارها را انجام دهد.

مثال:
- نوشتن تست E2E برای نرم‌افزار: باز کردن سایت، لاگین، بررسی مودال‌ها
- گرفتن PDF یا اسکرین‌شات از صفحات خاص
- اسکرپینگ داده‌ها از سایت‌های مختلف

برای این کارها، سه ابزار محبوب داریم:
ابزار Selenium: قدیمی‌ترین و پایدارترین ابزار تست مرورگرها. پشتیبانی از همه مرورگرها، سازگار با زبان‌های مختلف (Java, Python, C#, ...)، سرعت پایین‌تر.
نکته: Dockerize کردن آن گاهی دردسر دارد، بخصوص در CI/CD.

ابزار :Puppeteer / PuppeteerSharp: ابزاری مدرن مبتنی بر DevTools، مخصوص Chrome/Chromium، سریع و سبک، مناسب برای اسکرپینگ، تولید PDF، گرفتن اسکرین‌شات.
نکته: نسخه‌ی #CSharp با نام PuppeteerSharp در NuGet موجود است و راحت در محیط‌های Docker قابل استفاده ولی محدود به مرورگرهای گوگل!


ابزار Playwright: نسل جدید از مایکروسافت، با قابلیت‌های پیشرفته، پشتیبانی از Chrome, Firefox, Safari (WebKit) ،Auto-wait هوشمند، کانتکست‌های ایزوله، پشتیبانی رسمی از #CSharp، Node.js، Python، Java، مناسب برای تست‌های مدرن و پروژه‌های جدید، عالی برای شبیه‌سازی چند کاربر همزمان.

پیشنهاد من:
پروژه‌ی جدید و کراس‌مرورگر از Playwright

اسکرپینگ سبک یا تولید PDF فقط روی کروم از Puppeteer / PuppeteerSharp

پروژه‌ی Enterprise یا نیاز به سازگاری Legacy از Selenium

▫️اگه تجربه‌ای با این ابزارها دارید یا سوالی براتون پیش اومده، خوشحال می‌شم بشنوم.

🔗 مطلب کامل را در اینجا بخوانید.

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

بهبود عملکرد JSON در دات‌نت با حذف Reflection!

در اپلیکیشن‌های دات‌نت که در حجم بالا با JSON سروکار دارند، استفاده از JsonSerializer باعث کندی در شروع برنامه، مصرف زیاد حافظه و کاهش سرعت می‌شود. دلیل این موضوع استفاده از Reflection در زمان اجراست که منابع زیادی مصرف می‌کند.

راه‌حل:
در دات‌نت ۶ قابلیت جدیدی معرفی شده: Source Generator برای System.Text.Json. این ابزار در زمان کامپایل کدهای لازم برای سریال‌سازی و دی‌سریال‌سازی را تولید می‌کند، و دیگر نیازی به Reflection در زمان اجرا نیست!

مزایای این موضوع:
- افزایش سرعت سریال‌سازی تا ۱.۶ برابر
- کاهش زمان شروع برنامه
- کاهش مصرف حافظه
- سازگاری بهتر با trimming و کاهش حجم نهایی اپ

public class Person {
  public string FirstName { get; set; }
  public string LastName { get; set; }
}

حالا با استفاده از Source Generator:

[JsonSerializable(typeof(Person))]
internal partial class MyJsonContext : JsonSerializerContext { }

و برای سریال‌سازی:

var person = new Person { FirstName = "Jane", LastName = "Doe" };
var json = JsonSerializer.Serialize(person, MyJsonContext.Default.Person);

📎 برای جزئیات بیشتر، مطلب کامل را اینجا بخوانید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

کانستراکترها (سازنده‌ها) در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

۱. تعریف و نقش
کانستراکتر روش (متودی) است که توسط محیط زمان اجرای (Runtime) هنگام ساخت یک شیء (instance) از یک کلاس یا ساختار (struct) فراخوانی می‌شود. می‌توان برای یک کلاس یا struct چندین کانستراکتر با پارامترهای مختلف تعریف کرد تا اطمینان حاصل شود که اشیاء جدید در وضعیت معتبر ساخته می‌شوند.

