تاریخ طبقه کارگر – Telegram
تاریخ طبقه کارگر
2.96K subscribers
3.39K photos
74 videos
13 files
178 links
تاریخ را نه شاهان و نه سیاستمداران بلکه توده‌ها می‌سازند.
صفحه‌ی ما در اینستاگرام:
http://instagram.com/dailyworkerhistoryfarsi
صفحه‌ی ما در توئیتر:
https://twitter.com/Workers_History
Download Telegram
دلیل مسدود کردن حساب‌ها مبارزه با پولشویی و محدود کردن حساب‌هایی که کد اتباع ندارند، اعلام شد. در ایران اما به خارجی‌هایی که حتی تبعه ایرانی می‌گیرند کد ملی داده نمی‌شود و تنها کد فراگیر خواهند داشت تا با این کار آنها از حقوق کمتری برخوردار باشند.

کد فراگیر به جای کد ملی نه تنها امکان رای دادن، کاندید شدن و بسیار تبعیض‌های حقوقی و قضائی دیگر را به همراه خواهد داشت بلکه همواره تبعه ایرانی را با بسیاری از موانع چون باز کردن حساب، داشتن تلفن، اجاره مسکن و خدمات درمانی مواجه می‌کند.

@TarTaKar
#در_چنین‌_روزی ۳۰ ژانویه ۱۹۷۲، که به یکشنبه خونین معروف شد، سربازان انگلیسی به روی تظاهرات کنندگان حقوق مدنی غیرمسلح در باگساید ایرلند آتش گشودند و ۱۱ نفر را کشتند.
@TarTaKar
1
معترضان مخالفت سیاست بازداشتی بودند که به مقامات اجازه می‌داد بدون هیچ دادگاهی مظنونین به عضویت در ارتش جمهوری خواه ایرلند** را زندانی کنند. در ۹ اگوست ۱۹۷۱ سرباز‌ان ۳۴۲ نفر را بازداشت کردند که بسیاری از آنها شکنجه شدند و هیچ ارتباطی نیز با ارتش جمهوری‌خواه ایرلند نداشتند. این سیاست مخرب منجر به افزایش فوری خشونت‌ شد و ۱۷ نفر در ۴۸ ساعت پس از آن کشته شدند. در ۲۲ ژانویه ۱۹۷۲ سربازان به یک تجمع ضد-بازداشت در دری*** حمله کردند و به معترضان گلوله‌های پلاستیکی شلیک کردند و آنها را به شدت کتک زدند. ولی انجمن حقوق مدنی ایرلند شمالی مصمم بود که مرعوب نشود.

۳۰ ژانویه در حدود ۱۰ هزار نفر از شهروندان به سمت مرکز شهر در حال حرکت بودند، اما مسیر آنها توسط سنگر‌های ارتش مسدود شده بود، برخی از معترضان به سمت سربازان سنگ پرتاب کردند و آنها نیز با گلوله‌های پلاستیکی و گاز اشک‌آور پاسخ دادند. در همان نزدیکی سربازان شروع به تیراندازی نمودند و یک پیرمرد ۵۹ ساله‌ زخمی شد (که بعدا بر اثر جراحات ناشی از شلیک جان باخت) و پسر ۱۵ ساله‌ای نیز جان خود را از دست داد. حدود ۱۵ دقیقه بعد سربازان هنگ گردان یکم چتربازان در اطراف خیابان روزویل آتش گشودند و ۱۳ نفر که هفت نفرشان نوجوان بودند را به قتل رساندند.

