من بهشون نمی‌گم چرت و پرت راستش رو بخوای. همونطور که پیترز باسیلیکا توی واتیکان ساخته شد و ساگرادا فامیلیا توی اسپانیا هنوز داره ساخته می‌شه و همونطور که مسجد سلطان احمد توی ترکیه و بی‌بی‌ خاتون توی ازبکستان ساخته شدن، اهرام هم همون موقع در همین حد ارزش داشتن.

زمانی که اهرام در حال ساخته شدن بود مردم مصر فکر می‌کردن قسمت دوم روح فقط برای فراعنه‌ست. قسمتی که برای ادامه‌ی زندگی و وارد شدن به دنیای زنده‌ها به غذا، مکان استراحت، لباس و خیلی چیزهای دیگه نیاز داره و خب وقتی فرعون باشی و قسمت بای روح رو داشته باشی معلومه تمام تلاشت رو می‌کنی که به بهترین حالت حفظش کنی.

قطعا! اهرام چرت و پرت نبودن من فقط تفکراتشون در مورد زندگی بعد از مرگ منظورمه 😂😭
اینکه این تفکرات انقدر افراطی بوده که گاهی تمام خدمتکار ها و یا حتی همسران اون فرعون رو میکشتن و باهاش توی مقبره میذاشتن رو میگم چرت و پرت...

خدمتکارها قربانی انسانی بودن ولی همسران فراعنه کشته نمی‌شدن (معمولا) حتی برعکس! تا آخر عمرشون توی راحتی و آسایش زندگی می‌کردن مخصوصا بعد از مرگ شوهرشون =)

دیگه کم پیش میاد کیپاپ گوش بدم ولی بعضی وقت‌ها دلم خیلی برای اون موقع‌ها تنگ می‌شه.

↳「#911」

Who hasn’t wanted to climb up onto a freeway sign and stop traffic in order to feel seen for five minutes? Who hasn’t felt like they spend their time wandering around caring about people only to be ignored, unacknowledged, abandoned?

Life is short. And you can try to micromanage it, but at the end of the day, people get hit by cars, they drown in sinking ships. They develop blood clots.

Shit happens.

بیشتر تصمیماتی که توی زندگیم گرفتم بخاطر این بوده که اگه انجامش ندم و بعدا پشیمون بشم چی؟ اگه پشت کنکور نمونم و بعدا پشیمون بشم چی؟ اگه موهام رو الان کوتاه نکنم و بعدا پشیمون بشم چی؟ اگه رشته‌م رو عوض نکنم و بعدا پشیمون بشم چی؟ اگه.... و بعدا پشیمون بشم چی؟

و آره حقیقتا بعضی وقت‌ها بوده که "کاش انجامش نمی‌دادم." ولی فکر کنم کنار اومدن با پشیمونی انجام دادن کاری از پشیمونی بخاطر انجان ندادنش راحت‌تر باشه؟ نمی‌دونم. چند وقته خیلی دارم تصمیماتم رو زیر سوال می‌برم.

بهترین تصمیمی که توی زندگیتون گرفتید چی بوده؟

از اون روزاییه که اینسکیوریتی داره پاره میکنه و اینقدر 🤏🏻 فاصله دارم با اینکه برم از همه سوال‌های احمقانه بپرسم برای اطمینان دادن به خودم☺️

قبل از اینکه سوال بپرسی از کسی بذار یه سری اطلاعات از خودت بهت بدم شاید تعداد سوالاتت کمتر شد.
کسی هستی که احتمالا آدم امن خیلیاست. کسی که خودش هم نمی‌دونه چطوری مردم انقدر راحت بهش اعتماد می‌کنن.
باهوشی و باور نمی‌کنی که باهوشی. همیشه اصرار داری که باهوش‌تر از تو خیلی هست و تو بینشون حتی دیده هم نمی‌شی. ولی بذار بگم که اشتباه می‌کنی.
تو به دل می‌شینی. طوری که خوندن حرفات مثل پیدا کردن دفتر خاطرات قدیمی‌ایه که توی یه بازارچه خریدیش و صبر نداری تا صفحه‌ی بعدش رو ببینی.
تو زیبایی و نیاز نداری برای فهمیدنش به خودت توی آینه نگاه کنی چون احتمالا چیز خاصی توش نمی‌بینی. یه انسان معمولی که خیلی وقت‌ها دلت می‌خواد یه پاک‌کن بگیری دستت و پاکش کنی. ولی تو توی ذهن خیلی‌ها با خودکار کشیده شدی و با پاک‌کن پاک نمی‌شی!
تو وجودت کافیه. نیاز نداری خودت رو به زور بالا بکشی تا چیزی رو به کسی ثابت کنی. همین که هستی و لبخند می‌زنی و حضور داری برای خیلیا کافیه.
و آره تو اگه یه کرم ابریشم بودی من هنوز دوستت داشتم.

تغییر دایره اولویت های ادمای زندگیم
تغییر بنیادی شخصیتم از یک بچه خونگی به کسی که برای کشف همه چی تلاش میکنه و تشنه بیرون رفتنه
کلیتش با درد بود و یک سال و خورده ای طول کشید و دعوا و بحث های زیادی داشت
ولی اون شروع چیزی که الان هستم شد:)))

فروکش کردن خشمم