۲. ترتیب اجرای مراحل ساخت شیء
هنگام ساخت یک شیء با عملگر new، مراحل زیر به ترتیب انجام می‌شوند:
۱. میدان‌های نمونه‌ای (instance fields) به مقدار پیش‌فرض (مثل صفر) مقداردهی می‌شوند.
۲. مقداردهی اولیه‌ی فیلدها (field initializers) در نوع مشتق‌شده اجرا می‌شود.
۳. مقداردهی اولیه‌ی فیلدها در نوع پایه آغاز می‌شود تا به System.Object برسد.
۴. کانستراکترهای نمونه‌ای کلاس‌های پایه ابتدا اجرا می‌شوند تا به کلاس جاری برسند.
۵. در نهایت، کانستراکتر خود کلاس اجرا می‌شود.
۶. اگر از initializerهای شیء (object initializers) استفاده شده باشد، آن‌ها بعد از کانستراکتر اجرا می‌شوند، به ترتیب متنی ظاهرشده.

در ساختارها (struct) اگر از مقدار پیش‌فرض (default) استفاده شود، همه فیلدها به صفر مقداردهی می‌شوند.
در آرایه‌ها هم تمامی عناصر هنگام ساخت آرایه به مقدار پیش‌فرضشان (صفر یا null) تنظیم می‌شوند.

۳. کانستراکترهای استاتیک (static constructors)
کانستراکتر استاتیک (بدون پارامتر) برای مقداردهی اولیه‌ی اعضای استاتیک استفاده می‌شود.
این کانستراکتر حداکثر یک‌بار، پیش از هر کانستراکتر نمونه‌ای اجرا می‌شود.
در صورت عدم تعریف آن، کامپایلر به‌طور خودکار اعضای استاتیک را به مقادیر پیش‌فرضشان مقداردهی می‌کند.

نمونه کانستراکتر:

public class Person
{
    private string last, first;

    public Person(string lastName, string firstName)
    {
        last = lastName;
        first = firstName;
    }
}

۴. کانستراکتر اولیه (Primary constructor)
از سی‌شارپ ۱۴ به بعد امکان تعریف primary constructor وجود دارد: روشی برای مشخص کردن پارامترهایی که برای نمونه‌سازی نوع مورد نیاز هستند.
• مثال:

public class LabelledContainer<T>(string label)
{
    public string Label { get; } = label;
    public required T Contents { get; init; }
}
. می‌توان برای یک کلاس یا struct چندین کانستراکتر با پارامترهای مختلف تعریف کرد تا اطمینان حاصل شود که اشیاء جدید در وضعیت معتبر ساخته می‌شوند

ترتیب اجرا
۵. کانستراکترهای partial
از سی‌شارپ ۱۴ به بعد امکان تعریف کانستراکترهای partial در انواع جزئی وجود دارد.
این کانستراکترها باید دارای اعلامیه (declaration) و پیاده‌سازی (implementation) با امضای (signature) یکسان باشند.

همچنین ()base : یا ()this : نمی‌تواند در بخش declaration استفاده شود؛ این موارد باید در implementing declaration قرار بگیرند.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

🚀 کارگاه GenAI/LLM Fundamentals for Business People
👤 توسط : مهران داودی

📅 تاریخ: چهارشنبه، ۲۶ شهریور ۱۴۰۴
🕒 زمان:
- ساعت ۱۱:۳۰ صبح (تورنتو)
- ساعت ۵:۳۰ عصر (اروپا)
- ساعت ۷:۰۰ شب (ایران)

🚀 «مبانی GenAI و مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) برای افراد بیزنسی»
این کارگاه برای مدیران و متخصصان کسب‌وکار طراحی شده که می‌خواهند درک دقیقی از کاربردهای عملی هوش مصنوعی مولد و مدل‌های زبانی بزرگ در فضای واقعی کسب‌وکار داشته باشند. چه در آغاز مسیر یادگیری هوش مصنوعی باشید و چه به دنبال تعمیق دانش خود، این ورکشاپ پایه‌های ضروری برای حرکت در مسیر پرشتاب GenAI را در اختیار شما قرار می‌دهد.

شرکت برای همه آزاد و رایگان است.
▫️اینجا ثبت نام کنید:
https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:7372270104853610496/

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

ساده‌سازی Property ها با کلمه کلیدی field

در نسخه‌های جدید سی‌شارپ، ویژگی‌ای معرفی شده‌است که می‌تواند تعریف propertyها را ساده‌تر کند: کلمه کلیدی field.
با این قابلیت، دیگر نیازی به تعریف دستی فیلد پشتیبان نیست و کدنویسی تمیزتر و سریع‌تر می‌شود.