ارتش مدعی بود که به سمت سربازان تیراندازی و بمب میخی**** (سلاحی است که با انفجار خود میخ های فلزی را به صورت ترکش در محل انفجار پرتاب می کند) پرتاب شده بود، شایعه‌ای تایید شده در یک دادگاه ساختگی که عجولانه‌ تشکیل شده بود. روایت رسمی این گزارش‌ها با هرگونه گزارش غیررسمی‌ مستقلی از وقایع تناقض داشت. با این حال در سال ۲۰۱۰ یک گزارش دولتی در نهایت بی‌گناهی قربانیان و خشونت بی‌هدف و غیرقابل توجیه ارتش انگلیس را تایید کرد. این خشونت و سرپوش گذاشتن برروی واقعیت از سمت دولت، پیامد‌های وحشتناکی نه تنها برای قربانیان و خانواده‌هایشان بلکه برای همه مردم در ایرلند شمالی داشت. مانند سیاست بازداشت، یکشنبه خونین موجب افزایش بی‌سابقه‌ای در عضوگیری ارتش جمهوری‌خواه ایرلند شدو سال ۱۹۷۲ به خونبارترین سال دوره «آشوب‌ها»***** بدل گشت.

* Bogside
** Irish Republican Army
***Derry
****nail bomb
@TarTaKar
1
#در_چنین‌_روزی ۳۰ ژانویه ۱۹۶۵ مراسم خاکسپاری نخست وزیر سابق انگلیس وینستون چرچیل برگزار شد. همانطور که شکست او در انتخابات ۱۹۴۵ نشان داد او بسیار در میان طبقه کارگر منفور بود.
@TarTaKar
یکی از به یادماندنی ترین لحظات آن زمانی بود که جرثقیل های اسکله های لندن هنگام عبور قایق تشییع جنازه در حرکتی نمادین پایین آمدند. با این حال بعداً مشخص شد که کارگران اسکله در ابتدا از پایین آوردن جرثقیل ها امتناع می‌کردند زیرا از چرچیل «خوششان نمی آمد» و برای این کار درخواست پرداخت مبلغی اضافه داشتند.

با اینکه امروزه چرچیل به عنوان یک قهرمان ملی بریتانیا معرفی می‌شود، او در واقع مورد نفرت بسیاری از مردم به ویژه طبقه کارگر قرار داشت و به همین خاطر در انتخابات ۱۹۴۵ شکست خورد. او که نژادپرستی یاوه گو بود در زمان قدرت از استفاده گاز سمی علیه غیرنظامیان حمایت کرد، نیروهای ارتش را علیه کارگران اعتصابی اعزام کرد و در قحطی اجباری بنگال در کشته شدن حدود ۴ میلیون نفر دست داشت.


@TarTaKar
3🔥1
#در_چنین‌_روزی ۱۱ بهمن ۱۴۰۰، معلمان در ده‌ها شهر در اعتراض به برآورده نشدن مطالبات صنفی و در دفاع از حق تشکل‌یابی به #اعتصاب_سراسری دست زدند.

«حاکمیت مسئول فرستادن انسان‌ها به بهشت نیست، بلکه تامین کننده‌ی برابری فرصت‌های بهداشتی، آموزشی و شغلی برای تک تک افراد جامعه است.»
@TarTaKar
۱۴ دی ۱۴۰۱،#رسول_بداقی با انتشار بیانیه‌ای از داخل زندان اوین توضیح می‌دهد که:«تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران که نخستین جرقه‌های خود را در سال ۷۹ با تشکیل کانون صنفی فرهنگیان قزوین آغاز کردند و سپس در سایر استان‌ها مانند: تهران، فارس، خراسان، یزد، اصفهان، کردستان، همدان، لرستان، اردبیل، آذربایجان و... تشکیل شد. در شرایطی تبدیل به یک نیروی قدرتمند شد که معلمان پیشرو در سراسر کشور به این موضوع مهم پی بردند که حاکمیت مستبد هیچ برنامه‌ای برای توسعه کشور از راه توسعه آموزش و پرورش ندارد و عمدتاً آموزش و پرورش برای حاکمیت فقط ابزاری است برای نمایش قدرت سیاسی در نزد افکار عمومی در داخل و رسانه‌های خارجی، همچنین دستگاهی است برای القا و تلقین ایدئولوژی ولایت فقیه در ذهن جوانان کشور و پرورش نسل اندر نسل جوانان با هدف پرورش توده‌ای مقلد و فرمانبردار.»

