اگه به اندازه‌ی هر اشتباه تایپی من بهم یه دلار می‌دادن الان مهاجرت کرده بودم.

I’m in hell. It’s a familiar place: a long, narrow tube with wobbly wings. A death trap with five hundred seats, stale air, and droning engines.

من هر وقت سوار هواپیما می‌شم:

Ah, guilt.

کاش یکی منو از مچ پا بگیره بکشه از روی تخت بندازه پایین مجبورم کنه برم توی آشپزخونه رول دارچین درست کنم.

چه روز... نچسبیه.

We live in a world where people greet each other with ‘How are you?’ But few of us actually want an answer.

Fuck you look like my next enemies to lovers

پیشنهاد امروز :>

می‌دونین وضعیت زندگیم به کجا رسیده؟
مامانم می‌خواد باز گربه بیاره و من داد می‌زنم تو این خونه یا جای منه یا جای اون گربه.
و اونم گفت گمشو بیرون.

الان گریه می‌کنم.

اینا بسه دیگه TT

یکی از تفریحاتم موقع خوندن لهستانی بلند تلفظ کردن کلمات پشت سر همه. جز زبان‌هاییه که حروف اونقدر نرم ادا نمی‌شن و حرفی مثل R کاملا می‌چرخه توی دهن و Ch رو با لذت استفاده می‌کنن. برای همین وقتی برای اولین بار بهشون بر می‌خوری و تکرار می‌کنی و می‌بینی چقدر قشنگ توی دهنت می‌چرخه و مزه‌‌مزه می‌کنی ناخوداگاه باعث می‌شه لبخند بزنی چون می‌تونی باهاشون طعم‌های مختلف کلمات رو حس کنی.

حتی کلمه‌ای مثل Tak (yes).
یا یه چیزی مثل Kotek (kitten). ساده‌ترین کلمات زیبا تلفظ می‌شن. چیزی که توی یادگیری زبان ترکی و آلمانی باهاش مشکل داشتم.

و خب آره، یاد گرفتن برای من مثل غذا خوردنه و همونطوری توصیف می‌شه.