در نسخه‌های قبلی سی‌شارپ، وقتی یک property تعریف می‌شد و قصد داشتید در get یا set به فیلد پشتیبانش دسترسی داشته باشید، باید آن فیلد دستی تعریف می‌شد. اما حالا با filed ، می‌توان از فیلد پنهانی‌ای که کامپایلر خودش برای property تولید می‌کند استفاده کرد.

🔘 روش قدیمی (قبل از اضافه شدن field):

private string _email;

public string Email
{
    get => _email;
    set
    {
        if (!value.Contains("@"))
            throw new ArgumentException("Invalid email address");
        _email = value;
    }
}

در اینجا:
- باید فیلد _email را جداگانه تعریف می‌کردیم.
- در get و set به آن فیلد دستی اشاره می‌کردیم.

🟣 روش جدید با fileld:

public string Email
{
    get => field;
    set
    {
        if (!value.Contains("@"))
            throw new ArgumentException("Invalid email address");
        field = value;
    }
}

در این نسخه:
- نیازی به تعریف فیلد جداگانه نیست و کامپایلر خودش یک فیلد پنهان برای Email می‌سازد.

🔗 در اینجا بیشتر بخوانید.

———
⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

#نگار_قاسمی (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

وقتی تعداد ورودی‌ها مشخص نیست، params وارد می‌شود!

در دنیای توسعه نرم‌افزار، همیشه با توابعی مواجه می‌شویم که باید انعطاف‌پذیر باشند؛ یعنی بتوانند با ورودی‌های مختلف و تعداد متغیر از داده‌ها کار کنند. زبان سی‌شارپ با کلمه کلیدی params این امکان را فراهم کرده‌است تا بدون دردسر، توابعی بنویسیم که مثل یک میزبان خوش‌برخورد، هر تعداد مهمان را با آغوش باز بپذیرند!

🔘مثال:

public static void LogErrors(params string[] errorMessages)
{
    foreach (var msg in errorMessages)
    {
        Console.WriteLine($"[ERROR] {DateTime.Now}: {msg}");
    }
}

🔘 استفاده از تابع:

LogErrors("خطا در اتصال به دیتابیس");
LogErrors("کاربر یافت نشد", "توکن منقضی شده", "دسترسی غیرمجاز");

✅ نکات مهم:
- فقط یک پارامتر می‌تواند params باشد و باید آخرین پارامتر تابع باشد.
- نوع داده‌ی params باید آرایه‌ای باشد (مثلاً int[], string[]).
- اگر هیچ مقداری ارسال نشود، آرایه خالی می‌شود و تابع بدون خطا اجرا می‌شود.

🎯 مزیت این روش:
- نیازی به ساخت آرایه نیست
- تابع با هر تعداد پیام کار می‌کند
- کد خواناتر و تمیزتر

مطلب کامل را در اینجا می‌توانید مطالعه کنید.
———
⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

#نگار_قاسمی (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy
_______

🚀 هوش مصنوعی Local با Ollama و GPT-OSS در CSharp

اگر به دنبال راهی ساده، امن و قدرتمند برای اجرای مدل‌های هوش مصنوعی برروی سیستم خود هستید، Ollama دقیقاً همان چیزی است که می‌خواهید! با ترکیب Ollama و مدل GPT-OSS می‌توانید دستیاری هوشمند بسازید که کاملاً آفلاین و خصوصی کار می‌کند.

🔧‌ چه لازم دارید؟
- سیستم با حداقل ۱۶ گیگ رم و GPU مناسب (یا مک با Apple Silicon)
- نصب NET 8. یا بالاتر
- نصب Ollama و اجرای دستور زیر برای دریافت مدل:

ollama pull gpt-oss:20b

🛠‌ مراحل ساخت اپ کنسولی با سی‌شارپ:
۱. ساخت پروژه جدید:

dotnet new console -n OllamaGPTOSS
cd OllamaGPTOSS

۲. نصب پکیج‌ها:

dotnet add package Microsoft.Extensions.AI
dotnet add package OllamaSharp

۳. نوشتن کد چت در Program.cs:
کدی بنویسید که تاریخچه گفتگو را نگه‌دارد و پاسخ‌ها را به‌صورت زنده نمایش دهد. (نمونه کد)

۴. اجرای برنامه:
مطمئن شوید که سرویس Ollama در حال اجراست، بعد با دستور زیر برنامه را اجرا کنید:

dotnet run

💡‌ قدم بعدی؟
با Microsoft.Extensions.AI می‌توانید از همه قابلیت‌های Model استفاده کنید.

