انقدر که دوس دارم خونه بمونم ، احساس میکنم قبلا لوازم خونگی بودم .

تراپی؟ نه ممنون میرم تو بغلش عطرشو نفس میکشم .

عاشق تیکه تیکه شدن از شدت کار و مشغله و تمرین درس، و نداشتن فرصت برای overthinking هستم.

خواب از 90% آدمای دورم ارزشمندتره.

خنثی بودنم واقعا نگرانم میکنه .

Whatever happens tomorrow, we’re had today.

من میخوام فراموشش کنم ولی میدونم اون تنها کسیه در تمام کهکشان که میتونه منو خوشحال کنه.

من نمیخوام خدا یه‌چیزیو ازم بگیره بهترشو بده، من همون گوهیو میخوام که خودم دلم خواسته.

‏حس میکنم از نزدیک‌‌ترین دوستام دور شدم و این حس خوبی نیست .

من زورم به این همه دلتنگی نمیرسه .

‏من از کسی تنفر ندارم، فقط دوست دارم بعضیا بمیرن .