Fu Inlé – Telegram
حرص دادن شایان >>>>
تصمیم گرفتم هر چیزی که می‌بینم بعد از پایانش نظر کلیم رو بنویسم تا شاید به انتخابتون توی دیدن کمک کنه ~
Fu Inlé
Photo
ویچر:
یه دارک فانتزی که شکل لحاف چهل تیکه دوخته شده. سریالی که ظاهر به شدت زیبایی داره و تنها دلیلی که ممکنه باعث بشه شما فصل اول رو تموم کنید همین زیباییشه.

فیلمبرداری محشر
نور پردازی عالی
مکان‌ها، لباس‌ها و شخصیت‌‌ها توی زیباترین حالت ممکن

ولی فصل اول فقط همینه:

دوربین -  نور - صحنه

سه داستان متفاوت توی سه زمان مختلف بدون هیچ توضیحی همزمان بهتون نشون داده می‌شه و شما باید خودتون به این نتیجه برسید که هرکدوم کی اتفاق افتادن.
بهتون پیش زمینه‌ای درمورد شخصیت‌ها داده نمی‌شه. صرفا یه سری مهره که به محض استارت خوردن سریال شروع به حرکت می‌کنن.
داستان بهتون جواب سوالاتتون رو نمی‌ده. صرفا ازشون رد می‌شه و اگر پیش زمینه‌ای درموردش نداشته باشید هم هیچ وقت جوابش رو پیدا نمی‌کنید.
شما اطلاعی از موقعیت مکانی دقیق قلمروها ندارید. فقط می‌دونید بعضی‌ها شمالن، بعضی‌ها جنوب و بعضی‌ها شرق. باید نقشه رو نگاه کنید تا درست متوجه بشید.
مفهوم زمان به درستی توش رعایت نشده و درک اینکه چقدر از چه واقعه‌ای گذشته واستون سخت می‌شه.

فصل دوم خیلی بهتره.
بعد از تایم لاین و نقشه‌ای که نت فلیکس منتشر کرد فهمیدن داستان و روند روایت و پیشرفتش راحت‌تر شد و با یه فصل چند داستانه روبه‌رو نیستیم. ولی باز هم جواب سوالات فصل اولتون رو نمی‌گیرید.
فضای داستان از فصل اول منظم‌تر و انسجام بهتری داره. شخصیت‌ها (احتمالا به جز شخصیت‌ اصلی) رو بهتر درک می‌کنید و می‌تونید باهاشون همراه بشید.

در کل.
برای دقیق فهمیدن سریال باید کتاب‌ها رو خونده و بازی‌ها رو پلی داده باشید. وگرنه مجبورید سرچ کنید تا بفهمید چی به چیه.

و دوست ندارم این رو بگم ولی، ارزش داره بخاطر زیبایی ظاهریش نگاهش کنید!
تلگرامم
بالا
نمیاد
با انرژی‌ای که فصل اول داکتر هو از من گرفت می‌شد برق تولید کرد.
Be here. With me. Not in some unknown future. Pain will come eventually. No need to endure it before it arrives.
Fourth Stage: Depression
Felperc@DreamOrReality
مرحله چهارم: افسردگی