هنرمند هیچ وقت راضی نیست

حالا هنرمندان رمانتیسم میان کلا تعریف زیبایی رو عوض می‌کنن. زیبایی‌ای که‌ توی کلاسیسیسم با توازن و تعادل و نظم به وجود میومده. چیزی که تو بتونی با دید هندسی تعریفش کنی و همین زیبایی توی رمانتیسم شکل فروپاشی، رنگ، فرم، تحرک و احساسات می‌گیره.

وایسین حواسم پرت شد کجا بودم

آها یه چیز جالب که هست اینه که به طرز عجیبی ادبیات که اونقدر که باید درگیر نمی‌شه با اینکه اصلا با خودش شروع شد ولی تاثیرش روی فلسفه و نقاشی خیلی بیشتر بود

حتی انتخاب اسمش هم خیلی دراماتیک بوده‌. رومانسی که افسانه‌های قهرمانان و قصه‌‌های قرون وسطی بوده

حالا ما چی می‌بینیم توی این سبک؟
جنون!
حالات غیرعادی انسان‌ها و اشتیاق وسواس‌گونه‌ی درونی و هیجان خالص اون بخش خالص سرکش انسانی حرکت و رنگ و رنگ و رنگ

هیچ‌جا به این اندازه هویت سرکش انسان مشخص نیست و با افتخار به نمایش نمی‌ذارش

حالا برجسته‌ترین هنرمند این سبک کیه؟

بله درسته فرانسوی بوده

اوژن دلاکروا - کسی که هفت بار توسط آکادمی فرانسه رد شد ولی به جای کشورگشایی و گرفتن دنیا دوباره تلاش کرد

و نتیجه؟ تبدیل به کسی شد که موسیقی تصویر رو به وجود اورد

مرد خیلی جالبی بود‌ از هرچیزی برای الهام و وسیله برای خلق استفاده می‌کرد. شوپن، روبنس، شکسپیر، لرد بایرن، گوته، هوگو و و و و

آها و هربار که از رنگ خاکستری استفاده می‌کرد یه خط از health barش کم می‌شد می‌گفت خاکستری نیروی رنگ‌ها رو از بین می‌بره

این کارش رو هم احتمالا همه‌تون دیدید

عشق، سکسوالیته و احساسات. تضاد بین عشق و عقل که روح جنبش رمانتیکه.
کلا جنبش رمانتیک واکنشی بوده به عقلگرایی دوره روشنگری.

دقیقا

علاوه بر دلاکروا، کاسپار داوید، تئودور ژریکو و ویلیام ترنر هم از نقاشان برجسته دوران رمانتیک بودن.

گاسپار برجسته‌ترین هنرمند رمانتیسم توی آلمان بوده و یه چیز جالبی که توی این آدم هست علاقه‌ش به حزن و غم و قبر و گورستان بوده و از بناهای گوتیک خیلی خیلی خیلی زیبا استفاده می‌کرده