📌 دندریتیک سل‌ها (DCs)

🔹 نقش در سیستم ایمنی:
دندریتیک سل‌ها (DCs) هم در بافت‌ها مستقرند و هم در جریان خون در گردش‌اند.
این سلول‌ها با شناسایی میکروب‌ها، ایمنی ذاتی را فعال کرده و با ارائه آنتی‌ژن به سلول‌های T، پاسخ ایمنی تطبیقی یا اکتسابی را آغاز می‌کنند.
پل ارتباطی بین ایمنی ذاتی و تطبیقی محسوب می‌شوند و به عنوان سلول‌های ارائه‌دهنده آنتی‌ژن (APCs) نقش دارند.
🔹 محل استقرار DCs در بدن:
بافت‌های لنفاوی، اپی‌تلیوم مخاطی، پارانشیم ارگان‌ها (نواحی مستعد ورود میکروب‌ها).
در اپی‌تلیوم و بافت‌ها مستقر شده و آنتی‌ژن‌ها را گرفته و به غدد لنفاوی منتقل می‌کنند تا با سلول‌های T در تعامل باشند.
🔹 توسعه و انواع DCs:
منشأ: مغز استخوان
وابسته به سایتوکاین FLT3L برای تکامل.
برخی از DCs بیان‌کننده CD11c هستند.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

🔹 الف) می‌توانند در بافت‌ها و جریان خون وجود داشته باشند.
✔️ صحیح – سلول‌های دندریتیک هم در بافت‌ها (به‌عنوان حسگرهای محیطی) و هم به‌صورت پیش‌ساز در خون حضور دارند.

🔹 ب) سایتوکاین FLT3L
( FMS-like tyrosine kinase 3 ligand) )
برای تکامل انواع آنها ضروری می‌باشد.
✔️ صحیح – FLT3L یک فاکتور مهم در تکامل انواع DCها از جمله cDC و pDC است.

🔹 ج) Classical DCs دارای CD11C می‌باشند.
✔️ صحیح – نشانگر CD11C از مارکرهای اختصاصی سلول‌های دندریتیک کلاسیک (cDCs) است.

🔹 د) cDC2 در عرضه‌ی متقاطع نقش اصلی را دارد.
❌ غلط – عرضه‌ی متقاطع (Cross-presentation) به‌طور اختصاصی توسط cDC1 انجام می‌شود؛ cDC2 عمدتاً مسئول فعال‌سازی CD4+ T cells است.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

🔹 انواع دندریتیک سل‌ها و ویژگی‌های آنها:
🟢 Classical DCs (cDCs)
– دندریتیک سل‌های کلاسیک:
نقش اصلی در گرفتن آنتی‌ژن‌های پروتئینی و ارائه آنها به سلول‌های T.
🔹 انواع cDCs:
cDC2:
فراوان‌ترین زیرمجموعه، مسئول گرفتن آنتی‌ژن‌های خارجی و فعال‌سازی سلول‌های CD4+ T.
cDC1:
در عرضه متقاطع (Cross-Presentation) به CD8+ T نقش داشته و همچنین به CD4+ T آنتی‌ژن ارائه می‌دهد.
🟢 Plasmacytoid DCs (pDCs)
– دندریتیک سل‌های پلاسموسایتوئید:
تولید اینترفرون نوع I (IFN) در پاسخ به عفونت‌های ویروسی.
حضور در خون و ارگان‌های لنفاوی برای ارائه آنتی‌ژن به سلول‌های T در طحال.
🟢 Monocyte-Derived DCs (MoDCs)
– دندریتیک سل‌های مشتق از مونوسیت‌ها:
از مونوسیت‌های مهاجر در محل التهاب تشکیل می‌شوند.
مارکرهای CD11b و CCR2 را بیان می‌کنند.
🟢 Langerhans Cells
– سلول‌های لانگرهانس:
در اپیدرم پوست مستقرند.
منشأ جنینی دارند و به ماکروفاژهای مقیم شباهت دارند.
دارای گرانول‌های بیر‌بک (Birbeck granules) و در ارائه آنتی‌ژن در عفونت‌های پوستی یا تحمل نسبت به آنتی‌ژن‌های خودی نقش دارند.
🟢 Follicular Dendritic Cells (FDCs)
– فولیکولار دندرتیک سل:
برخلاف سایر DCها، از مغز استخوان مشتق نمی‌شوند.
آنتی‌ژن به سلول‌های T ارائه نمی‌دهند اما در فعال‌سازی لنفوسیت‌های B در مراکز زایگر (Germinal Centers) نقش دارند.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun
این تصویر مسیر تکامل انواع سلول‌های دندریتیک را نشان می‌دهد. منشأ بیشتر DCها مغز استخوان است و شامل cDCها، pDCها و MoDCها می‌شود، در حالی که سلول‌های لانگرهانس منشأ جنینی (کیسه زرده/کبد جنینی) دارند و در پوست مستقر می‌شوند.

