مثلث برمودا، این منطقه اسرارآمیز در اقیانوس اطلس سال ها معمایی برای دانشمندان بوده است. صدها کشتی و هواپیما در این مثلث ناپدید شده اند و همین باعث شد به آن لقب «مثلث مرگ» بدهند. اکنون اما یک دانشمند بریتانیایی می گوید بالاخره دلیل اصلی این حوادث پیدا شده است.

دکتر سایمون بوکسل، اقیانوس شناس دانشگاه ساوثهمپتون، به «دیلی میل» گفته که بیشتر ناپدیدشدن ها به پدیده ای به نام «امواج سرکش» برمی گردد. این امواج غیرمنتظره می توانند دو برابر امواج معمولی ارتفاع داشته باشند و تا حدود 30 متر بالا بروند. قدرت این موج ها غیرعادی است و ناگهان از جهات مختلف و برخلاف باد غالب به کشتی ها یا هواپیماها ضربه می زنند.

به گفته دکتر بوکسل اگر یک کشتی بزرگ در مسیر این موج ها بیفتد، «ممکن است تنها در دو یا سه دقیقه غرق شود.»

ناپدید شدن سواس اس سایکلوپ

نمونه معروف این اتفاق به سال 1918 بازمی گردد، زمانی که کشتی باری آمریکایی «یو اس اس سایکلوپ» با 306 خدمه و 165 متر طول در مسیر برمودا ناپدید شد. کشتی حتی فرصت ارسال پیام اضطراری نداشت و هیچ اثری از آن یا سرنشینانش پیدا نشد. ده ها نظریه برای توضیح این حادثه مطرح شد، اما بوکسل معتقد است موج سرکش عامل اصلی است.

منطقه ای مستعد طوفان های همزمان

بوکسل توضیح می دهد که مثلث برمودا نقطه ای ویژه برای شکل گیری امواج سرکش است. او می گوید: «طوفان هایی از شمال و جنوب به هم می رسند و اگر طوفان های دیگری از فلوریدا اضافه شوند، الگوی مرگباری از امواج شکل می گیرد.»

او و تیمش با ساخت مدل کوچک کشتی «سایکلوپ» نشان دادند که این کشتی به دلیل کف صاف و اندازه بزرگ به راحتی می تواند در زمان کوتاهی توسط چنین موجی غرق شود.

تردید پژوهشگران

با این حال همه دانشمندان این توضیح را نمی پذیرند. برخی می گویند نرخ غرق شدن کشتی ها و سقوط هواپیماها در مثلث برمودا با دیگر مناطق پرتردد اقیانوسی تفاوت چندانی ندارد. بر اساس گزارش اداره ملی اقیانوسی و جوی آمریکا (NOAA)، هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد این ناپدیدشدن ها در مثلث برمودا بیشتر از دیگر مناطق پرتردد دریایی باشد.

مثلث برمودا در اقیانوس اطلس قرار دارد و سه ضلع آن را جزایر برمودا، ایالت فلوریدا و جزایر پورتوریکو تشکیل می دهند.

آیشو اسپید یوتیوبر امریکایی مبلغ 50,000 دالر به صندوق حمایت از مردم فل.-ست،ین کمک کرده است!

دانشمندان فسیل یک دایناسور زره‌دار شگفت‌انگیز را در مراکش یافته‌اند که ۱۶۵ میلیون سال پیش زندگی می‌کرد و خارهایی یک‌متری از گردنش بیرون زده بود؛

کشفی که نظریه‌های پیشین درباره فرگشت این گروه از دایناسورها را به چالش کشیده است.

این گونه تازه، «اسپیکوملوس آفر» نام دارد و قدیمی‌ترین نمونه شناخته‌شده از گروه دایناسورهای زره‌دار موسوم به آنکیلوسورهاست.

