وقتی ازم میپرسن کیو توی ناروتو دوست داری

بعضی وقتا حس میکنم رفتار خوب آدما با من از روی تظاهر میاد و مجبوری که فکر کنم نشات میگیره از اینسکیوریتی و پارانویای درونم چون هیچکس هیچوقت با من خوب نبوده ... همیشه تمسخر سو استفاده ... عمیقا ناراحتم میکنه این افکار چون این رفتار باعث شده کنج اتاقم بشینم و ماه ها بیرون نرم چون از مواجهه با مردم می‌ترسم از رفتار زننده ی مردم می‌ترسم
حتی می‌ترسم خودم رفتار زننده داشته باشم زندگیم شده پر از ترس که نود درصدش رو ترس از اجتماع و آدما و حرفا تشکیل میده
Plz keep away from me
نیاز نیست برا هالویین کاستوم خاصی پوشید همین شمایل انسانیتون از همه ترسناک تره مرسی.

دوست ندارم این رو بگم ولی میفهمم چی میگی و درکت میکنم. همیشه یه قسمتی از وجودم که واقعا دوستش ندارم یه گوشه نشسته و مغزم پر میکنه با جملاتی مثل:
- نکنه داره دروغ میکنه؟
- نکنه واقعا دوست نداره؟
- نکنه دلش واست میسوزه؟
- نکنه این حرفو زده دلت خوش شه؟
نکنه نکنه نکنه
حسی متفاوت با حست رو دارم تجربخ میکنم ولی توی یه مسیرن. مسیری که همیشه باعث میشه فکر کنم کمم کافی نیستم و همزمان بهم حس زیاد از حد بودن میده و دارم بین این تناقض دو تیکه میشم.
- نخند زشت میشی
- اونطوری رفتار نکن میخندن بهت
- این شکلی لباتو روی هم فشار میدی فک میکنن احمقی چیزی هستی
و هزارتا چیز دیگه که همیشه هست و مهم نیست چه کسی، چند بار بهم بگه که اشتباه میکنم بالاخره یه جایی از وجودم هست که نتونه باورش کنه

هرکی پرسید بگید از درد خوابش نبرد

Thank you god for making him so dense

رعد و برق

What a dangerous night to fall in love

Night night

عه یه خوشگل می‌بینم که جوین داده
سالام •-•

نقشه‌ی سیاسی جهان رو کجا بدم چاپ کنن که یه دیوار اتاقم رو کامل بگیره؟

یا یه همچین چیزی

آه چقدر مزخرف می‌گی زن
دهنت رو ببند یه کلمه‌ی درست از توش در نمیاد

باشه ولی چرا کره‌ایا همه شبیه همن؟
منظورم چهره نیست رفتار و حرکات رو حرف می‌گم.
همه یه مدل لبخند می‌زنن
یه مدل گوشه‌ی لبشون رو پاک می‌کنن
یه مدل نگاه می‌کنن
یه مدل راه می‌کنن
انگار یه مدل بوده و بقیه از روش کپی پیست شدن
حس بدی بهم می‌ده نگاه کردن بهشون