[ بدتر از غم، عادی شدنشه. ]

با جویی به نتیجه رسیدیم که اینا یه اتاق فکر دارن که توش با باسنشون واسه ما تصمیم می‌گیرن.

این چه پست سخیفی بود خانوم.

- بدونِ توضیح.

;ThatAnotherMe

پس ما کی می‌تونیم با دوستامون خونه بگیریم و یه جا زندگی کنیم؟

از دیشب، منتظر بودم امروز بشه تا بتونم این آهنگ‌و بفرستم اینجا.
به قول مهراد،
I was like "Wow".

ولی فکر کنم کارما منتظره من یه چیزی رو بخوام، دقیقا همون رو بهم نده.

اگه دوتا دیگه از ممبرای موردعلاقه‌م لیو بدن، خودمم لیو می‌دم.

الان فقط دلم می‌خواد آهنگامو بغل کنم، برم بشینم لب دریا و آهنگ گوش بدم.

حس می‌کنم این بدترین دوره زندگیمه که دارم می‌گذرونمش.

[ Romeo, Take me somewhere we can be alone. ]

یه شب جدی جدی دیگه صبح بلند نمی‌شیم.

فکر می‌کنم وضعیت درست این بود که بیایم تو چنلامون، استوریامون و توییت‌هامون حس‌های خوب رو باهم شریک بشیم و با دیدن هر کدومشون پر از ذوق بشیم.
اما همین که تو غم‌های همدیگه‌م شریکیم بد نیست. لااقل می‌دونیم که تنهایی غصه نمی‌خوریم.

من اگه ایلان ماسک بودم برنامه‌ی نابودی مردم جهان‌و می‌ریختم.

می‌دونی سختی‌ش کجاست؟
اونجاست که خونواده‌ت هم نخوانت.

دیگه حتی روزا هم شبه.