سلام صبح متمایل به ظهرتون بخیر

Natural Killer T (NKT) Cells

🟢 ویژگی‌ها:
• بیان مارکرهای CD16، CD56 (گیرنده Fc برای IgG)،CD3
• دارای TCR با تنوع محدود( از نوع آلفا بتا ) برای گلیکولیپیدهای ارائه‌شده توسط CD1.
• جمعیت:
خون: ۵-۳۰٪
غدد لنفاوی: نادر
طحال: ۱۰٪
⚡️ عملکرد:
• تنظیم یا تحریک پاسخ‌های ایمنی ذاتی و تطبیقی
• می‌توانند التهاب را سرکوب یا تحریک کنند (بسته به محیط ایمنی)

γδ T Cells
▪️ عملکرد:
• دارای عملکردهای کمکی و سایتوتوکسیک در ایمنی ذاتی.
▪️ ویژگی‌ها:
• بیان مارکرهای CD3+، CD4 و CD8 متغیر
• دارای TCR گاما-دلتا (γδ heterodimers) با تنوع محدود برای آنتی‌ژن‌های پپتیدی و غیرپپتیدی.
▪️ جمعیت:
• خون: نادر
• غدد لنفاوی: نادر
• طحال: نادر

Mucosa-Associated Invariant T (MAIT) Cells
▪️ عملکرد:
• کمک به ایمنی مخاطی و انجام فعالیت‌های کمکی و سایتوتوکسیک.
▪️ ویژگی‌ها:
• بیان مارکرهای CD8، CD3 ( اغلب )
• دارای TCR آلفا-بتا با تنوع محدود برای متابولیت‌های ریبوفلاوین مشتق از باکتری
▪️ جمعیت:
• خون: ۵٪
• غدد لنفاوی: نادر
• طحال: نادر
• کبد : تقریباً ۵۰٪ از لنفوسیت‌های کبدی را تشکیل می‌دهد.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

📌 ریبوفلاوین (Riboflavin) چیست؟
🟡 ریبوفلاوین یا ویتامین B2 یک ویتامین محلول در آب است که نقش حیاتی در متابولیسم انرژی و عملکرد آنزیم‌های اکسیداسیون-کاهش ایفا می‌کند. این ویتامین به عنوان یک کوآنزیم در بسیاری از واکنش‌های بیوشیمیایی بدن عمل کرده و در تولید ATP (انرژی سلولی) نقش دارد.


🔬 نقش ریبوفلاوین در سیستم ایمنی و MAIT Cells
✅ برخی از باکتری‌ها و قارچ‌ها می‌توانند ریبوفلاوین را به عنوان بخشی از مسیر متابولیکی خود تولید کنند.
✅ سلول‌های MAIT (Mucosa-Associated Invariant T Cells) قادرند متابولیت‌های مشتق‌شده از ریبوفلاوین را شناسایی کنند.
✅ این متابولیت‌ها از طریق مولکول MR1 (MHC class I-related molecule) به MAIT Cells ارائه شده و باعث فعال شدن آن‌ها می‌شوند.
✅ فعال‌سازی MAIT Cells منجر به تولید سیتوکاین‌ها و پاسخ‌های ایمنی سریع می‌شود، که به‌ویژه در برابر عفونت‌های باکتریایی در روده و سایر مخاط‌ها اهمیت دارد.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

📌 انواع سلول‌های T و نحوه شناسایی آنتی‌ژن
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

🔬 عملکردهای کلیدی سلول‌های γδ T
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

دوستان عزیز سوالی در مورد هر قسمت بود داخل کامنتا همون شکل یا توضیحات بپرسید . پاسخ سوالتون رو میدم .
بعضی از شکل ها رو به عمد توضیح نمیدم که شما سوال بپرسید .
بعضی از تصاویر از مقالات گرفته شده ( بخاطر اینکه جمع بندی خوبی از سلول ارائه داده )

