دوست دارم بگیرمش تو بغلم

به قدری احمق بودن یکی از این شخصیت‌های اصلی این کتاب عصبیم کرد که فایل رو بستم تا بتونم نفسم رو به حالت عادی برگردونم!

-

جلد دوم و هنوزم احمقه!

همراه با رحمم سرم رو هم می‌کنم می‌ندازم جلو سگ

و بعد از ۵ ساعت
آزاد شدم

و تموم شد.
بعد از یکسال تموم شد.
بعد از یک "جهنم" تموم شد.
و من الان آرومم.

آقا ولی اصلا قشنگ نیست ساختار ایتالیا اصلا
مثل خونه های زمان شورویه...

بافت شهری/روستایی/ ساحلی ایتالیا با کشورهای دیگع تقریبا کاملا فرق داره. و به جز مسائل اقتصادی کامل درگیر فرهنگ و سبک زندگیشونه.
خیلی از خونه‌ها زرد بودن و هنوز هم زردن. و رنگ کردن خونه‌ها بخاطر شرایط جغرافیایی که توش قرار گرفتن کاملا دلیل داره و از سالها پیش انجام می‌شده. خونه‌های رنگی زیادی توی مناطق بندری و ساحلی رو می‌تونید ببینید.

جنگ جهانی دوم تاثیر داشته ولی نه اونقدر که کل بافت رو تغییر بده. ایتالیا پدرخوانده معماری غربه و با گذشت سالها بناها و هنرش رو کامل حفظ کرده.
توی روستاها خیلی خونه‌ها نزدیک به هم ساخته می‌شن که باز هم بدون دلیل نبوده. ایتالیا همزمان از هنر برای زیبایی و هنر برای کاربرد استفاده می‌کنه.
خیلی از خانواده‌های ایتالیایی کنار هم زندگی می‌کنن. حتی بعد از ازدواج و حتی بعد از بچه‌دار شدن‌ پس تعداد زیادی آپارتمان نزدیک بهم وجود داره.
ایتالیا معمولا جایی رو تخریب و صاف برای ساخت آپارتمان، ویلا یا ساختمون‌های دیگه نمی‌کنه. تاریخش افتخارشه و برای همین مردمش علاقه‌ای به بازسازی خونه‌هاشون ندارن.
پس خب.... ساختار ایتالیا هنریه! تاریخیه! فرهنگیه!

من واقعا نمی‌تونم درمورد هنر ایتالیا دهنمو ببندم💀

آه این کشور انگار قسمتیش توی زمان گیر کرده و هنوز به رنسانس و باروک تعلق داره

جلد دوم تموم شد و بعد از ۵۰۰ صفحه دیگه احمق نیست

اوریگامی ^-^

حتی گربه هم وقتی می‌ره خونه‌ی مامان بزرگش چاق می‌شه

پ.ن: لحاف حفاظتی روی مبل کشیدن💀

جلد آخر آشیانه‌ی افسانه اسکنه :) غم دارم.

"I love you more than the blue sky"