🔗 [لینک پست لینکدین]

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

🧵 مقایسه AOT در NET. و Java، کدام برای تولید آماده‌تر است؟

در سال ۲۰۲۵، AOT (کامپایل پیش از اجرا) به یک ابزار کلیدی برای بهینه‌سازی زمان شروع، مصرف حافظه و ساده‌سازی دیپلوی تبدیل شده. اما بین NET. و Java، کدام بهتر عمل کرده؟

خلاصه NET Native AOT
✅ کاملاً یکپارچه با SDK
✅ خروجی اجرایی مستقل از runtime
✅ شروع سریع و مصرف حافظه پایین
✔️ محدودیت در کدهای داینامیک (مثل Reflection.Emit)

خلاصه Java GraalVM Native Image
✅ خروجی باینری مستقل از JVM
✅ مناسب برای ابزارهای CLI و serverless
✔️ نیاز به پیکربندی دستی برای reflection و proxy
✔️ زمان ساخت طولانی‌تر و پیچیدگی بیشتر

📊 مقایسه نهایی
در حال حاضر NET Native AOT. گزینه‌ای بالغ‌تر و آماده‌تر برای استفاده در محیط‌های تولیدی است. Java با GraalVM قدرتمند است، اما بیشتر مناسب پروژه‌های خاص یا جدید.

📎 مطلب کامل را اینجا بخوانید.

#مهران_داودی (لینکدین - بلاگ)

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

کارگاه «Mastering MCP: A Technical Deep Dive»

تو این کارگاه قراره یه MCP رو با هم از صفر بنویسیم و بعدش هم با هم جزئیات پروتکل MCP رو بررسی کنیم و بفهمین که چه امکاناتی داره و چطور می‌شه ازش تو نرم‌افزارهای جدید و مبتنی بر هوش‌مصنوعی استفاده کرد.

📅 Wednesday, September 24, 2025
🕒 11:30 AM Toronto | 5:30 PM Europe | 7:00 PM Iran

https://meet.google.com/zht-fcyx-pkg

ایندکسر (Indexer) در سی‌شارپ

#csharp_for_beginners

وقتی یک کلاس یا ساختار (struct) را می‌سازیم، ممکن است بخواهیم از آن مانند آرایه‌ای با “[]” به موقعیت‌های کلاس یا ساختار دسترسی داشت: هم خواندن و هم نوشتن. ایندکسرها این امکان را فراهم می‌کنند. یعنی به جای روش‌های معمول مثل GetItem(…) یا SetItem(…)، بتوان نوشت:
myObject[i] = value;
var x = myObject[i];

ساختار ایندکسر

ایندکسر شبیه پراپرتی تعریف می‌شود، با این تفاوت که زمان get و set یک یا چند پارامتر (معمولاً اندیس) دریافت می‌کند. برای تعریف ایندکسر از کلمه‌ی کلیدی this استفاده می‌کنیم:
public class SampleCollection<T>
{
private T[] arr = new T[100];

public T this[int i]
{
get { return arr[i]; }
set { arr[i] = value; }
}

انواع ایندکسر
خواندنی و نوشتنی (Read/Write): هم get و هم set را داراست.
فقط خواندنی (Read-only): فقط get را داراست. مثلاً اگر لازم باشد فقط به داده‌ها دسترسی دهیم ولی تغییری در داده‌ها ندهیم.
چند پارامتری: ایندکسر می‌تواند بیشتر از یک ایندکس داشته باشد، مانند ایندکسر دو بعدی
غیر عددی: الزامی نیست شاخص‌ها عدد باشند؛ می‌اتونند نوعی مانند رشته، تاریخ یا هر نوع دلخواهی باشند.

