پیشی تو رو خدا بیا منو بخور مو دی نتروم

آمریکا از امسال A-10 رو retire می‌کنه. من و آمریکا باهم گریه اشک می‌ریزیم. چیو می‌خواین جاش بیارین؟

"F-35?"

they can never replace you

تیم چی؟؟؟؟ علی خرسندنژاد تیم چی؟؟؟؟

مهر و موم؟؟؟ SEAL؟؟؟؟؟

it's Sea Air and Land
IT'S SEAL

بچه‌ها می‌دونید zoochosis چیه؟
امشب می‌خوام براتون درمورد یه ماجرای جالب صحبت کنم

The ache of my existence often brings me to ponder the cruel irony of life’s gift: the illusion of choice. To wish for parents who never were, for the void that filled their absence, it’s a longing both profound and hollow. I am haunted by the idea of a life unfettered by the shackles of familial expectation, a life where I could sculpt my own destiny unburdened by the shadows of others. To have lived without them, to wander this earth with a heart untainted by their decisions and mistakes, is a dream wrapped in melancholy. I find myself envious of those who possess the courage to forge their own paths, unencumbered by the weight of a lifetime wasted. It is the eternal lament of a soul that never quite found its way, never seized the moments that slipped through my fingers like sand. I yearn for the courage I never had, for the strength to grasp at life’s fleeting opportunities. My existence seems a litany of regrets and unrealized dreams, a symphony of the would-have-beens and the might-have-beens. In the quiet corners of my mind, I mourn not just the loss of a past I can never reclaim, but the potential of a future that remains forever out of reach.

لیا هیچ وقت نمی‌فهمه چقدر خودش و نوشته‌هاشو دوست دارم

بادی اولین شیپیه که دیدم طرفدارهاشون تنها دلیلی که براش می‌نویسن نشون دادن احساسات این دوتاست. فن فیکشن‌‌های تگ E انقدر کمن که من اولین بار فکر کردم فندوم اشتباهی رو اومدم. اینا فقط می‌خوان زجر بکشی، با اسمات کاری ندارن =)

یعنی اینطوریه که اوه فصل شیش اون قسمت رو دیدی؟ بیا برات ۹۳۸ تا فیک ازش داریم که توی سناریوهای مختلف تجربه‌ش کنی و بفهمی چقدر سینگلی

↳「#NineOneOne」