https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

این جدول انواع سلول‌های دندریتیک انسانی (DCs) را بر اساس مارکرهای سطحی، فاکتورهای رونویسی، TLRهای بیان‌شده، سایتوکاین‌های تولیدی و نقش‌های ایمنی دسته‌بندی می‌کند. تفاوت‌های کلیدی بین cDC1، cDC2، pDC، MoDC و سلول‌های لانگرهانس را نشان داده و نقش هرکدام در ایمنی ذاتی و اکتسابی مشخص می‌شود.

✅ دوطرفه بودن فرآیند Cross-Presentation:

🔹 در حالت عادی:

✅ آنتی‌ژن‌های خارجی (Exogenous antigens) → توسط MHC کلاس II → ارائه به CD4+ T cells.
✅ آنتی‌ژن‌های داخلی (Endogenous antigens) → توسط MHC کلاس I → ارائه به CD8+ T cells.
🔄 اما در Cross-Presentation:

آنتی‌ژن‌های خارجی می‌توانند وارد مسیر MHC کلاس I شوند و به CD8+ T cells ارائه شوند (فعال‌سازی CTLها).
آنتی‌ژن‌های داخلی می‌توانند از طریق اتوفاژی وارد مسیر MHC کلاس II شوند و به CD4+ T cells ارائه شوند (فعال‌سازی T helper).
⚡️ اهمیت:
این انعطاف‌پذیری به سیستم ایمنی اجازه می‌دهد تا بتواند با انواع مختلف پاتوژن‌ها (چه درون‌سلولی و چه برون‌سلولی) بهتر مقابله کند و تحمل ایمنی یا پاسخ‌های قوی ضد تومور و ضد ویروس ایجاد نماید.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

🔹 رفتار دوگانه دندریتیک سل‌ها (DCs) در مواجهه با آنتی‌ژن‌ها:

✅ ۱. در مواجهه با آنتی‌ژن‌های خطرناک (مانند باکتری‌های پاتوژن و بیماری‌زا):

شناسایی از طریق TLR-4 و مسیر MyD88.
تولید سایتوکاین‌های التهابی مثل IL-1 و IL-6.
فعال‌سازی سلول‌های
T (T cell priming)
🔸 نتیجه: ایجاد پاسخ ایمنی قوی و التهاب برای حذف عامل بیماری‌زا.
✅ ۲. در مواجهه با آنتی‌ژن‌های غیرخطرناک (مانند باکتری‌های همزیست یا آنتی‌ژن‌های خودی):

مثلا شناسایی از طریق TLR-2.
تولید سایتوکاین‌های ضدالتهابی مثل IL-10.
القای آنرژی یا حذف سلول‌های
T (T cell anergy/deletion).
تحریک تولید سلول‌های T تنظیمی (Treg).
🔸 نتیجه: القای تحمل ایمنی (Tolerance) و پیشگیری از التهاب نابجا و بیماری‌های خودایمنی.

https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

🔬 نکات کلیدی درباره لنفوسیت‌ها 🦠
🔹 ۱. نقش لنفوسیت‌ها در ایمنی تطبیقی یا اکتسابی (Adaptive Immunity)
✔️ لنفوسیت‌ها نقش اصلی را در ایمنی تطبیقی ایفا می‌کنند.
✔️ این سلول‌ها دارای رسپتورهای آنتی‌ژنی کلونال هستند که باعث تنوع پاسخ ایمنی می‌شود.
✔️ هر کلون لنفوسیت، یک گیرنده آنتی‌ژنی منحصر به فرد دارد.

