من بوی درد رو خوب می‌شناسم؛ زندگیم اثر هنریشه.

کنارم بزرگ شدی، اما رشد نکردی.

رنگ حسرت زندگیم رو برداشت وقتی لحظه‌ای که باید می‌بودی، تصمیم گرفتی بری.

- از کسی‌که بهش علاقه داری نباید آسیب ببینی.
+ پس بهم آسیب نزن...

همیشه تاوان گناه‌های من رو چشم‌هات داد.

با من غریبه بمون.
در هر صورت ما انتهای مسیر رو می‌دونیم.

- ما دست‌هامون رو به از دست دادن و نگاهمون رو به رفتن آدم‌ها عادت دادیم.

- می‌دونی بهای هر بار دروغ گفتنت چیه؟
+ کشتن بخشی از تو؟

اصلا هیچ‌وقت تونستم عمیقاً خوشحالت کنم؟

- تو من رو این‌طوری شناختی؟
+ من تورو هیچ‌وقت نشناختم.

is she gay or just bored?

با غمت نمردم، فقط پیر شدم.

چه حسرت‌هایی درونم وجود داره که قراره تمامش رو با خودم به‌گور ببرم.

اگر این درد توئه پس چرا من هم اون رو توی سینه‌م حسش می‌کنم؟

شبیهه تنه‌ی بامبو می‌مونی، در ظاهر پُر سروصدا ولی از درون خالی.

این غمه‌ که جای خون توی رگ‌هام جریان داره.

به‌دست‌نمی‌آیی. گم‌می‌شوی‌، حتی‌به‌قلم‌من.

چطوری پوچی می‌تونه چنین وزن سنگینی داشته باشه؟

- چرا راجع‌ بهش باهام حرف نزدی؟
+ زدم، اهمیت ندادی.

You ever listen to someone talk and be like yeah, i'm glad i don‌‌'t tell you shit anymore.

پُرم از فقدانِ کلمات.