فایل زیر حاوی برنامه پایتون است و توضیحات لازم در آن وجود دارد:
👇👇👇👇👇

تعریف تابع:

وقتی میخوایم یک تابع بنویسیم ابتدا باید با یک دستور به مفسر پایتون بفهمونیم که شروع به ساختن تابع کردیم(مثل حلقه ها که با while میفهموندیم شروع به ساختن حلقه کردیم)

دستور def برای همین کار ساخته شده که بعد از نوشتن این دستور و رعایت یک فاصله باید نام تابع و پرانتز باز و بسته رو بهش بدیم و بعد از دونقطه که آخرش میذاریم به خط بعد بریم و بدنه ی تابع رو بنویسیم:
def name():
body

برای مثال به توابع زیر دقت کنید:
👇👇👇👇👇

4 تابع با بدنه های مختلف ساختیم و برای اجرا کافیه نام تابع رو همراه با پرانتز باز و بسته بنویسیم:
👇👇👇👇

وقتی نام تابع رو همراه با پرانتز ها بیاریم، مفسر تابع رو اجرا میکنه و وقتی نام تابع رو بدون پرانتز بیاریم مفسر به خود تابع که در حافظه سیستم ذخیره شده است رجوع میکنه و در این شرایط میشه تابع رو به یک متغیر دیگه نسبت دهی کرد:
👇👇👇👇👇

اگر در نسبت دهی توابع از پرانتز هم استفاده کنیم، در این صورت مقدار خروجی از تابع رو به متغیر نسبت میده، که در اینجا توابع ما هیچ خروجی نداند و مقدار ما None خواهد بود به معنای هیچی !
👇👇👇👇👇

همونطور که مشاهده کردید زمانی که توابع رو با پرانتز نسبت دهی کردیم، ابتدا تابع اجرا شد و بعدش خروجی تابع در متغیر counter قرار گرفت و توابعی که خروجی نداردن مقدار None رو برمیگردونن.

برای خروجی گرفتن از تابع کافیه که از دستور return استفاده کنیم
این دستور در هر جای تابع به کار گرفته شه، اجرای تابع متوقف میشه و مقدار ی که دستور return قبلش اومده رو بهمون میده.
👇👇👇👇👇

همونطور که گفتیم دستور return هر کجا که بیاد تابع متوقف میشه:

در تابع زیر من یک حلقه مینویسم که قراره 1000 درو بچرخه:
👇👇👇👇👇

حتی اگر از دستور return وسط حلقه هم استفاده کنید باز هم هر زمان که مفسر بهش برسه ادامه ی حلقه و اجرای تابع متوقف میشه و مقدار بازگشت داده میشه.

فهمیدن فرق بین توابع ساده و توابع نتیجه دار(که یک مقدار رو بهمون میدن) خیلی مهمه.


گفته بودیم که توابع میتونن ورودی و خروجی داشته باشن، خروجی رو که الان توضیح دادم، پس میمونه ورودی:

کافیه هنگام نوشتن تابع، یک نام دلخواه برای ورودی مورد نیازمون داخل پرانتزش بذاریم و داخل بدنه ی تابع از همون نام در عملیات مورد نظرمون استفاده کنیم. بعد از نوشتم تابع هر ورودی که بهش بدیم، تابع ورودی رو جایگزین ورودی که در نظر گرفته بودیم میکنه و عملیات رو روش انجام میده.
به ورودی های تابع آرگومان گفته میشه و هر قانونی رو در نام گذاری متغیر ها رعایت کردید باید برای نام گذاری آرگومان ها هم رعایت کنید:
👇👇👇👇👇

اگر تعداد ورودی هایی که هنگام اجرای تابع بعش میدیم با تعداد ورودی هایی که هنگام ساختنش براش تعریف کردیم یکی نباشه، در بعضی موارد ممکنه با خطا روبرو بشیم.

چرا در بعضی موارد؟ در جلسه ی آینده میفهمیم.

در ضمن علت این که جدیدا محتوای آموزش ها کم حجم تر شده اینه که برای درست فهمیدن و درک کردن همین محتوا های کم، (دوستان صفر کیلومتر) به کلی تمرین نیاز دارن.