من خودم کسی هستم که درس خوندم و توی رشته خوبی و بهترین دانشگاه ایران قبول شدم و درس خوندم.

همون زمان خیلی از دوستام در تکاپوی مهاجرت کردن و به قول خودشون فرار از ایران بودن؛

منم خُب بخاطر همین این توی ذهنم اُفتاد.

با خودم میگفتم آیا این مرز بین خوشبختی و بدبختی همین مهاجرته یا نه.

آیا اگه من از ایران برم احساس خوشبختی خواهم داشت یا اگه بمونم بدبخت میشم؟!

منم مثل بقیه خیلی فکر کردم و شرایط زندگی و افکار خودم و ... رو بالا و پایین کردم.

تهش برخلاف ۹۵ درصد از دوستام که مهاجرت کردن من تصمیم گرفتم بمونم.

و نسبت به خودم دیدم توی این شرایطی که شاید انتخاب خیلی از آدما نباشه من احساس خوشبختی بیشتری داشته باشم.

اینا رو گُفتم که بگم لزوماً پزشک شدن یا نشدن اون مرز بین خوشبختی و بدبختی برات نیست.

تو برای آرزوها و اهدافت تلاش کن، ولی بقیه رو بسپار دست خداوند.

حال خوب خودت رو به چیزایی که ممکنه دست تو نباشه وابسته نکن.

خوب‌هاش میدونن که خوب بودن آسونه تو حرف...

شبتون به زیبایی حضور در خانه، همانجایی که دوستش دارید. 💖
@The_Path_313

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم؛
السَّلامُ عَلَیکَ یٰا نور الله فی ظلمات الارض...

* روز شانزدهُم *

حالِ دلِ بی هوش را، هرگز نداند هوشمند...

- مولانا
@The_Path_313

ایران کشور خیلی عجیبی هست؛

هر روز یه نفر میاد روی منبر و پُشت تریبون راجع به بیت‌المال و حق‌الناس صُحبت میکنه.

یه جوری حرف میزنن که اگه یکی توی ایران زندگی نکنه فکر میکنه اینا واقعاً اجازه نمیدن ده هزار تومن و ده دقیقه هم حروم بشه‌.

اینقدر این واژه‌های بیت‌المال و حق‌الناس و ... توی این کشور الکی استفاده میشه که دیگه تقریباً مثل یه شوخی تکراری شده‌.

بعدم وقتی ازشون میپُرسن چرا ایران اسلامی اینقدر عقب‌تر از ژاپن و اروپا و آمریکای مُلحد هست میگن که ما بخاطر اسلام داریم هزینه میدیم.

هزینه دادن‌هاتون توی سرتون بخوره.

خیلی زشته که منِ محمدرضا بابایی اگه توی زندگیم اشتباهی مُرتکب شدم یا خطایی کردم یا ... گردن اسلام و خُدا و امام زمان بندازم.

واقعاً هم دیگه مُماشات و تعارف بسه، حال خودمون داره بد میشه.

اینقدر خویشتن‌داری و ریاکاری و حرف نزدن و ...

تهش که چی؟

اونی که بچّه‌اش میاد میگه من از حجاب متنفرم و از آدمای مذهبی بدم میاد و ...

این آدم اگه سر سُفره خانواده‌اش لُقمه حروم نبرده پس چی بوده؟

اینکه شما حضرت محمد ( ص ) و خدا و حجاب و نماز و زکات و روزه و ... رو با استدلال خودت قبول نداری بحث جدایی هست و میتونی با احترام و مودبانه نظرت رو برای خودت نگاه داری.

ولی وقتی به هر چیز مقدسی بی‌احترامی کنی و نفرت بورزی و توهین کنی و ... چه معنی میده؟!

یعنی چی که همیشه باید نظر مردم رو به خودمون جلب کنیم و کاری کنیم که مردم ازمون راضی باشن؟

این مردم از ما کی راضی بودن که الان بشن؟!

خداوند توی قرآن میگه حتّی به بُت‌ها هم توهین و بی‌احترامی نکنین که اونا هم نتونن به عقاید و مقدسات شما توهین بکنن.