بهتر هم می‌شه.
ایشون وقتی نشست رو تخت پادشاهی اولین فکرش حمله به آشور بود. یعنی اینطوری بود که بابام نتونست من باید بتونم!
برای همین کل وقتش رو روی ارتش مادها و بهتر ‌کردنش گذاشت. و دقیقا وقتی که نینوا رو محاصره کرده بود سکاها گند زدن تو کارش و هوخشتر به محض اینکه از شر سکاها راحت شد دوباره حمله کرد به آشور.
و بینین... این بار اصلا جلوی خودش رو نگرفت =) پودر کرد نینوا رو. سیل مصنوعی ساخت و همه چی و همه چی و کاری کرد که پادشاه آشور خودشو انداخت توی آتیش کاخ در حال سوختنش!

بچه‌ها پادشاهای ایرانی خیلی رندومن.
مثلا فکر کنین خشایارشا اول نصف جمعیت کره‌ی زمین دستش بوده. و یونان یه گوشه به عنوان مهد علم و ادب و تمام چیزهای خوب داشته رشد می‌کرده.
اونم گفت چکار کنیم؟ بریم حمله کنیم به یونان😭 کلا انگشتش فقط توی یونان بود آخرشم رفت آتن رو آتیش زد.
بعد که اسکندر ناراحت می‌شه میاد به ایران حمله می‌کنه ایرانیا ناراحت می‌شن....
بعد ایشون انقدر دراماتیک بوده که وقتی با ناوگانش داشته به یونان حمله می‌کرده با زنجیرهای بزرگ به دریا شلاق می‌زده چون پل خراب شده بود😭

یه بانویی بوده به اسم کاساندان (Cassandane) که یه داداش داشته به اسم هوتن. اینا از بلند مرتبه‌های پارسی بودن. که بعد کوروش میاد کاساندان رو می‌گیره. فقط هم با همین یکی می‌مونه (یه عالمه چیز دیگه درموردش هست که در حد حرفه خودش توی تمامی حرفاش گفته فقط یه زن داره.) بعد اینا ۵ تا بچه به دنیا میارن.
آتوسا
کمبوجیه
بردیا
آرتیستون
و یه دختر دیگه که اسمش هیچ وقت مشخص نشد.
کاساندان می‌میره و آتوسا جاش ملکه می‌شه.
حالا از اینور. یکی بوده به اسم ویشتاسپ که فرماندار بوده و چهارتا هم بچه داشته ولی فقط داریوش مهمه.
خلاصه که داریوش با آتوسا ازدواج می‌کنه.
اینجا هوتن (اوتاناس) داداش کساندان میاد به داریوش می‌گه نظرت چیه کلا شاه نباشه؟ مردم مشارکت کنن توی اداره‌ی کشور
و داریوش گفت: 👍 بیه.
و خودش پادشاه می‌شه.

اینا رو پاک نمی‌کنم راوی دوست داره بخونه.

مردم از خواب بیدار می‌شن می‌گن دیگه مست نمی‌کنیم. من از خواب بیدار می‌شم می‌گم دیگه تا هفت صبح مانگا و وبتون نمی‌خونم. کور شدم. کور.

چرا همون موقع که به دوستم شب بخیر گفتم نرفتم بخوابم؟ چرا گفتم فقط یه چپتر دیگه؟ چرا یه چپتر شد هفتاد چپتر؟

عزیزانم شما چرا جوین می‌شین؟
من اگه چنل خودم نبود لفت می‌-

بچه‌ها ولی همیشه انقدر فکر توی انتخاب مکاتب هنری نبوده‌ها. مثلا فوویسم [Fauvism].
یه منتقد هنری فرانسوی بوده به اسم لویی وکسل. ایشون یکم زبونش تند بوده.
بعد جایی به اسم Salon d'Automne توی فرانسه هست که هرسال یه نمایشگاه هنری می‌ذاره. حالا اون سال هنری ماتیس و اون حلقه‌ی هنری‌شون اونجا کارهاشون رو نشون دادن. از شانس بدشون وسط کارهاشون یه مجسمه از کارهای دوناتلو (پیکرتراش ایتالیایی) بود.
لویی جان تا رفت اونجا گفت: عه! وحشیا رو ببینا =)
بعد یهو چشمش به مجسمه میفته دوباره می‌گه: عه! دوناتلو وسط وحشیا! =))
اونجا Blue Nude هنری ماتیس رو می‌بینه و از سر تا پای نقاشی ایراد می‌گیره. چرا زنه لخته؟ چرا انقدر زشته؟ اصلا نمی‌فهمم چرا وسط چمناست؟ چرا رنگش اینطوریه؟
و همینطوری انقدر غر زد تا از نمایشگاه رفت بیرون. و این شد که اونا شدن فوویست و مکتبشون شد فوویسم.

اینم اون نقاشی‌ای که جناب رو تراماتایز کرد.

سر کیوبیسم هم همین بلا رو آورد.
آنتون ایگوی دوران خودش بوده.

ادلاین عزیزم منتظرمه.
ولی همینطور ظرف‌های توی ظرفشویی.
لج می‌کنم و می‌رم فیلم می‌بینم.

Sundays feel like death to me

یاد Bloody Sunday افتادم.
یک شنبه، ۳۰ ژانویه‌ی سال ۱۹۷۳
ارتش بریتانیا معترضان ایرلندی رو به گلوله بست. ۱۳ نفر رو کشت و ۱۴ نفر رو مجروع کرد.
و این تنها یکشنبه‌ی خونین ایرلند نبود.
۲۱ نوامبر ۱۹۲۰ جنگ استقلال ایرلند با بریتانیا
تعداد کشته‌ها ‌۲۰۱۴ نفر محاسبه شد که ۷۵۰ تای اونها شهروند عادی بودن.

این آهنگ‌هم برای همون جنایت اول خونده شده.

پس آره واقعا Sundays feel like death.

حالا ایرلند هم اونقدر بی‌صدا نبود. از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۸ به مدت تقریبا سی سال ایرلند شمالی درگیر جنگ‌های چریکی و نامنظم شد که شروعش اختلافات پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها بود ولی کم کم گسترش پیدا کرد و بریتانیا درگیر شد و ملی‌گرایان ایرلند شمالی تمام تلاششون رو برای صدمه زدن انجام دادن.
درسته که آخرش با توافق دوطرف تموم شد ولی حدود پنجاه‌هزار نفر تلفات جنگی چیزی نبود که بشه انقدر راحت ازش گذشت مخصوصا وقتی که نزدیک دوهزار نفر از شهروندان عادی کشته شدن.

این آهنگ هم برای همون جنگ‌ها خونده شد.