چون در دور آخر حلقه مقدار number عدد 10 شد، وقتی حلقه شرط رو بررسی کرد دیگه شرط برقرار نبود و بدنه ی دستور else اجرا شد !
کجا به کار میاد؟
دو مورد استفاده داره،
یکی زمانی که میخواید دقیقا بعد از حلقه عملیاتی رو انجام بدین،
و دیگری زمانی که نمیدونید داخل حلقه دقیقا قراره چه اتفاقی بیفته ! از این مورد مثال میزنم:
فکر کنید به من یه متن داده شده که قبل از نوشتن برنامه از اون متن خبر نداشتم! برنامه من قراره در صورتی که حرف P داخل متن باشه،نشون بده که هست، و اگر نیست برنامه باز هم نشون بده که نیست :

خوب الان حلقه while رو با تمرین قسمت های مربوط بهش که گفتم میتونید کاملا یاد بگیرید.
همچنین ساختار حلقه for رو بعد از یادگیری چند ساختار داده ای دیگه بهتون آموزش میدم،
چون قبل از یادگیریش لازمه که بدونید در پایتون چه ساختار هایی قابل پیمایش هستند.

در قسمت بعد در نظر دارم بعد از معرفی چند تا کلاس تو کار دیگه (مثل همین ()print ) با یکی از پرکاربرد ترین ساختار داده ای پایتون یعنی لیست ها، آشناتون کنم.

برای جستجوی توضیح و تفسیر هر یک از کتابخانه های پایتون، کافیست نام کتابخانه را بعد از هشتگ جستجو کنید.
همچنین برای درخواست توضیح و تفسیر کتابخانه مورد نظرتون با آیدی @PuriYa95 در ارتباط باشید.

لطفا آدرس کانال رو در گروه ها و با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

@pythonist👈

#java #java7

متد ها در جاوا

به طور کلی ، متد یعنی یک قطعه از برنامه که کار خاصی انجام میده. هر متد یک سری اطلاعات به عنوان ورودی می گیره ، با توجه به اون اطلاعات و اطلاعات کلاسی که متد توی اون تعریف شده یک سری پردازش انجام میده و یک مقدار به عنوان خروجی میده.

تعریف متد ساده است. هر متد یک سری اجزای حیاتی داره : چه ورودی هایی می گیره ، چه نامی داره و چه خروجی داره.

قالب تعریف متد ها در جاوا به این صورته (این قالب می تونه اجزای دیگه ای هم داشته باشد که بعدا مفصل مورد بررسی قرار می گیره ، اما فعلا در همین حد برای اکثر برنامه های ما کافیه )

(پارامتر های ورودی) نام متد نوع خروجی استاتیک بودن سطح دسترسی

Type name (Parameter-list) {
// body of method
}

کلمه type در بالا نوع داده هایی را مشخص می کند که متد باز می گرداند . type می تواند هر یک انواع مورد بررسی قبلی باشد ، از جمله انواع کلاس هایی که خودتان ایجاد می کنید. چنانچه متد چیزی را برنگرداند، type باید void باشد . نام متد نیز به وسیله name مشخص می شود. از هر شناسه معتبری می توانید به عنوان نام استفاده کنید ؛ البته به غیر از مواردی که برای اقلام موجود در همان محدوده جاری استفاده شده اند . parameter-list ، فهرست زوجهایی (نوع و شناسه) اشت کهبا کاما از یکدیگر جدا می شوند . پارامترها اساسا متغیرهایی هستند که مقدار آرگومان های ارسالی به متد را هنگام فراخوانی آن دریافت می کنند . چنانچه متد پارامتری نداشته باشد ، این فهرست خالی خواهد بود .
متدهایی که نوع مقدار حاصل از فراخوانی آنها چیزی به غیر از void باشد، مقداری را با استفاده از عبارت return به روتین فراخوان بازمی گردانند

public static int funcName(int a, int b) {
return value;
}

در کل در تعریف متد ها از نظر داشتن خروجی یا ورودی ما 4 حالت مختلف را خواهیم داشت 1- متدهایی که نه خروجی دارن و نه ورودی 2- متدهایی که هم ورودی دارن و هم خروجی 3- متدهایی که فقط خروجی دارن 4 - متدهای که فقط ورودی دارن

در تصویر بالا ما این 4 حالت رو پیاده کردیم یادمان باشد در متدهایی که دارای نوع خروجی هستن حتما باید کلمه کلیدی return درج شود تا خروجی را برگشت دهد به این توابع که خروجی رو به ما می دهند توابع بازگشتی می گویند

خوب ما این متدها رو می تونیم با دسترسی های مختلفی تعریف کنیم ینی در اصطلاح بهشون حق دسترسی های مختلفی در پروژه ای که داریم رو بدیم و این نوع دسترسی ها بستگی به میزان استفاده و بکار گیری از متدهامون در سطح پروژمون داره بهتره با این سطح دسترسی ها آشنا بشم

دسترسی نوع public : سطح دسترسی عمومی که با کلمه کلیدی public در ابتدای تعریف فیلد ها ، متد ها و کلاس ها مشخص می شه. سطح دسترسی عمومی به این معنی که از تمام نقاط برنامه می شه به اونها دسترسی پیدا کرد.

دسترسی نوع private : سطح دسترسی خصوصی که با کلمه کلیدی private در ابتدای تعریف فیلد ها و متد ها مشخص میشه. این سطح دسترسی به این معنیه که فقط از داخل همین کلاس می شه به این فیلد ها و متد ها دسترسی پیدا کرد.

دسترسی نوع protected : کاملا شبیه به private با این تفاوت که اگر یک متد private باشه ، حتی کلاس هایی که از این کلاس مشتق شدن ( به ارث بردن) به متد خصوصی دسترسی ندارند اما به متد حفاظت شده (protected) دسترسی دارند، به علاوه ، تمام کلاس های دیگه ای که توی همین پکیج باشن ، به اعضای حفاظت شده دسترسی دارند

دسترسی نوع package : این سطح دسترسی ، با نگذاشتن هیچ یک از کلمات کلیدی بالا در ابتدای تعریف کلاس ها ، متد ها و متغیر ها مشخص می شه. همون طور که از نامش پیداست (حفاظت شده در پکیج) تمام کلاس هایی که با این کلاس توی یک پکیج قرار دارند، به این متد ، فیلد یا کلاس دسترسی دارند.