📌 نکات کلیدی درباره لنفوسیت‌های Naive 🔬🦠
1️⃣ تعریف و ویژگی‌های کلی
✔️ لنفوسیت‌های Naive شامل سلول‌های T و B هستند که تاکنون با آنتی‌ژن بیگانه مواجه نشده‌اند.
✔️ محل حضور: گردش خون و بافت‌های لنفاوی ثانویه (مانند گره‌های لنفاوی و طحال).
2️⃣ ویژگی‌های مورفولوژیکی
✔️ سلول‌های لنفوسیتی کوچک (۸ تا ۱۰ میکرومتر)
✔️ هسته‌ی بزرگ با ناحیه‌ی متراکم هتروکروماتین
✔️ حاشیه‌ی باریک از سیتوپلاسم
✔️ از نظر مورفولوژیکی مشابه لنفوسیت‌های خاطره ای هستند و به‌راحتی در گستره‌های خونی از یکدیگر قابل تفکیک نیستند.

3️⃣ وضعیت استراحت (Resting State)
✔️ لنفوسیت‌های Naive و خاطره در فاز G0 چرخه سلولی هستند.
✔️ در این حالت، تکثیر نمی‌کنند و فعالیت اجرایی ندارند، مگر اینکه در معرض آنتی‌ژن قرار بگیرند. ✅
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

📌 نکات کلیدی درباره گسترش کلونی و فعال‌سازی لنفوسیت‌ها 🔬🦠
1️⃣ گسترش کلونی (Clonal Expansion)
✔️ هنگام مواجهه لنفوسیت‌های Naive با آنتی‌ژن، این سلول‌ها به‌سرعت تکثیر شده و فرآیند گسترش کلونی (Clonal Expansion) را آغاز می‌کنند.
✔️ این تکثیر، تعداد لنفوسیت‌های اختصاصی برای آنتی‌ژن موردنظر را افزایش می‌دهد:
🔹 T
سل‌ها → بیش از ۵۰,۰۰۰ برابر
افزایش در یک هفته
🔹 B
سل‌ها → ۵,۰۰۰ برابر افزایش
✔️ این تکثیر سریع برای جبران نرخ تکثیر بالای میکروب‌ها ضروری است.

2️⃣ فعال‌سازی لنفوسیت‌ها
✔️ لنفوسیت‌های Naive پس از تماس با آنتی‌ژن فعال شده و مراحل زیر را طی می‌کنند:
🔸 بیان گیرنده‌های سایتوکاینی و تولید سایتوکاین‌ها
🔸 تکثیر (Proliferation) و تمایز (Differentiation) به سلول‌های افکتور و مموری یا خاطره
🔸 مهاجرت سلول‌های افکتور به محل عفونت برای حذف آنتی‌ژن

🔹 نتیجه: این فرآیند پاسخ ایمنی قوی و هدفمند علیه پاتوژن‌ها را تضمین می‌کند. ✅

https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

📌 نکات کلیدی درباره‌ی لنفوسیت‌های افکتور (Effector Lymphocytes) 🔬🦠
1️⃣ فعال‌سازی و مورفولوژی (Activation and Morphology)
✔️ با تحریک آنتی‌ژنی، لنفوسیت‌های نایو وارد فاز G1 چرخه سلولی شده و شروع به تقسیم می‌کنند.
✔️ لنفوسیت‌های فعال‌شده بزرگ‌تر (۱۰-۱۲ میکرومتر) شده و حاوی سیتوپلاسم، اندامک‌های بیشتر و RNA سیتوپلاسمی هستند.
✔️ این سلول‌ها به نام لنفوبلاست (Large Lymphocytes) شناخته می‌شوند.
✔️ برای تأمین انرژی، این سلول‌ها از گلیکولیز هوازی (Aerobic Glycolysis) و چرخه TCA استفاده می‌کنند.

