Someone said "my crush doesn't know I exist."
GIRL! My crush doesn't exist.

ولی
- Is that a threat?
+ No, that's a promise.

چرا باید یه کتاب بنویسی و تصمیم بگیری که اسم شخصیت اولش رو بذاری استیو؟
آخه استیو؟ استیووووو؟

این انقدر حس خوبی داشت که نمی‌دونم
↳「#Biketok 🏍 」

باید یه چیزی راه بندازم با اسم "کتاب‌هایی که خوندمشون تا شما مجبور نباشین."

💕 Challenge 💕

من یه طراح لباسم پس این پیام رو فور بدید چنلتون تا بر اساس وایبی که از چنلتون میگیرم بهتون پنج تا لباس بدم ✨

ظرفیت : نامحدود ^^
زمان : نامحدود ^^
پرایوت ها ناشناسم لینک بدید
جواب چالش در چنل : (چون خودم‌ پرایوتم)
@future_me_and_I
جواب چالش کِی ؟ وقت گل نی 💕

منم می‌خوام من من

یادم بندازین فردا، هوم؟

تا ۹ صبح سردرد داشتم
۹ صبح

Fuck I need therapy

خب
اول باید چرخه‌ی زندگی یه ستاره رو بررسی کنیم.
ستاره‌ها شبیه ققنوسن!
با مرگشون هزاران ستاره‌ی دیگه شکل می‌گیره!
چطوری؟
#Astronomy

اول باید با سحابی (Nebula) آشنا بشیم.

خب می‌دونید برخلاف چیزی که عموم (یا حداقل کسانی که سواد لازمه رو ندارن) باور دارن فضا خلأ نیست! اگر هم باشه خلأ مطلق نیست.

تقریبا نزدیک ۹۹ درصد چیزی که ما بهش میگیم خلأ رو گاز تشکیل داده. که از اون ۹۹ درصد ۷۵ درصدش هیدروژن و باقیش هلیومه.

پس سحابی یه ابر خیلی بزرگه که از پلاسما و غبار و گاز درست شده و جاییه که ستاره به دنیا اومده!

دو روش برای به وجود اومدن سحابی وجود داره و این دو روش بستگی به اندازه‌ی ستاره داره!

اولین روش اینه که سحابی از باقی مانده‌ی سوپرنوا( ابرونواختر) شکل می‌گیره.

(سوپرنوا به افنجار و مرگ پرجرم‌ترین و سنگین‌ترین ستاره‌ی موجود می‌گن و اتفاق خیلی نادریه شاید هر قرن ته تهش دوبار سوپرنوا داشته باشیم.)

ولی توی این سوپرنوا ستاره به طور کامل از بین نمیره! هسته‌ش می‌مونه و کم کم شروع به همجوشی می‌کنه و لایه لایه از بین می‌ره. و تنها چیزی که ازش می‌مونه یه ستاره‌ی نوترونی کوچیکه که مرکز سحابی رو تشکیل می‌ده!

سحابی بادبان (یکی از سحابی‌های موردعلاقه‌م)

سحابی کم کم منقبض شده و به توده‌های کوچیک‌تری تقسیم می‌شه و هرکدوم از اونا به یه پیش‌ستاره (Protostar) تبدیل می‌شن.

که اگر اینترنتم اجازه بده! عکسش رو نشونتون می‌دم!

هرچقدر جرم یه پیش‌ستاره بیشتر باشه، تکامل سریع‌تری داره و برعکس.
گاز و غبار این پیش‌ستاره اونقدر می‌چرخن و می‌چرخن تا یه صفحه‌ی تخت رو تشکیل بدن.
و بالاخره منقبض می‌شن، منفجر می‌شن.

حالا اینجا دوتا حالت داره.
اون غبارهایی که دور پیش ستاره رو گرفتن بهم می‌چسبن.
یا اجرام آسمانی کوچیک رو تشکیل می‌دن و یا اونقدر به چسبیدن ادامه می‌دن تا بالاخره سیاره بسازن! که خب این بحثش جداست.

و بعد از انقباض کامل پیش ستاره. ما بالاخره یه ستاره جوان به اسم Main-sequence star داریم!