بادی اولین شیپیه که دیدم طرفدارهاشون تنها دلیلی که براش می‌نویسن نشون دادن احساسات این دوتاست. فن فیکشن‌‌های تگ E انقدر کمن که من اولین بار فکر کردم فندوم اشتباهی رو اومدم. اینا فقط می‌خوان زجر بکشی، با اسمات کاری ندارن =)

یعنی اینطوریه که اوه فصل شیش اون قسمت رو دیدی؟ بیا برات ۹۳۸ تا فیک ازش داریم که توی سناریوهای مختلف تجربه‌ش کنی و بفهمی چقدر سینگلی

↳「#NineOneOne」

i want to rip my skin off and put on a new one. i wanna break my fingers and let them heal in different, better, prettier angles. i wanna pull my hair out until it grows back healthier. i wanna peel the skin off my lips until they're pink enough, big enough. i wanna pull my guts out until my stomach is flat enough. i wanna be hairless in some places and then have twice as much hair in some others. i wanna pull my nails out and put on a prettier set. i wanna tie my wrists and ankles to two vehicles and tell them to drive in opposite directions until i'm stretched taller. i wanna carve my eyes out so the lids are no longer hooded, and under it is no longer wrinkly. i wanna untangle my vocal cords and knit them back together again until i sound how i want to. i wanna pull out my spine and shove a metal rod in its place so that my back is straight and my posture pretty. i wanna take a knife to my thighs and cut until they're slim as a doll's. i wanna shrink my ears and straighten my nose and lengthen my fingers and sharpen the edges of any round corner. i don't want to try loving so many unlovable things. i simply want to stop existing as i am.

I'm not ugly
I'm just not pretty enough

این موضوع ممکنه یه سریاتونو ناراحت کنه به خصوص اگر به حیوانات و حقوق حیوانات حساسید
#ScienceWithShayan

خب آقا زوکوسیس چیه
اون گیف راکونه که زنه کنارش می‌رقصه و اون راکونه هم دقیقا حرکاتش رو تکرار می‌کنه رو دیدین؟
این در نگاه اول جالب به نظر می‌رسه ولی این جلوه‌ای از یه مشکل اساسیه که برای حیوانات توی اسارت پیش میاد

داستان چیه؟ داستان اینه که زندگی تو اسارت و کمبود تحریکات حسی و غریزه‌های حیوانی باعث می‌شه که حیوانات رفتارهای عجیبی از خودشون نشون بدن
و گاهی حالا این رفتار تکرار یه سری چیزای دیگه‌ست گاهی هم تکرار رفتارهای انسان‌ها و چیزهایی که می‌بینن

یکی از معروف‌ترین مثال‌های این قضیه و شاید معروف‌ترینش گاس عه
گاس کی بود؟
ایشون:

گاس خرس قطبی معروف سنترال پارک نیویورک بود که چهره‌ی اصلی رسانه‌ و تبلیغات این پارک توی دهه 90 بود.
در طول زندگی گاس بیش از 20 میلیون نفر ازش دیدن کردن و گاس یکی از معروف‌ترین حیوانات در اسارت تاریخ حساب می‌شه.

مشکل اصلی از جایی شروع شد که یه روز کم کم کسایی که گاس رو نگاه می‌کردن متوجه شدن که گاس دوازده ساعت از بیست و چهار ساعت روزش رو به شنا کردن می‌پردازه و این شنا کردنش نه برای تفریح بلکه طبق یه الگوی تکراری و شکل عدد 8 عه و این موضوع باعث نگرانی‌شون شد.
باغ‌وحش تصمیم گرفت با یه روان‌شناس مخصوص حیوانات مشورت کنه و اون زمان یه دستمزد 25000 دلاری بهش دادن
روان‌شناسه گفت این رفتار گاس نشون دهنده‌ی استرس و بی‌حوصلگیشه و کارهاش دقیقا همون‌چیزیه که خیلی از مردم نیویورک انجامش می‌دن(به این برمی‌گردیم!)

بعد از اون باغ‌وحش خیلی تلاش کرد تا گاس رو به زندگی عادی برگردونه
گاس تبدیل شد به اولین حیوون توی باغ‌وحش که توسط پروزاک(فلوکستین) درمان می‌شه
باغ‌وحش براش یه برنامه فعالیتی تعیین کرد، براش یه جکوزی ساختن و کلی چیزای دیگه
و گاس واقعا بهتر شد اما هیچوقت کاملا درمان نشد و رفتارهاش هم کاملا برنگشت

گاس با پارتنراش لیلی و ایدا سال‌های سال چهره‌ی باغ‌وحش سنترال پارک بودن تا سال 2011 که ایدا مرد و گاس به شدت افسرده شد و میلش به غذا خوردن رو هم از دست داد و بعد از بررسی و تصویربرداری مشخص شد که گاس یه تومور توی تیروئیدش داره که در نهایت تصمیم بر این شد که گاس رو یوتونایز کنن و این پایان داستان گاس بود ولی آیا این همه‌اش بود؟

زوکوسیس توی حیوونای در اسارت خیلی جلوه‌های مختلفی می‌تونه داشته باشه
از تکرار حرکات گرفته
و رفتار توی الگوی مشخص
تا آسیب زدن به خودشون و دیگر نمادهای افسردگی و مشکلات روانی
این رفتار بیشتر توی حیواناتی رخ می‌ده که توی طبیعت فعالیت زیادی دارن و خیلی برای شکار کردن یا زندگی کردن فعالیت می‌کنن
مثل خرسای قطبی که ممکنه توی یه روز تا 40 مایل رو راه برن تا شکار کنن
یا اورکاها که زندگی اجتماعی و پر هیجانی دارن و بارها دیده شده که توی اسارت بیمار می‌شن و سرشونو به دیواره قفسشون می‌زنن تا بمیرن
اما این چرا برای ما اهمیت داره؟

فارغ از این‌که حامی حقوق حیوانات هستین یا نه باید اینو بپذیریم که ما انسان‌ها علی‌رغم دستکاری‌های زیادی که انجام دادیم و تغییرات زیادی که توی طبیعت به وجود آوردیم هنوزم بخشی از یه سیستم بزرگیم و زندگی ما عملا مدیون این حیوانات و جانورانه
باغ‌وحش‌ها می‌تونن محیط خیلی خوبی باشن که ارزش این حیوانات رو به ما بفهمونن(اگر درست اداره بشن که تو ایران هیچ باغ‌وحش درستی نداریم) ولی بحث الان ما این نیست.

بحث اینه که انسان سال‌های ساله که از طبیعت جدا شده و دیگه تحریکات حسی و نیاز به تلاش برای بقایی که قبلا داشت رو نداره
یه الگو رو تکرار می‌کنه
یه مسیر تکراری رو دنبال می‌کنه که دیگران بهش می‌گن درسته
و تلاش‌هاش معمولا همسوی با دیگران و یه جامعه بزرگتره که اکثر مواقع برای اکثر افراد این یک ارزش و هدف نیست
این فقط "چیزیه که بهتره یا درسته"
و این باعث می‌شه ما یه سوال برامون مطرح بشه
آیا جامعه عظیم امروز انسان‌ها هم یه جمع از موجوداتیه که دچار زوکوسیس شدن و دارن بدون این‌که بفهمنن چی به چیه مثل یه لشکر از مورچه‌ها دور یه مرکز خالی می‌چرخن تا بمیرن؟