He’d grabbed a spare saddlebag before beginning his journey and now he slings it off his shoulder, setting it into the damp soil. One by one, hands tender, John lifts bone after bone from the muck, carefully brushes them clean, and places them into the bag. Fibula, tibia, femur and pelvis. Ulna, radius, humerus and ribcage. His hands don’t shake but his breaths come unsteady as a racehorse, puffing past his lips with an increasingly damp quality to them. 

آخرش رو اسپویل نمی‌کنم براتون

فایلشو داااری؟؟؟ خیلی جالب بنظر میرسهه

↳FanFiction
↳ Masters of the air

TW: extreme graphic gore, murder, injury. If you are sensitive to fluids, blood and guts proceed with caution.

بفرما :>

:((((((

می‌خونمششششششششش

من با آرتمیس فاول خاطره دارم

I'm the paper cut that kills you and the priest that you ignored. I'm the touch you crave, I'm the plans that you made but fuck all your plans, I'm bored.

Oh, and you rip my ribcage open and devour what's truly yours. And our screaming joins in unison, I cry out to the Lord. 'Cause if we join our hands in prayer enough to God, I imagine it all starts to sound like applause.

امروز بالاخره میام همه‌تونو بغل می‌کنم

تا اون موقع فکر کنید این منه و بغلش کنین

الان رسیدم خونه

بالاخره بهار شد

زمین داره نفس می‌کشه.
بیدار شده و داره خودش رو می‌تکونه و کمر می‌کشه. دِدا از پس گرفته شدن حکومت توسط فرزندش خوشحاله و پرسفنی از پله‌های دنیای زیرین بالا اومد و به قلمرو خودش برگشته. یاریلو گندم‌هاشو روی شونه‌ش گذاشته با خودش دور زمین حملشون می‌کنه. و اهورا مزدا ارتشش رو آماده و خلقت انسان‌ها رو کامل کرده.