توی کست فقط به الیور اعتماد دارم متاسفانه (فعلا)

نکن؟؟؟؟؟؟؟؟

exactly

I'm not feeling very emotionally supported by my emotional support tv show right now

سیاره هایسین - Hycean - (ترکیب کلمه هیدروژن و اقیانوس) به سیاره ای اطلاق میشه که از آب پوشیده شده و اتمسفری هیدروژنی داره (یعنی یه سیاره فرضیه). این نوع سیارات بهترین کاندید برای حیات فرازمینی هستن، که معمولا از ابرزمین های صخره ای تشکیل شدند. هیچ سیاره ای تاحالا اثبات نشده که هایسین باشه ولی کاندیدهای زیادی وجود داره. احتمال بالایی میدن که یکی از اونها، سیاره ای در فاصله 124 سال نوری از ما به نام K2-18b با وزنی 8 برابر زمین و 2-5 برابر اندازش، دارای حیات باشه.

A. Smith, N. Madhusudhan (University of Cambridge)

این سیاره دومین سیاره ایه که دور یه کوتوله قرمز به نام K2-18 میچرخه و توی بازه حیات این ستاره هستش (یک بازه شعاعی دور هر ستاره که دما جوریه که آب میتونه به صورت مایع وجود داشته باشه). از سال 2019 با تلسکوپ هابل در این سیاره H2O تشخیص داده شده بود، و در طول سال ها مولکول های کربن مانند CH4 و CO2 هم دیده شد. با این حساب که تلسکوپ هابل خیلی قوی نبود، این "دیده شدن" با کمی چشم پوشی گفته میشه از اونجایی که نویز ها و مشکلات به قدری بودن که نمیشد صد در صد نظر داد. همونطور که میدونید، زندگی در زمین و کلا حیاتی که ما میشناسیم Carbon-based هست که یعنی مهم ترین عنصر برای وجود حیات و نشونه اون کربن هستش. ولی خوب هیچکدوم از این ها کافی نیستن. در سال 2023 همین گروه از دانشمندها با کمک تلسکوب جیمز وب با دقت بیشتری مولکول های کربن و آب رو مشاهده کردن. مشاهده این مولکول ها به اضافه آمونیاک (NH3) و کربن مونوکسید همه نشانه های یک سیاره هایسین اند که در K2-18b مشاهده شدن. توضیحات دیگه ای هم برای وجود این مولکول ها وجود دارن، مثلا وجود آمونیاک خیلی اوقات به خاطر اقیانوس های ماگما باشه، ولی خب با بقیه دیتاهای خونده شده و اندازه و وزن این سیاره نمیخونه. این ها همه نشانه های جالبی بودن تا دیروز که دو رد جدید در این سیاه پیدا شد.

Figure 2. The mid-infrared transmission spectrum of K2-18 b obtained with the JWST MIRI LRS instrument. The data points with error bars (in brown) show the observed spectrum as described in Section 2.1. The horizontal error bars correspond to the spectral bin width. The dark blue curve denotes the median retrieved spectral fit, while the two lighter shaded regions denote the 1σ and 2σ intervals. The prominent features of DMS and DMDS are identified. Both molecules have overlapping spectral features between 6.8 and 8 μm, with broader features between ∼9 and 10 μm for DMS and ∼10–11 μm for DMDS.

دی متیل سولفید و دی متیل دی سولفید (DMS و DMDS) هر دو ترکیب شیمیایی ارگانیک حساب میشن، که یعنی در زمین فقط و فقط توسط موجودات زنده تولید میشن. دانشمندها رد این دو ترکیب رو در اتمسفر K2-18b تشخیص دادن، که قوی ترین نشانه از حیات خارج از کره زمین هستش که تا به حال پیدا شده. احتمالات دیگر که بدون نیاز به حیات میتونن وجود این دو ترکیب رو توضیح بدن رد شدن. برای مثال، ممکنه که ترکیبات آلی گوگرد یا اورگانوسولفور (دو گاز CH4 و H2S) در ابرهای گازی با کمک برتابش پرتوهای فرابنفش یا تخلیه بار الکتریکی مقدار کمی از این دو رو تولید کنن، ولی DMS و DMDS واکنش پذیری بالایی دارن و برای مدت کمی در اتمسفر به طور خالص میمونن. امکان نداره که این راه دلیل وجود مقدار زیادی از این دو ترکیب به طور steady در اتمسفر این سیاره باشه.

Figure 4. Spectral contributions of notable chemical species in the MIRI band. Each curve denotes the spectral contribution of a particular molecule to the model spectrum, as denoted in the legend. The mixing ratios of DMS and DMDS are set to a representative value of 5 × 10−4, while CH4 and CO2 are set to 10−2, consistent with constraints obtained from previous near-infrared observations (N. Madhusudhan et al. 2023b). The black line denotes the resulting transmission spectrum with all molecular contributions combined.

یه احتمال جالب دیگه از جایی میاد که در سال 2024 روی یک دنباله دار comet 67P/Churyumov–Gerasimenko ردی از DMS پیدا شد. این احتمال پیش یاد که شاید یه منبع abiotic (خالی از حیات) وجود داشته باشه که توسط سیستم شهاب سنگ ها و دنباله دارها وارد سیاره میشه. این جور اجرام کیهانی یخ و گازهای دیگری از جمله O2, CH4, and CH3Cl رو حمل میکنند که اگه در جو سیاره ها detect بشن به عنوان نشانه های حیات شناخته میشن. ولی احتمال رسیدن این مواد از اجرام کیهانی به جو وجود نداره، از اونجایی که مقدارشون در این اجرام اینقدر کمه که در جو سیاره ها اصلا معلوم نمیشن و به علاوه ترکیباتی مثل DMS و DMDS در رد شدن از جو توسط گرما سوخته و از بین میرن. پس امکان همچین اتفاق یا هر توضیح Abiotic دیگری از تولید این دو مولکول در حال وجود نداره، و با توجه به رد های دیگری که از چندین سال پیش در این سیاره دیده شده احتمال بسیار بالایی وجود داره که ما سیاره ای پیدا کردیم که در اون حیات وجود داشته باشه.

جالب ترین قسمتش اینه که این سیاره هه خیلی نزدیکه به ما؟ یعنی تو مقیاس کیهانی 124 سال واقعا نزدیک حساب میشه، کهکشان ما 100 هزار سال نوری قطرشه، و این یکی از میلیارد ها کهکشانیه که وجود داره. این که نزدیک ترین احتمال حیات به ما فقط 120 سال نوری اون ور تره یعنی خدا میدونه یکم بیشتر پیش بریم چه چیزهایی پیدا کنیم.

دروغ می‌گه. عاشق وقتاییم که حرف می‌زنه و ورمورد چیزایی که خونده صحبت می‌کنه چون مشخصه تا وقتی از چیزی مطمئن نباشه بیانش نمی‌کنه قبلش تا جایی که ممکن بوده تحقیق کرده. انقدر با ذوق حرف می‌زنه و توضیح می‌ده من دلم می‌خواد لال شم تا فقط اون صحبت کنه و دوست دارم وقتی بزرگ شدم مثلش بشم.

اگه جواب ندادم مریضم دارم می‌میرم

توی هوش مصنوعی هایی که معمولا باهاش چت میکنید این پرامپ رو بدید و عکساشو به اشتراک بذارید

based on all the information you have on me based on all our previous conversations, create an image, representing all my personality

خفه شدم =)))))) بیرون پنجره کارمو گذاشته

وای من سر کار دقیقا همینقدر کتاب غیرمرتبط دارم کشومو باز کنی یه عالمه چیز هست که نباید باشه