تو به من میگی احمق، در صورتی که من هر روز میخندم و تو خنده‌هامو باور میکنی.

Drug? No,i need your lips.

روزایی که باهمیم، از سرنوشتم راضیم.

اون هیولای زندگیت که دستت رو محکم گرفته و همه جا همراهته چیه؟

من واقعا با کمبود جا مواجم.
تو ذهنم، تو گوشیم، تو هاردم، تو مثانم، تو اتاقم.

جوری کنارت میخندم که تا به‌حال هیچکس ندیده.

وقتی پیشتم چشمام برق میزنه.

من نیازی به تراپی ندارم همین که تو حسابم پول باشه خوب میشم.

من دیگه مشکل روانی ندارم، من خود روانیم.

اینکه میدونم دروغ میگین و دلم نمیاد دروغتونو به روتون بیارم خیلی حس مزخرفیه.

‏معده دیگه واسه چی عصبی می‌شه؟ کسی که به تو چیزی نگفت. چته وحشی؟