اربابان فردا آلبوم جدید خواهند داد، اما علی‌الحساب یک کاور بسیار زیبا که دو دل بودم بفرستمش یا نه رو گوش بدید:

*یادش میاد قبلا عادت داشته توی خیابون با صدای بلند گوشش بده و باهاش بخونه و ادا بیاد با میکروفون خیالیش و از شدت خجالت می‌میره*

چرا فکر می‌کردم اگه هوا تاریک باشه کسی منو که دارم کنسرت می‌ذارم نمی‌بینه؟

وسط مسخره کردنم اینم گوش بدین

چرا call it love انقدر صورتیه....

ولی احتمالا بخاطر فیلمبرادی و قالب‌بندیش (بذارید یکم حس کنم دانشجوی سینمام و از کمپوزیسیون استفاده کنم.) دراپش نکنم.

این واقعا قشنگ بود

انقدر "شرم نیابتی" منو گرفت که ۸ دقیقه از این قسمتو رد کردم....

"وقتی مثل یه بز ایستادی یه گراز بهت حمله کنه نمی‌گن وای چقدر آدم خوبیه می‌گن اه چقدر احمقه"

من واقعا حس این بچه رو می‌فهمم و این... خیلی ناراحت کننده‌ست.