موارد استفاده
شبیه‌سازی آرایه یا لیست: وقتی کلاس شما مانند یک مجموعه عمل می‌کند، ولی نمی‌خواهید جزئیات داخلی را بیرون دهید.
دیکشنری / نگاشت (mapping): مثلاً وقتی می‌خواهید بر اساس کلید (مانند رشته یا تاریخ) مقدار دهی کنید یا مقداری را بگیرید، بجای متدهایی مانند Get یا Find، می‌توانید بنویسید: obj[“key”] .
داده‌های وابسته به زمان یا تاریخ: مانند ثبت دما بر اساس تاریخ، طوری که بتوانید با obj[date] بخوانید یا بنویسید.
زمانی که نمی‌خواهیم کل داده‌ها به صورت همزمان در حافظه داشته باشیم: ممکن است بخش‌هایی از داده را بر حسب نیاز بارگذاری یا حذف کنید. ایندکسر اجازه می‌دهد که فقط وقتی به داده‌ای نیاز داریم، آن قسمت پردازش شود.

🔗 مطلب کامل را در این لینک می‌توانید مطالعه کنید.

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______

🎯‌فیدو (FIDO2) چیست و چرا مهم است؟

فیدو - FIDO2 استانداردی جهانی برای احراز هویت بدون رمز عبور است که توسط مایکروسافت و شرکت‌های بزرگ دیگر طراحی شده است تا امنیت ورود به حساب‌ها را بالا ببرد و جلوی حملات فیشینگ و هک رو بگیرد.

🔐‌ چگونه کار می‌کند؟
به جای رمز عبور، FIDO2 از یک جفت کلید رمزنگاری استفاده می‌کند:
- کلید عمومی برای سرور.
- کلید خصوصی که فقط روی دستگاه شما می‌ماند.
وقتی می‌خواهید وارد حساب کاربری خود شوید، دستگاه شما رمزنگاری را با کلید خصوصی امضا می‌کنه و امنیت را تضمین می‌کند.

📱‌ انواع احراز هویت‌کننده‌ها:
۱. قابل حمل (Roaming): مانند فلش امنیتی، گوشی یا ساعت هوشمند.
۲. داخلی (Platform): مثل اثر انگشت یا تشخیص چهره روی لپ‌تاپ یا موبایل.

✅‌ مزایای FIDO2:
- امنیت بالا در برابر فیشینگ و بدافزار.
- حفظ حریم خصوصی (اطلاعات بیومتریک فقط روی دستگاه ذخیره می‌شود).
- راحتی در ورود بدون نیاز به رمز.
- مقیاس‌پذیری برای شرکت‌ها و سازمان‌ها.

💻‌ نمونه کد ساده برای استفاده از FIDO2 در سی‌شارپ:

بخش ابتدایی جهت ایجاد کلیدها:

// 1. پیکربندی اولیه FIDO2
var fidoConfig = new Fido2Configuration
{
    ServerDomain = "myapp.com",
    ServerName = "My Secure App",
    Origin = "https://myapp.com"
};

var fido2 = new Fido2(fidoConfig);

// 2. تعریف کاربر
var user = new Fido2User
{
    DisplayName = "Hamed",
    Name = "hamed123",
    Id = Encoding.UTF8.GetBytes("unique-user-id")
};

// 3. ایجاد گزینه‌های ثبت‌نام
var options = fido2.RequestNewCredential(
    user,
    new List<PublicKeyCredentialDenoscriptor>(), // لیست دستگاه‌های قبلی
    AuthenticatorSelection.Default,
    AttestationConveyancePreference.None
);

// 4. ارسال گزینه‌ها به کلاینت برای ادامه ثبت‌نام
return Json(options);

بخش دوم برای احراز هویت کلیدهای از قبل ایجاد شده:

var success = await fido2.MakeAssertionAsync(
    clientResponse, // پاسخ امضا شده از کلاینت
    assertionOptions,
    storedPublicKey, // کلید عمومی ثبت‌شده قبلی
    storedUserHandle
);

if (success.Result.Status == "ok")
{
    // ورود موفق
    return Ok("ورود با موفقیت انجام شد!");
}
else
{
    return BadRequest("احراز هویت ناموفق بود.");
}

🔗 داکیومنت ها ( ۱ و ۲ )

⁉️ برای بحث و تبادل نظر فنی در مورد این پست، نظرات خود را با ما در قسمت کامنت‌ها به اشتراک بگذارید.

#حامد_حاجیلو (لینکدین)

کانال تلگرام:
@SoftwarePhilosophy

______