🔹 ۲. تنوع گیرنده‌های آنتی‌ژنی
✔️ تنوع گیرنده‌ها از طریق نوترکیبی سوماتیک (Somatic Recombination) ایجاد می‌شود.
✔️ این فرآیند تصادفی (Random) بوده و باعث تولید میلیون‌ها نوع مختلف از گیرنده‌های آنتی‌ژنی می‌شود.
✔️ نتیجه این فرآیند، شکل‌گیری تنوع بالای گیرنده‌های لنفوسیتی برای شناسایی طیف وسیعی از پاتوژن‌ها است.

🔹 ۳. انواع لنفوسیت‌ها
✅ لنفوسیت‌های T (T Cells)
🔸 نقش اصلی در ایمنی سلولی (Cell-Mediated Immunity) دارند.
🔸 منشأ: سلول‌های پیش‌ساز مغز استخوان و بلوغ در تیموس.
🔸 انواع:
➖ سلول‌های T کمکی (CD4+): فعال‌سازی سلول‌های B، ماکروفاژها و سلول‌های T کشنده.
➖ سلول‌های T کشنده (CD8+): تخریب مستقیم سلول‌های آلوده به ویروس و سرطانی.
➖ سلول‌های T تنظیمی (Tregs): تنظیم پاسخ ایمنی و جلوگیری از بیماری‌های خودایمنی.

✅ لنفوسیت‌های B (B Cells)
🔸 نقش اصلی در ایمنی هومورال (Humoral Immunity) دارند.
🔸 منشأ: در مغز استخوان تولید می‌شوند.
🔸 عملکرد: تولید آنتی‌بادی‌ها.

📌 انواع لنفوسیت‌های B:

🔹 B سل فولیکولار
(Follicular B Cells)
✔️ محل حضور: بافت‌های لنفاوی (گره‌های لنفی، طحال) و جریان خون .
✔️ عملکرد: بیشترین جمعیت و تولید آنتی‌بادی‌های متنوع و تمایز به سلول‌های مموری برای ایمنی در برابر عفونت‌های مکرر.

🔹 B سل مارژینال زون (Marginal Zone B Cells)
✔️ محل حضور: بخش مارژینال طحال (در جوندگان) و جریان خون (در انسان‌ها).
✔️ عملکرد: پاسخ سریع به آنتی‌ژن‌های خونی و تولید آنتی‌بادی با تنوع محدود.

🔹 B-1 Cells
✔️ محل حضور: بافت‌های مخاطی، حفره‌های صفاقی و پلورال(پرده جنب).
✔️ عملکرد: تولید آنتی‌بادی‌هایی با تنوع محدود و شرکت در پاسخ‌های ایمنی شبه ذاتی در سطوح مخاطی.

🔹 ۴. شواهد عملکرد لنفوسیت‌ها
✔️ مطالعات روی بیماران نقص ایمنی (Immunodeficiency) نشان داده که کاهش تعداد لنفوسیت‌ها باعث ضعف در پاسخ ایمنی می‌شود.
✔️ آزمایشات روی موش‌ها و رت‌ها ثابت کرده‌اند که کاهش لنفوسیت‌ها باعث اختلال در ایمنی شده و انتقال این سلول‌ها می‌تواند ایمنی را به حیوانات دیگر منتقل کند.