رسول بداقی سپس ادامه می‌دهد که معلمان پیشرو در راه دفاع از حقوق خود و رهایی از ستم زیرکانه سه استقلال مالی، تئوریک و رسانه‌ای را در برنامه کاری خود قرار داده‌اند. او خاطر نشان می‌شود که «ستون‌هاى اصلى ساختمان دموكراسى جامعه از كوچك تا بزرگ، بايد حفظ شود» و برای رسیدن به خواسته‌های خود مانند حقوق بالاى خط فقر، تحصيلات كافى و شايسته‌ دانش آموزان، امکانات استاندارد، دروس عاری از تعصبات و امکان هم اندیشی اساتید با معلمان، زیر سرکوب ایستاده‌اند و «مانند يک دونده‌ى ماراتن، انرژى خويش را در طول راه تقسيم كردند، از تند روى، دورى جستند تا در ميانه‌ى راه از پا نيفتند».

برای مطالعه کامل متن میتوانید به مقاله «معلمان چه می‌گویند، چه می‌خواهند؟» از رسول بداقی و همچنین برای مطالعه بیشتر در مورد رابطهحق تشکل‌یابی و دموکراسی در ایران به مقاله «مسأله‌ی دموکراسی و حق تشکل‌‏یابی کارگران» از #لیلا_حسین‌زاده رجوع کنید.
@TarTaKar
2
#در_چنین‌_روزی ۱ فوریه ۲۰۱۲، قتل عام ورزشگاه پورت سعید در مصر رخ داد. به گروهی از هواداران تیم الاهلی که در انقلاب مصر از مبارزین مقابله با شورای عالی حاکم و نیروهای مسلح بودند حمله شد. ده‌ها نفر کشته و صدها نفر زخمی شدند.
@TarTaKar
🤬3👍1
شاهدان عینی گزارش دادند که در پی حمله هواداران باشگاه فوتبال المصری به هواداران الاهلی، که بسیاری از آنها مسلح به سنگ و چاقو بودند، پلیس هیچ اقدامی نکرد و درها را برای فرار مردم نگشود.

بسیاری از مردم بر این باورند که این حمله نوعی انتقام‌جویی از گروه اولتراس اهلاوی بود، گروهی از هواداران تیم الاهلی که در انقلاب سال ۲۰۱۱ و در مقابله با شورای عالی حاکم و نیروهای مسلح، بسیار مبارزه کرده بودند. متعاقب این حمله و در ارتباط به کشته شدگان، چندین نفر از جمله ۹ افسر پلیس دستگیر شدند.
@TarTaKar
#در_چنین‌_روزی ١٣ بهمن ١٢٨٣ #بزرگ_علوی نويسنده، سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار و یکی از ۵۳ نفر بنیانگذار حزب توده متولد شد.

«انسان به همه چیز عادت می‌کند. حتی شکنجه درصورتیکه تکرار شود قابل بردباری است…ولی چیزی که در زندان غیرقابل تحمل بود و اگر هر روز هم تکرار می‌شد باز درد شدیدی ایجاد می‌کرد، توهین بود!»
@TarTaKar
11
بزرگ علوی برای تحصیل به آلمان رفته و پس از بازگشتش بعد از خودکشی پدرش و فارغ التحصیلی در سال ۱۳۰۷ به همراه کسانی چون صادق هدایت، مسعود فرزاد و مجتبی مینوی گروه «ربعه» را تشکیل دادند و شروع به نقد جریان غالب ادبی آن موقع کردند.

در سال ۱۳۱۶، علوی به همراه عده‌ای به جرم پیروی از کمونیسم به ۷ سال زندان محکوم شد که بعدتر این عده به «۵۳ نفر» مشهور شدند. که البته کتاب خود او با همین عنوان یکی از دلایل این نام گیری بود. برخی بزرگ علوی را به علت نوشته‌ها و داستان‌هایش در مورد زندان، که زندگی در آنجا چطور می‌گذرد و اینکه خواسته‌های زندانیان چیست، او را مبدع ادبیات داستانی زندان در زبان فارسی می‌دانند.
@TarTaKar
👍8
#در_چنین‌_روزی ١۴ بهمن ١٣١٨، #تقی_ارانی شیمیدان، معلم و یکی از برجسته‌ترین اعضای ۵۳ نفر بنیانگذار حزب توده، در زندان به دست ایادی دولت پهلوی اول مسموم و در سن ۳۶ سالگی کشته شد.
@TarTaKar
9
۱۳ شهریور ۱۲۸۲، تقی ارانی در تبریز به دنیا آمد. در ۱۸ سالگی او بر ضد قرار داد ۱۹۱۹ وثوق الدوله با بریتانیا به اعتراض پرداخت. سپس برای ادامه تحصیل به دانشگاه برلین رفت و در مجله «کاوه» به کار پرداخت و با عضویت در «جمعیت مبارزه علیه دیکتاتوری» با مارکسیسم آشنا شد و چندی بعد به حزب کمونیست ایران پیوست.

