‍ @Harmony_arpeggio
کاش می‌تونستم تو هوای سوزناکی که باعث میشه نوک بینیم قرمز بشه، دستاش و بگیرم و همون‌طور که میچپونمشون تو آستینای هودیم بهش بگم که اشکالی نداره اگه حالش خوب نیست، چون من پیشش هستم. قرار نیست جایی برم. و میتونیم با همدیگه، خوب نباشیم. چرا تنهایی؟

‍ @teripin
یجورایی تلخ و سخته که یه جای خالی، یه حفره، یه سوراخ لعنتی مثل چاه تو قلبت باشه. که نمیدونی اون چیز یا کسی که بهش فکر میکنی پرش می‌کنه یا اینا فقط توهمه. منم گاهی شک میکنم که واقعا میخوامش یا نه. یه حس مسخره تردید هر چند وقت یه بار مثل تیر کشیدن میاد و می‌ره. نمیدونم تهش قراره بکشتم یا جون سالم به در میبرم.

‍ @mygreenneverland
یه چیزی که ذهنم و گاهی درگیر می‌کنه اینه که آیا اون آدمایی که برای من مهم‌ترینن منم براشون مهمم؟ گاهی وقتا حس میکنم ممکنه براشون ناکافی باشم. یه جایی ته دلم میدونم که خیلی هم کافی ام و اگه کسی قدرم و ندونست از بی‌لیاقتی خودشه، ولی خب اینسکیوریتی می‌تونه خیلی لب به لب با اعتماد به نفسم قرار بگیره و باعث شه دچار یه جزر و مد درونی بشم. به هرحال من قرار نیست آب راکد باشم دیگه؟

‍ @lerintt
هربار خواستم به احساساتم اجازه رشد بدم از این کار پشیمون شدم. می‌پرسی چرا؟ خب.. چون هرکسی که لایق احساساتم دیدمش از یه جهاتی ازم خواست تغییر کنم. میگن دوستم دارن، میگن که براشون مهمم، ولی ازم می‌خوان خودم نباشم؟ گور باباشون. مطمئنم غم از دست دادن اونا خیلی قابل تحمل‌تر از از دست دادن خودمه.

‍ @cevherq
دقیقا همین الان، نیازمندیم یه پارتنر با دستای گرم و آغوش بازه. که هروقت ناراحتم یا دلخوری ای دارم بدون اینکه بهش بگم ازم حالم و بپرسه و بهم اطمینان بده که هست اگه نیازش داشتم. منم قول میدم که حواسم بهش باشه و به ازای تمام دقایقی که احساس تنهایی کردم، تنهاش نزارم. قول میدم. کجایی پارتنر عزیزم؟

‍ @desultory007
یه موقعایی یه احساسات مسخره‌ای مثل دلتنگی و اینجور چیزا سراغم میاد که دلم میخواد مغزم و درارم بندازم جلو سگ. یعنی مثلاً خودم میدونم فلان احساس به فلان شخص اصلا منطقی نیست. نباید داشته باشمش. ولی خب احساسات با الگوریتم منطق پیش نمیرن دیگه. نمیدونم چه توقعی دارم واقعا.

‍ @ukiyo_me
واقعا نیاز دارم که بقیه بهم یادآوری کنن براشون مهمم و اینکه دوستم دارن. نه ببین قضیه این نیست که مثلا دنبال توجه باشم یا چی. قضیه اینه که بعضی وقتا نسبت به خودم بی‌لطفی و کم‌لطفی میکنم. و خب وقتی یه نفر بهم یادآوری کنه که من باارزشم و مهمم، اعتماد به نفس پیدا میکنم و میتونم با دید قشنگ تری به روزم ادامه بدم.

‍ @My_little_utopia
من دوست دارم بتونم برای کسایی که دوسشون دارم، کسی باشم که نقطه امنشونه. یا حداقل کمی بتونم تکیه‌گاهشون باشم. بتونم با حرفام شده ذره‌ای از درد و غماشون و کم کنم. ولی یه جورایی میترسم از اینکه محبتم و جای اشتباهی خرج کنم. برای کسی که احساسات من براش مهم نیست. برای همینم گاهی وقتا ممکنه تردید کنم تو عشق دادن به بقیه. با این‌حال سعی میکنم دریغش نکنم. میفهمین چی میگم؟

‍ @LostInsunflowers
ابراز خودم؟ خب.. خیلی سخته. نمیتونم از راه بیام تو صورتت بهت بگم که ازت خوشم میاد، یا اصلا دوست ندارم ریختت و ببینم. نمیتونم اون مواد شیمیایی تو مغزم و برای تو شرح بدم. اره این قضیه می‌تونه خیلی سخت و عذاب‌آور باشه... ولی من انقد باهاش زندگی کردم که به بخشی از وجودم تبدیل شده. شاید به خاطرش مجبور شده باشم کسایی که ازشون خوشم نمیاد و کنارم تحمل کنم یا برعکس کسایی که واقعا دوسشون دارم و کنارم نداشته باشم. ولی این منه دیگه.. چه میشه کرد؟

‍ @DarkestNix
من می‌خوام که پیشم باشی. می‌خوام که مال من باشی. ولی شاید برای تو بهتر باشه که دقیقا مثل الان، نباشی. من هرکاری که بکنم نمیتونم من نباشم. این من، برای تو مناسب نیست. یا حداقل می‌خوام قبول کنم نیست. و می‌خوام بدونی هرچیزی مربوط بهت طعمش زیر زبونم میمونه. حتی غم نبودت. من رویای تورو دارم ولی بعضی رویاها بهتره رویا بمونن. نه؟

‍ @Mind_goorg
از یه چیزی خیلی بدم میاد. اینکه ضعیف جلوه کنم. اینکه بقیه فکر کنن نیازمندم و نمیتونم به تنهایی دووم بیارم. اونم زمانی که واقعا همیشه تلاشم و کردم اثبات کنم که قوی‌تر از اونم که فکر میکنن. البته نه اونقد که باز همه بارا رو بزارن رو دوش من به هوای اینکه قوی‌ام و نمیشکنم. ولی خب مردم تعادل داشتن و بلد نیستن همیشه تو فکر کردن از یه طرف بوم میفتن.