یه کتاب بود بخاطر اسمش خیلی شک داشتم بخونمش یا نه و الان موقع شام خوردن چند صفحه‌ی اولش رو همینطوری ورق زدم و تمام چشمام قلبه؟

کارایی امروزم:
- گیلیک بخونم
- لاتین بخونم این هفته باید برم کلاس
- بی‌ال‌اس تمرین کنم
- داکتر هو ببینم

کاری که واقعا می‌کنم:
- زیر پتو کتاب می‌خونم

Allen winced ever so slightly. "He called you a mother fucker, but with Farlander, the way you decline a word lends additional negativity or positivity. He said you fuck your mother and that you enjoy it with particular enthusiasm."

this is the skin of a killer bella

یکی از بزرگترین ترس‌هایی که دارم مرگه. نه برای خودم، برای اطرافیانم. اینکه بمیرن و من تنها باشم و مجبور باشم با خاطراتشون به زندگی ادامه بدم چون می‌دونم کسی نیستم که داوطلبانه ترکش کنم.
و این آهنگ دقیقا دست می‌ذاره روی این ترس من. برای نقاشیش می‌کنه و می‌گیرش جلوی صورتم و مجبورم می‌کنه و نگاهش کنم و بگم چقدر خوب کشیده! با اینکه از داخل داره تمام احساساتم رو می‌سوزونه.
وقتی برای بار اول شنیدمش گریه کردم. نه اینکه یکی دو قطره اشک بریزم، نه. انقدر گریه کردم که چشمام درد گرفتن و صدام در نمیومد. حس می‌کردم مشت خورده توی قفسه‌ی سینه‌م. و هنوز هم فقط تا یک دقیقه‌ی اولش بدون اینکه اشک بریزم دووم میارم و کافیه بگه what if I run away to mars تا بغضم بترکه.

ددپول رو دیدم و اونقدر چیز زیادی ازش نفهمیدم چشمام به جز هیو جکمن چیزی رو نمی‌دید همه چی تار بود.

مرد تو چقد گاوی =))))))))))))

قراره چه غلطی کنین این فصل که اینطوری شدین تو و اون نکبت =)))))

در قفسو باز کردن بهشون گفتن بدویین

=)))))))))

از اونجایی که یه زمان بیشتر خشکی ها اقیانوس بودن به نظرتون ممکنه نسلی از ما وجود داشته بوده باشه که آبشش داشته بوده باشن و توی آب زندگی می کردن؟
و افسانه پری دریایی از همین اومده باشه؟
به نظر خودم امکانش هست مخصوصا اینکه انسان ها بدنشون طی زمان با تطبیق پذیری با طبیعت و چرخه ی زندگی تغییر کرده پس می تونه.
و اینکه تعداد پری دریایی های دیده شده خیلی کمه که می تونه به خاطر منقرض شدنشون باشه‌.