قلبم خیلی... پره؟
آره فکر کنم پر بودن درست باشه.
چون دلم می‌خواد از توی قفسه‌ی سینه‌م بکشمش بیرون و سر و تهش کنم تا همه‌چیز و همه‌کس ازش بیرون بریزه تا من برای چند ثانیه بتونم نفس بکشم.
بدون اینکه به وجود یا عدم وجودشون فکر کنم.
چون قلبم پره و ریه‌هام پر نمی‌شن.

از دست دادن رو دوست ندارم
بیشتر از تحمل از دست دادم
ولی همه از دست می‌دن نه؟

و همه از دست می‌رن و تو هیچ کاری جز نگاه کردن و پلک زدن نمی‌تونی انجام بدی‌. و تا ابد مغزت رو روحت رو وجودت رو می‌خوره.
حتی اگه توی اون "از دست رفتن" نقشی نداشته باشی

دارم چرت و پرت می‌گم

و احتمال صبح پا می‌شم و پاکشون می‌کنم

و باز هم "من پروتاگونیست زندگی خودم نیستم"

The water it came through the walls and floor. I closed up the hatch and I locked those doors. The splintering wood made an awful sound. And I covered my head as it all came down

برای هرکی که بهش نیاز داره ^^

لالایی امشبتون.
گرگ گشنه‌ و تنها و مادری که به گرگ التماس می‌کنه سمت بچه‌ش نیاد.

صبح شنبه‌‌تون بخیییییییییییر

این هفته عیدههههههههههههه

نه

سال جدیده؟

عید می‌شه؟

مهم نیست

ولی عیدهههههههه