2️⃣ تمایز به لنفوسیت‌های افکتور (Differentiation into Effector Lymphocytes)
✔️ برخی از لنفوسیت‌های فعال‌شده به سلول‌های افکتور تمایز می‌یابند که مولکول‌های لازم برای حذف آنتی‌ژن‌ها را تولید می‌کنند.

✅ ویژگی‌های مشترک سلول‌های T افکتور
بیان CD25 (مارکر فعال‌سازی).
بیان مولکول‌های مهاجرتی (Selectins, Integrins, Chemokine Receptors) برای حرکت به سمت محل عفونت.
اکثر سلول‌های T افکتور عمر کوتاهی دارند و به بافت‌های آلوده مهاجرت می‌کنند. ✅

https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

📌 نکات کلیدی درباره‌ی متابولیسم، بقا و تکثیر لنفوسیت‌های Naive 🔬🦠

1️⃣ متابولیسم (Metabolism)
✔️ لنفوسیت‌های Naive عمدتاً انرژی موردنیاز خود را از طریق:

فسفریلاسیون اکسیداتیو
(Oxidative Phosphorylation)
بتا-اکسیداسیون اسیدهای چرب
(Fatty Acid Oxidation)
تأمین می‌کنند.
2️⃣ طول عمر و بقا
(Lifespan and Survival)
✔️ طول عمر: بین ۱ تا ۳ ماه
✔️ بقا این سلول‌ها وابسته به سیگنال‌های گیرنده‌های آنتی‌ژن و سایتوکاین‌ها است.
✔️ IL-7
برای بقای سلول‌های T نایو و BAFF
(B cell–Activating Factor)
برای بقای سلول‌های B نایو ضروری است.
✔️ بدون این سیگنال‌ها، لنفوسیت‌های نایو ظرف چند هفته از بین می‌روند.
https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun

التهاب توسط مکانیسم‌های ایمنی ذاتی آغاز می‌شود و می‌تواند با یا بدون وجود عفونت ایجاد گردد
🔸 ایمنی ذاتی اولین خط دفاعی بدن است که توسط سلول‌هایی مانند ماکروفاژها، نوتروفیل‌ها و دندریتیک سل‌ها عمل می‌کند.
🔸 این سلول‌ها با شناسایی مولکول‌های خارجی (PAMPs) یا مولکول‌های آسیب‌زا از خود بدن (DAMPs)، پاسخ التهابی را آغاز می‌کنند.
🔸 این پاسخ ممکن است در حضور عفونت یا حتی بدون عفونت (مثل آسیب فیزیکی، سوختگی یا نکروز سلولی) ایجاد شود.
🔸 التهاب می‌تواند در پاسخ به هر نوع آسیب بافتی ایجاد شود، نه فقط عفونت.
🔸 مثال‌های غیرعفونی:
• سوختگی
• ضربه
• ایسکمی
• واکنش به اجسام خارجی
• نقرس (کریستال‌های اورات)
🔸 بنابراین، التهاب الزامی به وجود میکروب ندارد.
🔸 علائم کلاسیک التهاب که از زمان سلسوس (Celsus) در روم باستان شناخته شده‌اند، عبارتند از:
1. قرمزی (Rubor)
2. تورم (Tumor)
3. افزایش دما (Calor)
4. درد (Dolor)
5. اختلال عملکرد (Functio laesa) – اضافه‌شده توسط گالن
🔸 نکروز یکی از عوامل ایجادکننده التهاب است (از طریق آزادسازی DAMPs)
اما:
• تمام التهاب‌ها ناشی از نکروز نیستند.
• التهاب ممکن است در شرایطی رخ دهد که سلول‌ها هنوز زنده‌اند ولی سیگنال‌های خطر ارسال می‌کنند (مانند استرس اکسیداتیو، آسیب‌های مکانیکی یا گرمایی).

https://news.1rj.ru/str/TestologyImmun