🔹 ۵. توزیع لنفوسیت‌ها در بدن
✔️ تعداد کل لنفوسیت‌ها در یک فرد بالغ: ۵ × ۱۰¹¹ سلول.
✔️ توزیع در بدن:
🔸 ۲٪ در خون
🔸 ۴٪ در پوست
🔸 ۱۰٪ در مغز استخوان
🔸 ۱۵٪ در بافت‌های لنفوئیدی مخاطی (مانند ریه و دستگاه گوارش)
🔸 ۶۵٪ در ارگان‌های لنفوئیدی (مانند طحال و غدد لنفاوی)

🔹 ۶. مکانیسم گسترش کلونی (Clonal Expansion)
✔️ هر لنفوسیت دارای یک گیرنده خاص برای یک آنتی‌ژن خاص است.
✔️ پس از برخورد با آنتی‌ژن، کلون مربوطه فعال شده و تکثیر می‌شود.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

خلاصه فرضیه انتخاب کلونی
🔹 تنوع گیرنده‌های آنتی‌ژن: هر لنفوسیت B و T یک گیرنده آنتی‌ژنی منحصربه‌فرد دارد که به‌صورت تصادفی قبل از برخورد با آنتی‌ژن ایجاد می‌شود.

🔹 انتخاب کلونی: پس از ورود آنتی‌ژن، فقط لنفوسیت‌هایی که گیرنده سازگار دارند، فعال و تکثیر می‌شوند.

🔹 تکثیر و تمایز: لنفوسیت‌های فعال‌شده به سلول‌های افکتور (برای مقابله با پاتوژن) و سلول‌های مموری (برای پاسخ سریع‌تر در آینده) تبدیل می‌شوند.

🔹 حذف خودواکنش‌گرها: لنفوسیت‌هایی که به آنتی‌ژن‌های خودی واکنش نشان دهند، در تیموس و مغز استخوان حذف می‌شوند تا از بیماری‌های خودایمنی جلوگیری شود.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

خلاصه جدول کلاس‌های لنفوسیت‌های B 🔬🦠
🔹 لنفوسیت‌های B نقش کلیدی در ایمنی هومورال دارند و وظیفه‌ی تولید آنتی‌بادی را بر عهده دارند. این سلول‌ها بر اساس عملکرد، گیرنده‌های سطحی و مکان حضورشان دسته‌بندی می‌شوند.

۱. B سل‌های فولیکولار
(Follicular B Cells)
✅ عملکرد: تولید آنتی‌بادی‌های متنوع
✅ گیرنده آنتی‌ژنی: سطح Ig با اختصاصیت متنوع برای مولکول‌های مختلف
✅ مارکرهای سطحی: CD19، CD23، کلاس II MHC، گیرنده های Fc
✅ محل حضور:
🔸 ۵-۲۰٪ در خون
🔸 ۲۰-۲۵٪ در غدد لنفاوی
🔸 ۴۰-۴۵٪ در طحال

۲. B سل‌های مارژینال زون
(Marginal Zone B Cells)
✅ عملکرد: تولید آنتی‌بادی با اختصاصیت محدود به آنتی‌ژن‌های خونی
✅ گیرنده آنتی‌ژنی: سطح Ig با اختصاصیت محدود
✅ مارکرهای سطحی: IgM، CD27
✅ محل حضور:
🔸 ۲-۳٪ در خون
🔸 ۳-۵٪ در غدد لنفاوی
🔸 ۷-۱۰٪ در طحال

۳. B-1 سل‌ها (B-1 Cells)
✅ عملکرد: تولید آنتی‌بادی با اختصاصیت محدود و شرکت در پاسخ‌های شبه ایمنی ذاتی
✅ گیرنده آنتی‌ژنی: سطح Ig با اختصاصیت محدود
✅ مارکرهای سطحی: IgM، CD43، CD20، CD27 (فاقد CD70)
✅ محل حضور:
🔸 ۱-۳٪ در خون
🔸 نادر در غدد لنفاوی و طحال

https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

سلام صبح متمایل به ظهرتون بخیر