بچه‌ها من و آقای @MegaVoltDev می‌خوایم اگه شد تو چند تا از دانشگاه‌های استان فارس میتینگ برگزار کنیم.
اگه دوست دارید شرکت کنید و از دانشگا‌ه‌های شیراز، صنعتی شیراز، سلمان‌فارسی، جهرم، فسا هستید، اسم، سن، شماره تلفن و رشته تحصیلیتون رو تو این ربات بفرستید.
نکته: [حتما باید دانشجو همون دانشگاه باشید.]
t.me/SendHarfBot?start=Meet

هر سال موقع ثبت‌نام ورودیای جدید، یهویی مسئولین مهربون می‌شن، سلف مختلط می‌شه، غذاها خوشمزه می‌شن، همه‌چی رو به راه می‌شه...

ربات حرفینو که یکی از رباتای ناشناس معروف تلگرامه به این خاطر که کاربرا استفاده نادرست از رباتشون کردن به مشکل خوردن و اینطور که خودشون می‌گن فعالیتشون متوقف شده، اگه بعد یک ماه مشکلاتشون برطرف شد شاید دوباره برگردن.

یه کد هوش مصنوعی زدم وقتی به ماشین وصلش کنی، یه سری داده مثل سرعت، قدرت و چندتا چیز دیگه رو می‌گیره.
بعد، وضعیت ماشین رو تو سه حالت نشون می‌ده:

۱- آبی شلوغ یعنی ماشین کاملا سالمه.
۲- آبی خلوت یعنی یه مشکلی داره کم‌کم خودش رو نشون می‌ده.
۳- قرمز یعنی ماشین خرابه.

اگه وضعیت بیفته تو آبی شلوغ، همه چی اوکیه.
اگه بره تو آبیِ خلوت، یعنی باید حواست باشه، چون یه ایرادی داره نزدیک می‌شه.
و اگه قرمز شد، یعنی ماشین خراب شده.

الانم مرحله بعدش اینه که با استفاده از یه سری فرمول فیزیکی، یه مدل بسازم که بتونه تشخیص بده اگه ماشین نزدیک به خرابیه یا خرابه مشکل از کدوم قسمت ماشینه و به راننده خبر بده.

کلاس هوش‌مصنوعی عالیه ولی اخه ۷ صبح؟:))

یه بچه تو کلاسمون هست از یک سالگی با مامانش میاد دانشگاه، الان تقریبا چهار سالشه؛ به نظرم تنها کسی که حق داره بگه تو دانشگاه بزرگ شدم ایشونه.

به مالکش پیشنهاد دادم رباتشو بخرم، مشکلاتش رو برطرف کنم و در نهایت زیرمجموعه رباتای حرف شه، اگه قبول کنه هم به نفع خودشه و هم به نفع کسایی که از رباتش استفاده می‌کنن.

اطلاعات به درد نخور: قیمت یک سی‌سی زهر عقرب ۱.۱ میلیارد تومنه.

محتوای نصف کانالای تلگرامی:

معمولا هر سال همه‌ی ترم یکی‌های کامپیوتر فکر می‌کنن هکرن، چرا؟ چون هودی دارن.

یکی از جمله‌هایی که واقعاً باهاش مشکل دارم اینه: "بهترینِ خودت باش!"
خب یعنی چی؟ یعنی یه جورایی داری می‌گی من محدودم، نمی‌تونم هر کاری بخوام بکنم، فقط باید تو محدوده توانیِ خودم دست‌ و‌ پا بزنم و سعی کنم تو همون بهترین باشم.

داشتم کار میکردم یه لحظه دیدم این دوتارو همزمان باز کردم، صحنه جالبی شد.

استعداد یعنی چی؟ مغز همه آدما به‌طور ژنتیکی تو بعضی چیزها قوی‌تره. اینکه این چیزها چی هستن، بستگی به ژنتیک داره. این قوی بودن رو بهش می‌گن استعداد فرض کن می‌خوای یه چیزی رو یاد بگیری، استعداد باعث می‌شه نسبت به کسی که استعداد نداره، سریع‌تر یاد بگیری. (با اینکه تلاشی نکنی و یاد بگیری فرق داره.)

همه آدم‌ها حداقل چند تا استعداد دارن. چرا؟ چون طی هزاران سال، طبیعت اومده ژنتیک‌های ضعیف رو از بین برده و معمولا با بیماری از بین رفتن و نسلی از ژن‌های ضعیف به جا نمونده، پس همه ما حداقل یه توانایی‌ای داریم.

اما استعداد کافیه؟ اینجاست که بحث ظرفیت وجودی میاد وسط. ظرفیت وجودی یعنی توانایی درونی و کشش ذهنی تو برای انجام کاری. مثلا یه بُز هر چقدر هم تمرین کنه، ریاضیدان نمی‌شه! چون ظرفیتش رو نداره، پس اگه یه وقتایی خودتو تو یه شغل، جایگاه، یا هر چیزی تصور می‌کنی یعنی ظرفیت وجودیش رو داری! حتی اگه استعداد نداشته باشی با کمی تلاش بیشتر نسبت به کسی که استعداد داره می‌تونی موفق بشی.

به نظر من امروز تو جامعه ما، محیط (اولویت‌های آدمای اطرافت، مکان زندگی، دغدغه دوست‌هایی که انتخاب کردی، خانواده و...) همراه با آموزش، بیشتر از استعداد تاثیر دارن. توجه کردید اکثر رتبه‌های برتر کنکور بچه‌ پولدارن؟ یعنی محیط باعث شده برن سمت درس خوندن و فضا فراهم شده اونا هم با پول رفتن آموزش درست دیدن. این یعنی ترکیب آموزش + محیط.
از اون ور بعضی بچه‌ روستایی‌ها هستن نه پولدارن و نه حتی مدرسه یا معلم خوبی دارن اما رتبه برتر می‌شن! اینا استعداد دارن.

خلاصه اینکه: هیچ وقت خودتونو گول نزنید و نگید استعداد ندارم پس فلان کارو ول می‌کنم، به نظر من ظرفیت وجودی یا اینکه به مغزت برسه می‌تونی به فلان جا برسی (همون آرزوی چیزی رو داشتن) کافیه، بقیه‌ش تلاش و پشتکاره اگه استعداد هم داشته باشی که چه بهتر کارِت راحت تره، فراموش نکنید استعداد فقط کمک می‌کنه وقت کمتری صرف کنید و کار سریع‌تر پیش بره، همین.

‌
داش ساعت ۱ شب خوابیما

نهایت تلاش دانشگاه برای زدن مخ ورودی‌های جدید.