و بین تمام این ورژن‌هایی که گفتم. کتاب اول مهم‌ترین نوشته‌ایه که درمورد اساطیر چین داریم. نوشته‌ای که شامل چندین (حدود ۱۶۰)سواله که بعضی وقت‌ها حتی به سوال‌ها جواب نداده و فقط خواننده رو به سمتش هدایت کرده و هیچکس نمی‌دونه دلیلی که این سوال‌ها پرسیده شدن چیه. هیچکس حتی صد در صد مطمئن نیست چه کسی نوشتش. کتاب رو به Qu Yuan نسبت دادن ولی خب...کسی مطمئن نیست :>

فردا اگه زود برگشتم این رو توضیح می‌دم و با اساطیر نورس مقایسه‌ش می‌کنیم

خدایان مصری قادران مطلق نبودند. از خدایان انتظار می رود که از قوانین ماآت پیروی کنند. در اساطیر مصر، خدایان به شکل موجوداتی با طول عمر بیشتر، زورمندتر و تواناتر از آدمیان به تصویر کشیده شده اند، اما باز هم نقص هایی دارند. نیک و بد مطلق بین خدایان معنی ندارد. خدایان با نقاط ضعف انسانی به تصویر کشیده شده‌اند.
باید بدانید که گاهی خدایان با هم مخلوط می‌شدند (خدایان مصری معمولا به صورت سمبل عمل میکردند، برای همین زیاد می بینید که برای مثل نوشته شده آمون-رع که ترکیبی از دو خدا است.)
"سنگ شباکا" بر ویرانه های معبد پتاح در ممفیس پیدا شد، از جمله مهم ترین منابع اسطوره شناسان در خصوص اسطوره های مصری است. داستان آن که "خداشناخت ممفیسی" نامیده می‌شود، آمیزه ای است از نظم و نثر، روایات سوم شخص و گفتارهایی از خدایان، که به چهار قسمت اصلی تقسیم می‌شود.
سر بر آوردن اولین خشکی از بحر آغازین یکی از وقایع مهم دورانی است که نزد مصریان به "زمان اول" معروف است. آنجا مکانی برای پدیدار شدن آفریدگار به وجود آمد.
نحوه تولد اولین خداوندگار، به شکل های مختلف بیان شده است:
گاهی می‌گویند این اتفاق به آخرین خدا که نفرتم نام دارد، مرتبط است. نفرتم خدای لوتوس آغازین بود. لوتوس از بحر آغازین سر بر می‌آورد، گلبرگ هایش را باز میکند و آفریدگار متولد می‌شود. افسانه های دیگری هم هستند. به نظر نمی‌رسد که مصریان اسطوره های آفرینش خود را واقعی می‌دانستند. این اسطوره ها بیشتر شبیه استعاره های زیرکانه از طبیعت هستند.
مصریان هنگام تفکر درباره پیدایش حیات به نمونه هایی از آفرینندگی که در اطراف خود می‌دیدند متوسل می‌شدند: اعمال جنسی که حیوانات و انسان ها را به وجود می‌آورد، کاشتن دانه که برای گیاهان بود، و نیروی ذهن و دست که اشیا را می‌ساخت. پتاح خدای حامی هنرمندان و صنعتگران بود، و روایت آفرینش با پیوند دادن او به آتوم شروع می‌شود.
در اسطوره های آفرینش هلیوپولیس آتوم نقش پدر و مادر را به عهده میگرد، به این شکل که نعوظ می‌کند، نطفه ی خود را به دهان می‌برد، و اولین زوج خدایی، یعنی شو و تفنوت را تف می‌کند.
در بعضی جاها نوشته‌اند لذتی که آتوم از این عمل می‌برد، روندی ضروری است. شاید این افسانه بسیار تکان دهنده و بدوی به نظر برسد، اما همین اسطوره با جزئیات زیاد در مقبره ها نشان داده می‌شد. گاهی به دست آتوم شخصیت بخشیده‌اند، در هیئت خدابانویی که با آلت او یکی می‌شود تا حیات را خلق کند، و به این ترتیب بر دو جنسه بودن آفریدگار تاکید می‌کنند.
در خداشناخت ممفیسی اما این افسانه به شکل دیگری بازگو می‌شود. آتوم از دهان خود به مثابه رحم استفاده می‌کند، با این حال بخش هایی از دهان که نماد قدرت تکلم خدایی هستند. همان‌طور که می‌دانید (اگه متن قبلی درمورد مصر رو خونده باشید) مصریان معتقد بودند که عقل و شعوری که همه چیز را کنترل می‌کند در قلب جای دارد. در خداشناخت ممفیسی پتاح ، آدمیان و جانوران را به این گونه به وجود آورد که ابتدا آن‌ها را در قلب خود طراحی کرده است و با زبان خود نامیده است. کلمات خدایی پتاح، به افکار واقعیت می‌بخشند. کمی مانند عبارت مشهور آغازین انجیل یوحنا: " در آغاز کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود."
خداشناخت ممفیسی حقیقت اسطوره‌ها‌ی آفرینش هلیوپولیس را نفی نمی‌کند، اما با بیان اینکه آتوم حکم قلب و دست پتاح را داشته است، جانشین آنها می‌شود.

پ.ن:
هلیوپولیس: یکی از دو معبد بزرگ مصریان | لوتوس: نیلوفر آبی | نعوظ: تحریک شدن جنسی (اینجا منظورش خودارضاییه) | نطفه: اسپرم/تخمک

(credit: supernatural_19677)

آدم خوبی نیستی سانشاین

هربار نگاش می‌کنم بهتر می‌شه

"but sir i paid them to"

https://news.1rj.ru/str/ToColoradoAndBack

تیام اینطوریه که پارتنرش بغلش کرده بعد میگه یه سوال بپرسم؟ بعد پارتنرش انتظار داره درباره دوست داشتن و رابطشون باشه اما یهو تیام میگه میدونستی سیاه چاله‌ها با نظریه نسبیت انیشتین چه ارتباطی دارن؟ و این توی تاریخ روم باستان باعث چی شده؟
و اینجاست که پارتنرش مغزش رو از دست میده*
اما کلا اطلاعات جالب همیشه بهش میده، بوسی بوسیش میکنه، روی دستش نقاشی میکشه، مناسبت ها رو ممکنه گاهی یادش بره ولی اونقدر عشق میده که اصلا مهم نباشه

=)))))))
من وقتی خجالت می‌کشم خیلی اطلاعات رندوم می‌دم و سوالای چرت و پرت می‌پرسم. یه بار خیلی معذب شدم توی یه بحث جدی گفتم ولش کن می‌دونی یه غورباقه هست شکمش شفافه؟
طرف:

مرسی نیلکم :>

عاقبت خود را برگزینید.

پنج تا می‌دادم دین رو می‌گرفتم ده‌تای دیگه رو خرج تراپیش می‌کردم.

۱۴ تا می‌دادم آرتور یکی می‌دادم مرلین که آرتور رو بگیره.

یکی می‌دارم واسه کلاوس ۱۴ تای دیگه رو می‌دادم کمپ ترک اعتیاد

۱۵ تا رو می‌دادم ویل می‌گفتم فرار کن