حضورش برایم هیچ اهمیتی نداشت؛
اما غیبتش خیلی آزاردهنده بود.

- سمفونی مردگان

• سوالِ شب:
« دکتر به نظر شما این حجم غم واسه شونه‌های ما زیادی نیست؟ »

چیزی که در حال حاضر مایه‌ی رنجش خاطرم شده پایین بودن کیفیت مکالماتم با اطرافیانمه.

ای کرونا
تو دراز کشیدن رو چمن رو از من گرفتی
خدا دراز کشیدن رو چمن رو ازت بگیره.

[ مالامال از رخوت و بی‌حوصلگی. ]

; ThatAnotherMe

مهم نیست خوشحال باشی یا غمگین. همین که از وضعیت و روند پیشرفت و زندگی‌ت راضی باشی کافیه. رضایت همیشه شرطه.

امروزِ عزیز؛ لطفا در ادامه، روزِ خوبی باش!

روزهای زیادی باید بگذره تا آدمی بتونه خودش‌و قانع کنه که تنهاست. همیشه خودشه و خودش. تا بتونه باور کنه که جز اِسم‌ها و خاطره‌ها چیزِ دیگه‌ای واسه‌ش نمی‌مونه.
-

نیویورک و پاریس عزیز و زیبایم؛ من آخر سر در آرزوی دیدن شما خواهم مُرد.

[ جمع شید. جمع شید همه باهم اینو گوش بدیم. ]

; ThatAnotherMe

[ اینم بخاطرِ بارونِ امشب ]

; ThatAnotherMe

گفتم : « اگه این شبم صبح شه؛ دیگه از پس هر اتفاقی برمیام. مگه نه؟ »
هیچی نگفت. ولی برمیام.

نمی‌دونم چرا. اما تو این لحظه از زندگی‌م دلیلی برای فنا و نیستی‌م پیدا نمی‌کنم.
-

« خیلی طول کشید تا توانستم از تنهایی‌ام لذت ببرم، کار خاصی هم نمی‌کنم، مثلا چای می‌خورم یا فیلم می‌بینم یا به گلدان‌هایم آب می‌دهم. قبلا برای لذت بردن از همه‌ی این‌ها باید کسی کنارم می‌بود، کسی مرا می‌دید (می‌خندد).

+ چطور این اتفاق افتاد؟

- بعد از زخم‌های پی در پی. »

•از صفحه‌ی نفیسه آزاد