دل خوش کن به چای و گیاه و عشق، به نور، به کتاب، به موسیقی...
دل خوش کن به خانواده و عزیزانی که داری و احساسات انسانی بسیاری که در محفظه‌ی روشنِ قلبت تلنبار کرده‌ای...
دل خوش کن به طعم‌ها و مزه‌ها و عطرها، به رنگ‌ها و شکل‌ها و لمس‌ها...
دل خوش کن به نسیم خنکی که روی پوستت می‌خزد و محبت‌های متراکمی که دریافت می‌کنی و شادی‌های کوچکی که می‌بینی و جزئیات خوشایندی که به تو مربوط می‌شوند.
دل خوش کن به اینکه هستی و نفس می‌کشی و دوست می‌داری و می‌فهمی و احساس می‌کنی...

روزتون دلچسب♥️🍃

یادش بخیر... وقتی با بوی آبگوشت مادر از خواب بیدار می‌شدیم، صدای رادیو از گوشه‌ی اتاق می‌اومد، و نون سنگک داغ با مهر نانوایی هنوز تو سفره بود.

لیوان گل‌دار پر از دوغ، قاشق‌های قدیمی، و یه عالمه خنده دور سفره‌ی ساده اما پُر از عشق.
این تصویر، فقط یه غذا نیست؛ یه تکه از کودکی‌مونه... یه خاطره‌ی خوش از روزهای بی‌دغدغه.🤌🥲

‏اسم این دوتا رنگ رو یاد بگیرید:
"سبز مورگولی" و "قرمز موردوری"

‏اینکه گاهی آدم‌ها خودشون رو از اخبار دور نگه دارن، یا مواظب سلامت روانشون تو این روزها باشن، اصلا به این معنی نیست که به زندگی و مرگ انسان‌های دیگه اهمیت نمیدن. ما گاهی نیاز داریم ورودی‌های خبری رو ببندیم، و کمی نفس بگیریم، تا روی پا بمونیم...