تازه بیدار شدم حالم از خودم و زندگیم و گذشته و حال و آینده‌ام بهم می‌خوره.

من واقعا از خوابیدن متنفرم
با تمام وجودم
با تک تک سلول‌های بدنم
و الان ۱۲ ساعت خوابیدم

تقصیر اون کتابه‌ست.
قرار بود یه چیز فان قبل خواب باشه ولی من با تک تک صفحاتش گریه کردم.

“I wish it was you in that car,” I mutter, wanting to hurt him the way he’s hurt me since the day we met. “I wish it was you who was lying in that bed, because then? The decision would be easy. I’d say pull the plug and not think twice. I wouldn’t even flinch.”

“Believe me,” he says slowly, his jaw ticking with tension. “You’re not the only one who wishes that. Because it’s more than clear, I’m not the family you want or need. So if I could trade places with one or both of them? I would. In a fucking heartbeat.”

I will not commit murder today
I will not commit murder today
I will not commit murder today

think bout homicide, that's softer.

Think about Assassination, that's sexier.

یعنی قرار نیست من ماه دیگه جیکوب رو توی جرسی آبی با T روش ببینم؟ چون احمقه؟

بعد هی باید از Mets جیکوب لفت د چت بشنوم سر هر بازی

هنوز می‌سوزنا ولی YOU'RE NOT HELPING

خدای من دارم تبدیل به یک پدر میانسال سفیدپوست می‌شم که سر بازیکن موردعلاقه‌ش غر می‌زنه درحالی که می‌دونه اون اصلا نمی‌شنوه و نمی‌بینه.