پژوهشگران می‌گویند این جانور «یکی از عجیب‌ترین دایناسورهای کشف‌شده» است؛ خارهایش مستقیم به استخوان متصل بوده و سراسر بدنش پوشیده از زوائد و سلاح‌های استخوانی بوده است.

وزن این حیوان حدود دو تن و طولش نزدیک به چهار متر برآورد می‌شود.

کشف آن نخستین مورد از آنکیلوسورها در آفریقاست و می‌تواند نشان دهد این جانوران ابتدا .با زره‌های پیچیده پدید آمده و سپس در دوران کرتاسه، زره ساده‌تر و کارآمدتری تکامل داده‌اند.

اونجا که سعدی میگه:

معلمت، همه شوخی و دلبری آموخت
جفا و ناز و عتاب و ستمگری آموخت

همه قبیله‌ی من، عالمان دین بودند
مرا، معلم عشقِ تو شاعری آموخت...

🖋️ گاهی یک عشق، درسی می‌دهد که هیچ مکتبی نمی‌تواند.

اونجا که انیس منصور میگه :

برای اینکه دوبار نمیری،
سوی کسی که تو را رها کرد بازنگرد.

همون‌جایی که عطار می‌گه:

تا من تو را بدیدم دیگر جهان ندیدم
گم شد جهان زِ چشمم تا در جهان نشستی

اونجا که مولانا میگه:

تو نه چنانی که منم، من نه چنانم که تویی
تو نه بر آنی که منم، من نه بر آنم که تویی…

همه
چی
قشنگه
ولی
با
آدَمِش.

اونجا که هلالی جغتایی میگه:

عجب شکسته دل و زار و ناتوان شده‌ام
چنان که هجرِ تو می‌خواست، آن‌چنان شده‌ام...

 اونجا که مولانا میگه:

ای زندگی تن و توانم همه تو
جانی و دلی ای دل و جانم همه تو
تو هستی من شدی ، از آنی همه من
من نیست شدم در تو ، از آنم همه تو

اونجا که انتوان چخوف میگه:

اگر می‌توانستم برای خودم انگشتری با نوشته‌ای بر روی آن سفارش دهم احتمالاً این عبارت را انتخاب می‌کردم؛ "هیچ چیز نمی‌گذرد."

من معتقدم که هیچ چیز بدون این که اثری از خود به جای بگذارد، نمی‌گذرد. و هر قدم کوچکی که برمی‌داریم، بر حال و آینده ما بسیار اثرگذار است...

اونجا که عراقی میگه:

یکی گره بگشای از دو زلف و رخ بنمای
که صدهزار چو من دلشده در آن بند است

رازی که هنوز در دل طبیعیه پنهان است!

در سرزمین دور دستِ روسیه در منطقه آمور، دختری پنج‌ساله روزی در دل جنگل ناپدید شد. جست‌وجوی پدر و مادرش سودی نبخشید و امیدشان آهسته آهسته چون شمعی در باد خاموش گردید.
یک سال گذشت؛ سالی آمیخته با دردِ انتظار و داغِ ناامیدی.

تا این‌که روزی، چشمان دوربین‌های مداربسته‌ی جنگل تصویری شگفت‌انگیز ثبت کرد: کودک خردسالی که آرام و بی‌هراس در میان درختان پیش می‌رفت و به سوی چند آهو نزدیک می‌شد.
همان تصویر، کلید رهایی او شد. محیط‌بانان به دنبالش رفتند و دخترک را یافتند؛ زنده، سالم و حیرت‌انگیز.

اما پرسشی هنوز بی‌پاسخ مانده است: چگونه کودکی تنها توانست یک سال تمام در دل طبیعت سخت زنده بماند و هیچ آسیبی نبیند؟
رازی که هنوز در سکوتِ جنگل پنهان است... 🌲🦌

.

.

روبرداری

اونجا که سنایی میگه:

دل ز مهرت بر ندارم دلبرا تا زنده‌ام