یه شب جدی جدی دیگه صبح بلند نمی‌شیم.

فکر می‌کنم وضعیت درست این بود که بیایم تو چنلامون، استوریامون و توییت‌هامون حس‌های خوب رو باهم شریک بشیم و با دیدن هر کدومشون پر از ذوق بشیم.
اما همین که تو غم‌های همدیگه‌م شریکیم بد نیست. لااقل می‌دونیم که تنهایی غصه نمی‌خوریم.

من اگه ایلان ماسک بودم برنامه‌ی نابودی مردم جهان‌و می‌ریختم.

می‌دونی سختی‌ش کجاست؟
اونجاست که خونواده‌ت هم نخوانت.

دیگه حتی روزا هم شبه.

دخترعمه‌م مشکوک به پدیکلوزیسه و از وقتی مامانم بهم مسیج داده و متوجه شدم بدون لحظه‌ای توقف سرم می‌خاره. 🦥

اما ما بی‌گناه بودیم لیا. این حق‌مان نبود.

- رسیده از منبع‌های زیبای سِری.

;ThatAnotherMe

"من کسی که تو فکر می‌کنی نیستم" ولی تو دقیقا همون کسی هستی که فکر می‌کنم.

من دقیقاً مصداق بارز تلاش کردن‌ها و نرسیدن‌هام.

;ThatAnotherMe

خدایا اگه می‌خوای دو دیقه استاپ بزن ماعم یه استراحتی بکنیم. زلزله این وسط چیه آخه؟

خداجون راه‌حل بهتر اینه که آدم‌فضاییارو بفرستی مارو بخورن. ما جون به زلزله و کرونا و طالبان بده نیستیم.

یه دیقه وایسا. وقتی کسی نگات نمی‌کنه هم همین آدمی؟

دیگه هدفم از خوابیدن خواب نیست؛ بی‌خبر بودن از دنیای اطرافمه.