it makes it easier to admit to yourself that you were wrong or that you made a mistake, when you're not scared of your own judgement
when you don't expect yourself to be perfect and flawless
and when you don't interpret your mistake as a blow to your sense of worth and identity, rather than a performance error

آدم خیلی وقت‌ها از اعتراف کردن به اینکه اشتباه کرده، یا از پذیرفتن اینکه انتقادی که بهش شده واقعا وارد بوده یا چیزهای مشابه دیگه میترسه
چون بدون اینکه متوجه بشیم اجازه میدیم به جای authentic selfامون، ego باشه که واکنش نشون میده و نتیجه گیری میکنه
ایگو، توی این موضوع به طور خاص، تعریف کننده‌ی هویت ماست
و درتلاشه به هر قیمتی که شده از این احساس «من بودن» ما محافظت کنه، چون ارزشی که برای ما تعریف میکنه براساس هویتی هست که باور داره برای ماست
و گاهی باعث میشه درمورد خودمون یه سری باورها داشته باشیم که الزاماً درست نیستن، و صرفاً اونجان برای اینکه با استانداردهای ایگو درمورد ارزشمند بودن همخوانی دارن
مثلا ایگو باور داره من یک آدم زیبام
اگر در واقعیت به هر طریقی ببینم که من اون طور که تصور میکردم و باور داشتم زیبا نیستم، صرفاً با یه تضاد بین تصور و واقعیت رو به رو نمیشم، بلکه تمام بخشی از هویتم که طبق باورم به زیبا بودن ساخته شده، تمام ارزشی که باور داشتم بخاطر زیبا بودن دارم، همش زیر سوال میره
به «من بودنِ» من آسیب میرسه
و در ادامش هویتم دچار شک و دوگانگی میشه

یه سری ویدیو دیدم که یه خانوم تراپیست درمورد این موضوع صحبت میکرد، و توضیح میداد که چطور تشخیص بدیم داریم براساس احساسات و خود authenticامون واکنش نشون میدیم، یا بر اساس ایگویی که مورد تهدید قرار گرفته و ترسیده

this is your ego at work if you're thinking about...:

— am i trying to prove something?
— am i trying to protect myself or my feelings from something?
— thinking about "how can i perfect this right now?"
— thinking about "who can i please right now?"

this is your true self at work if you're thinking about...:

— what can i create?
— what can i contribute?
— how can i connect?
— what can i cultivate?

بدترین تاثیر ایگو اینه که ارزش آدم رو مستقیما به کارهایی که میتونه پرفکت انجام بده گره میزنه
بخاطر همین وقتی اشتباهی میکنیم و میبینیم که نه، مثل اینکه ما درحقیقت بی‌نقص نیستیم، تمام ارزشی که طبق این باور برای خودمون تعریف کرده بودیم زیر سوال میره

بخاطر همین مثلا وقتی دوستت رو بدون اینکه بخوای ناراحت کردی، ایگو بهت نمیگه «اشتباه کردی، از اشتباهت درس بگیر و دفعه‌ی بعد بهتر عمل کن» بلکه بهت میگه «تو دوست بدی هستی. همیشه دوست بدی بودی، و الان بدترین دوست دنیایی‌. تو لایق داشتن این آدم نیستی»

پذیرش اینکه تصمیمات و عملکرد من عواقب مثبت و منفی دارن، و عملکردم بستگی به مهارتم و خیلی عوامل تاثیرگذار دیگه داره، در مقابل این باور که توانایی من توی خوب عمل کردن مستقیم به ارزشم به عنوان یه انسان وصله خیلی خیلی بهم کمک کرده

کسایی که فن مرادرزن به خوشحالی آلرژی دارن

دل منم یه ذره شده براتون :((((((

کسایی که هانیبال فنن تمام دفاعشون از هانیبال رو با " نه ببین تو متوجه نیستی" شروع می‌کنن

با منه منو می‌گهههههههههههه

منو یادشون نرفتهههههههه

یه چیزی که خیلی طرفدارشید رو بهم بگید ببینم/بخونم/گوش بدم درموردش حرف بزنیم
(ارکین رو سارا بهم گفته توی لیسته اونو نگید)

شرلوک
مارول
دیسی
جوجوتسو کایزن
وان پیس (کلا یک نفر در این دنیا جرات داره ادعا کنه وانپیس فنه و اونم حضرت نوحه)
چمیدونم دیگه

مارول و دیسی دوتا دنیای کاملن بشر =)
جوجوتسو رو خوندم کامل شرلوک هم نمی‌دونم چرا فصل آخرش رو نمی‌بینم وان پیس هم متوقف شده دیدنش فعلا (امیر می‌تونه همراه حضرت نوح ادعا کنه که یه وان پیس فن کامله)

سلام منم طرفدار توام و دلم هزارتا بیشتر برات تنگ شده :((( (اونو گذاشتم با دوستم ببینم)

"تو چی دیدی تو من که من ندیدم خودم"