ارانی پس از بازگشت به ایران دبیر شیمی و فیزیک شد و مجله «دنیا» را راه انداخت. پس اعتصابات دانشجویی در سال ۱۳۱۶ همراه عده‌ای دستگیر شد که بعدتر به «گروه ۵۳ نفر» مشهور شدند. او به جرم خواندن و ترجمه کتاب به ۱۰ سال حبس محکوم شد در همان دادگاهی که گفته بود «تنها قانونی مقدس است که حافظ منافع توده‌ها باشد».

در ویدیو که آن را گروه تئاتر اگزیت ساخته است، شعر «انسان بهمن ماه» از احمد شاملو خوانده می‌شود.
@TarTaKar
10👎2
#در_چنین‌_روزی ۱۵ بهمن ۱۲۹۹، اولین شماره مجله معروف «جهان زنان» با صاحب امتیازی، #فخر_آفاق_پارسا، در مشهد منتشر شد. او اولین زن در ایران بود که به دلیل خبرنگاری مجازات شد.

@TarTaKar
5👏1
فخر آفاق پارسا متولد ۱۲۷۷ در تهران بود و وقتی تنها ۱۴ سال داشت شروع به تدریس کرد و چندی بعد مدیر روزنامه «ارشاد» شد و سپس مجله «جهان زنان» را با هدف‌ «تفهیم‌ لزوم‌ تعلیم‌ و تعلم‌ زنان» و «آشنا كردن‌ آنان‌ به‌ حقوقشان» در مشهد منتشر کرد.

فخر آفاق معتقد به سیاست عدم درگیری در دفاع از حقوق زنان در شرایط سال‌های ۱۳۰۰ بود و معتقد بود که در آن مقطع آگاهی خود زنان بایستی افزایش یابد. با این حال اما حکومت او را به اراک تبعید کرد ولی او نهایتاً به تهران رفت و عضو «مجمع نسوان وطن‌خواه» شد.
@TarTaKar
👏42
#در_چنین‌_روزی ۵ فوریه ۱۹۸۱، حدود ۲۴۰ نفر از کارگران عمدتاً زن کارخانه لی در گرینوک اسکاتلند، با اطلاع از تعطیلی کار کارخانه را برای ۷ ماه اشغال کردند تا آنکه مدیریت موافقت کرد که شغل آنها را حفظ کند.
@TarTaKar
🔥4
کارگران دور کارخانه سنگر کشیدند. آنها به اهالی و مخصوصا کارگران زیپ و بندرگاه خبر دادند تا حمایت‌های مالی و غیر مالی آنها را به همراه خود داشته باشند. خیلی زود هم مطبوعات شروع به مبارزه میان «کارگران محلی اسکاتلند و شرکت جهانی لی» را پوشش دهند.

کارگران برای ۷ ماه در کارخانه آشپزی، آچارکشی و روغن کاری ماشین‌ آلات، حسابداری مالی، مکاتبات اداری و تولید شلوار جین را انجام می‌دادند. شرکت هم که هیچ راهی برای عقب راندن کارگران ندید خواسته‌های آنها را برآورده کرد.
@TarTaKar
🔥4
۶ فوریه ۲۰۰۳، روزنامه واشنگتن پست با انتشار مقاله ای مدعی شد بر یافتن شواهدی «غیر قابل انکار» مبنی بر اینکه عراق سلاح‌های کشتار جمعی داشته و با القاعده برای دستیابی به سلاح‌های شیمیایی و حمله به اروپا همکاری می‌کند.

