چرا اصلا نشناختمش.

امروز روز خیلی خوبیه و من دلم می‌خواد با نویسنده‌ی ۹۱۱ ازدواج کنم. مغزت مرد، مغزت.

ایشون با هر پستش درامای خون من رو تا یک هفته تامین می‌کنه =) و خیلی قشنگ حرف می‌زنه

یعنی چیزایی که تعریف می‌کنه حتی توی قاره‌ی من هم اتفاق نمیفتن بیشترشون ولی انقدر با حوصله تعریف می‌کنه من با چای و بیسکویت می‌شینم می‌بینمش

How Sara looks when she sends me the most heart wrenching soul consuming posts on tik tok:

like you're killing me woman you don't need to send me hearts after it

دلم می‌خواد یکی رو بغل کنم.
نه اینکه بغل بشم‌، خودم بغلش کنم.
دلم نوازش کردن می‌خواد.

عشق ورزیدن خیلی قشنگه.
یعنی خب... آره کیه که بدش بیاد یکی دوستش داشته باشه و بهش محبت کنه. ولی وقتی تو تمام حواست به یک نفره. وقتی خندیدنش رو نگاه می‌کنی و قلبت پر می‌شه. وقتی کاری می‌کنی که چشم‌هاش برق بزنه. وقتی خوشحالش می‌کنی. وقتی می‌تونی هرچقدر که نیاز داشته باشه بغلش کنی.

یه جنبش به اسم Boston tea party وجود داشت که توش بخاطر مالیت سنگینی که بریتانیا براش مستعمره‌هاش گذاشته بود مخصوصا برای چای، توش تمام بازرگان‌ها چای هاشون رو ریختن تو دریا =) و چند نفر هم رفتن تمام بار کشتی‌های وارد کننده‌ی چای رو خالی کردن توی آب ^^

i wish you were an old brick wall and i was the ivy wrapping around you, covering you with my leaves, always close to you

i wish i was a stab wound and you were the salve, healing me, keeping me from bleeding

i wish i was a tree and you were a bird, perching on my branches
you basking in the sun, me basking in your presence

وقتی می‌گم تیک تاکم دوستم داره بخاطر همچین چیزاییه =)))

روانم نیاز داره خونه خالی شه تا باهاش عربده بکشه
now I live with the pain
every night every day
as I read those letters you wrote me

ولی خونه خالی نیست و من از دیشب از اتاقم بیرون نزدم چون با کسی حرف بزنم فرو می‌پاشم