یادم باشه ازش ویدیو بزارم

خیلی سریال خوبی بود

با خودمم: اینقدر از خودت توقع نداشته‌باش و اینقدر از خودت شاکی نباش! بپذیر که یک‌روزهایی هم قرار است هیچ کار مفیدی نکنی و ذهنت برای هرگونه کنش و واکنش سازنده‌ای قفل باشد! بپذیر که گاهی اوقات، هرکاری می‌کنی، گند می‌زنی و آنقدر این روند ادامه پیدا می‌کند تا در نهایت ترجیح می‌دهی بی‌خیالِ هر کاری کردن شوی و هیچ کاری نکردن را انتخاب کنی.
با خودمم: اینقدر کمال‌گرا نباش و خودت را با هیچ‌کس قیاس نکن و روان خودت را به‌هم نریز! اگر قرار به قیاس باشد، منصفانه که نگاه کنی؛ تو در شرایط فعلی از خیلی‌‌ها جلوتر و از خیلی‌ها عقب‌تری و این به تنهایی، برای نقض فرضیه‌ی مقایسه کافی‌ست! آرام پیش برو و حواست به گام‌های خودت باشد و قبول کن که قرار نیست هر روز از خواب بلند شوی و قله‌ی جدیدی را فتح کنی!!!
با خودمم: بپذیر که گاهی لازم نیست هیچ کار خاصی بکنی و هیچ قدم مفیدی برداری و هیچ وزنه‌ی سنگینی را بلند کنی! همین که بتوانی وسط بلبشوی روزگار، آرامش خودت را حفظ کنی و از کوره در نروی و دوام بیاوری، خیلی هنر کرده‌ای و باید به خودت افتخار کنی!

#نرگس_صرافیان_طوفان

@narges_sarrafian_toofan

کامبک اسکیز🥹🌱

علاقه‌م به شخصیت های اصلی این سریال >>>

استاد ها دروغگوهای خوبی هستند

خیلی خسته‌م

و دارم نمیتونم

سرکار و دانشگاه خودش یه معقوله‌ای بود الان بهش امتحان میانترم هم اضافه شده

این چیزیه که الان بهش نیاز دارم.

تمایل به سریال دیدن تو امتحانا >>> تمایل به سریال تو زمان های عادی

امروز هم به اتفاق روز مزخرف و پر علمی بود

نمیدونم چرا انقدر دارم اذیت میشم
قرار نبود فشار روانی هم جزوی از کار باشه

پیشرفت همراه با درد راه رو میدونستم، اینکه یه درد روحی این وسط بکشی از محیط هم جزوی از این قضیه‌س؟

نمیدانم.
شاید من لوس، زود رنج و کم تحملم.

یجوری روزم رو به شب میرسونم که شب با گریه استرس رو تخلیه میکنم.

خیلی تنها شدم واقعا تنها شدم