خب خب خب خب

خوش بگذره حسابی

تموم شد و من موندم با
شایان و سه خشتش
محمد و کیک عسلش
ویدا و مقاومتش واسه خواب
و رضا و وجودش

و مثل دفعه‌ی قبل درمورد این سه روز حرفی زده نمی‌شه. همه‌ش بین من و خودشون.

ولی رضا تا ابد بخاطر مهارت عکاسی من حرص می‌خوره

هنوز از اینکه بهترین عکسای عمرتو ازت گرفتم و خوشت نمیاد ازشون حرص میخورم

یادم باشه

حوصله‌شو ندارم

لذت ببرید ~