یادآوری ارزشمند همراه با خشم از #دروغ_پراکنی #اخبارجعلی :
t.co/Fu1w8YRctA?amp=1
@TarTaKar
#در_چنین‌_روزی ۶ فوریه ۱۹۱۹، #اعتصاب_عمومی متشکل از ۶۵ هزار کارگر در شهر سیاتل برای کنترل روی دستمزدهایشان برگزار شد. آنها برای ۶ روز توانستند کنترل کل شهر را بدست گیرند و مدیریت کنند.
@TarTaKar
1
اعتصاب در زمانی شکل گرفت که انقلاب در روسیه پیروز و در آلمان شکست خورده بود و قیام‌های بسیاری در کشورهای اروپایی مانند مجارستان در جریان بود. کارگران سیاتل و شهرهای دیگر آمریکا بر این باور بودند که سرمایه‌داری در اروپا در حال سقوط است. بازگشت سربازان به بازار کار نرخ بیکاری را افزایش داده بود و همزمان نیز افزایش تورم و گرانی از جنگ نارضایتی‌ها را بسیار کرده بود. به طوری که هزینه معاش در طی ۴ سال ۲ برابر شده بود. به علاوه با پایان جنگ دولت آمریکا کنترل قیمت را برداشت که این امر فشار بر طبقه کارگر را بیشتر می‌کرد.

تمام این دلایل منجر شد که سال ۱۹۱۹ یکی از پر اعتصاب‌ترین سالهای تاریخ آمریکا شود (شاید تنها کمتر از ۱۹۴۶). به قول هری اولت، یکی از فعالین کارگری آن زمان: «حال که دیگر بر همه واضح شده است که سیستم موجود، که آنرا سیستم سرمایه‌داری می‌نامند، توانایی فراهم آوردن نیازهای مادی و روحی کارگران را ندارد. بیش از ۹۵ درصد کارگران ما بر این اعتقادند که ما باید کنترل ماشین آلات را بدست بگیریم. بعضی از ما به جنبشی تعاونی، بعضی به جنبشی سیاسی و بعضی به جنبشی صنفی معتقد هستیم.»

۶ فوریه کمیته اعتصاب کارگران کشتی ساز بندر سیاتل علی رغم مخالفت اتحادیه کارگری‌شان مردم شهر را به اعتصاب عمومی فراخواند که برای اولین بار در تاریخ آمریکا تا عصر همان روز شهر به دست طبقه کارگر افتاد. کمیته‌های مطبوعات به سردبیری آنا لویی استرانگ و غذایی و بهداشتی بیشتر متشکل از #زنان‌خانه‌دار به سرعت شکل گرفت و همچنین مردم بیکار مشغول به کار شدند. این درحالی بود که روزنامه‌ها این حرکت را «غیر آمریکایی» می‌خواندند.

برخلاف هراس پراکنی روزنامه‌ها نسبت به بی‌نظمی و آشوبی که اعتصاب می‌تواند ایجاد کند، مردم بسیار متشکل و منظم باهم حرکت می‌کردند و کمیته‌ها حداکثر تاکید را داشتند که از خشونت پرهیز شود تا بتوان شهرها را سازماندهی کرد. وقتی هم که ارتش فدرال برای سرکوب آمد همه مردم هماهنگ در خانه‌هایشان مانده و نیروی سرکوب را فلج کردند.

با ادامه سرکوب‌ها و دستگیری‌ها و محاصره ارتش فدرال اعتصاب شکسته شد. آنا لویی استرانگ به اتهام «برهم زدن آرامش» دستگیر و روزنامه‌ها به شهردار وقت یعنی اولی هندسون لقب «قهرمان فاتح بلشویسم» را دادند.

متنی که کمیته «تاریخ» کمیته اعتصاب عمومی در مورد خود نوشته‌‌اند را می‌توانید در این آدرس بخوانید:libcom.org/article/seattle-general-strike-1919


@TarTaKar
🔥1