hi~

خب- تقریبا داشتم می‌مردم؟

نه وایسید دارم شلوغش می‌کنم (یا نه؟) ولی هفته‌ی پیش دارویی رو شروع کردم که از عوارض جانبی‌ش خیلی اطلاع زیادی نداشتم. نمی‌دونم چرا این دفعه نگاه نکردم معمولا همیشه چک می‌کنم.
و خب... همین یک دفعه که چک نکردم و آماده نبودم تصمیم گرفت با تمام قدرت به معده‌ی من حمله کنه.

جدا دلم می‌خواست بمیرم.
و انگار یک هفته طول می‌کشه تا بدنم کم کم بهش عادت کنه. تازه من بخاطر شرایطم فقط آمریکایی‌ش رو باید مصرف کنم هر چیزی جز اون رو واکنشم بهش هزار برابره. ایرانیش رو که...

همین دیگه. الان بهترم~

و امروز عصر تصمیم گرفتم بخاطر اینکه حواسم پرت شه سریال ببینم و متاسفانه انتخابم masters of the air بود و شش قسمت دیدم و تا نیم ساعت پیش داشتم گریه می‌کردم و الان بخاطر اون حالم بده ✨

نه ببینید من انقدر با این ۶ قسمت گریه کردم صورتم درد گرفت.

تونستم بل، بوک اند کندل هم ببینم و تقریبا هیچی از نیمه‌ی اول نفهمیدم چون تنها چیزی که چشمام می‌دید و گوش‌هام می‌شنید kim novak بود.من واقعا در برابر این زن فلجم

دیسکاوری رو هم تونستم تا جایی بخونم ( و وای؟؟؟) و شب‌ها برای اینکه حواسم پرت شه تا مسکن اثر کنه ادیوبوک هری پاتر رو گوش می‌دادم.

چرا دارم بهتون گزارش می‌دم

چیز من باز می‌رم خوب بشم بعد میام جوابتون رو می‌دم 🍂

↳「#MastersOfTheAir」

وقتی شروعش کردم حتی فکرش هم نمی‌کردم قراره با همچین چیزی روبه‌رو بشم. جدی می‌گم.
فکر می‌کردم یه سریال نه قسمتی ساده‌ست که قراره مثل سریال‌ها/فیلم‌های جنگ جهانی دوم باشه و برای مدتی سرگرمم کنه و برام مهم هم نبود چون I just wanted to watch something war

ولی قسمت دوم دیدم حتی نمی‌تونم جلوی اشک‌هام رو بگیرم که ادامه‌ش رو ببینم.

نمی‌دونم قبلا گفته بودم یا نه ولی جنگ برای هیچ وقت بخاطر استراتژی‌ها و نحوه‌ی جنگیدن و دلیل وقوعش اهمیت نداشته. جنگ برای من انسان‌هایی‌ان که خواسته یا ناخواسته درگیرش می‌شن. جنگ برای من سربازهایین که ۹۰ درصدشون از هیچی خبر ندارن و فکر می‌کنن کارشون درسته و حتی نمی‌تونن تفنگشون رو رها کنن چون اعدام می‌شن.

برای همین شاید این سریال بیشتر از چیزی که انتظار داشتم تحت تاثیر قرارم داد‌.

انتخاب بازیگرها واقعا بی‌نقصه

گوشیم زنگ خورد

کجا بودم

آره وای