↳FanFiction
↳ Teen Wolf/MCU

“This tells me nothing,” Stiles says. “Except that you can use Google and know how to take screenshots.”
“I consider it your resume,” Fury tells him.
Stiles freezes, because what.
Fury doesn’t say anything else, doesn’t explain, even after Stiles gestures for more. “What the hell do you mean it’s my resume? If you haven’t realized it, I’m still in college.”
He doesn’t look impressed. “You’ve been in college. You have two degrees, four separate certifications, and you’re on the fast-track for a PhD.”
“I like learning,” Stiles deadpans.
“You like helping, and it just so happens that I have someone you can help.”

اتفاقا به نظرم رفتارش کاملا ادی دیاز بود. یکی از چیزهایی که ما توی این هشت فصل فهمیدیم اینه که ادی وقتی ناراحته متوجه حرف‌هاش نیست و اینطوریه که "اگه من ناراحتم تو هم باید ناراحت باشی" و جلوی زبون نیش‌دارش رو نمی‌تونه بگیره و کلماتش رو نمی‌تونه کنترل کنه و بعدش خودش زودتر از همه پشیمون می‌شه.
باک کسیه که با رفتارش همیشه احساساتش رو نشون می‌ده ولی ادی ۹۰ درصد مواقع از کلمات استفاده می‌کنه. و خدا نکنه وقتی فکر می‌کنه خودش مقصره چون "شاید اگه نمی‌رفت بابی الان زنده بود" و "حتی وقتی مرد پیشش نبود و از پشت تلفن فهمید"، جلوش باشی چون چشماشو می‌بنده و دهنش رو باز می‌کنه.

و نه این اصلا چیز خوبی نیست و باید یاد بگیره کنترلش کنه ولی کاملا طبق شخصیتش رفتن جلو. سلیطه =)

وای مگه یادتون نیست وقتی بابی بهش گفت نمی‌تونی برگردی سرکار چی بهش گفت؟ مرد نقطه‌زنی می‌کنه.

و اینکه بین سه تا زن لاتین بزرگ شده باید انتظار داشته باشید توی بحث بتونه انقدر دقیق محل ضربه رو انتخاب کنه he's a latin teenage girl

Tiam

ازت شکایت می‌کنم =)

نه کسی طرف ادی رو نمی‌گیره ولی خب اینا دوتا آدم تاکسیکن افتادن بهم رفتارهای اشتباه هم زیاد دارن. اتفاقا این که ضعف شخصیتی رو بیارن جلو و نخوان کسی رو قدیس جلوه بدن یکی از چیزهایی که من توی این سریال خیلی دوستش دارم.
همه شخصیت‌های اصلی مشکلات رفتاری و شخصیتی خودشون رو دارن که باعث می‌شه ما اونا رو کاملا یه انسان ببینیم.
آره حرفایی که زد و توی زمان اشتباه و به آدم اشتباهی زد ولی خب دقیقا همینه یکی وقتی ناراحت و عصبانیه نمی‌فهمه چی می‌گه و با عواقبش باید کنار بیاد.

بخدا ما هیچکدومشون رو نمی‌تونیم به عنوان پارتنر تحمل کنیم باک گوست می‌شد ادی هم به دادگاه می‌کشید😭

منظورت چیه حسودیت شد زدی پامو به فاک دادی از تلفن ثابت خونه‌مون هم بلاکت می‌کنم.
تازه زاییدم تصمیم گرفتی ۴ سال دیگه بری تو ارتش؟ ابلاغیه درخواست طلاقو با شتر برات می‌فرستم.

با مانههههههه

یه چیزی‌ که هست اینه که "شاید برای رفتار اشتباهت دلیل داشته باشی ولی چیزی از اشتباه بودن کارت کم نمی‌کنه." من فقط می‌گم چی باعث شد که ادی این اشتباه رو بکنه و همچین رفتاری اشتباهی از خودش نشون بده.
وگرنه اشتباه که اشتباهه اگه همچین چیزی به من می‌گفت کسی توی اون موقعیت انقدر صورتش رو چنگ می‌زدم مامانش نتونه بشناسش.

و خب اینم در نظر بگیرید که جفتشون یه آدم مهم توی زندگیشون رو از دست دادن هرکدوم به یه شکل به بابی اهمیت می‌دادن. باک به عنوان پدری که هیچ وقت نداشت و ادی به عنوان کسی که تنها قسمت ثابت زندگیش بود و تنها چیزی که هیچ وقت عوض نمی‌شد. و از دست دادنش یکم روی بخش منطقی مغزشون تاثیر می‌ذاره صد در صد.

یادتونه در مورد سوگواری حرف می‌زدم اون موقع‌ها؟

و این‌ باعث شد بخوام درمورد رابطه بین گناه و سوگواری بیشتر بدونم.

گناه چیه؟
گناه پاسخ ما به بررسی و نتیجه‌گیری منفی یه موقعیته. کاری که می‌تونستیم انجام بدیم ولی ندادیم. تلاش بیشتری نه می‌تونیستیم بکنیم ولی نکردیم. باید و شایدهایی که توی ذهنمون می‌چرخن و همه‌ی نتیجه‌ی وجود حسی به اسم Empathy شناخته شده.
با توجه به حسی که به فردی که دلیل حضورش توی موقعیت فعلی، عمل یا رفتار ما بوده احساس گناه می‌کنیم و سعی داریم درستش کنیم.

حالا چرا ما همراه با سوگواری احساس گناه می‌کنیم؟
- واقعا کار اشتباهی انجام دادیم؟
-‌ فکر می‌کنیم کار اشتباهی انجام دادیم؟
- اگه قبول کنیم تقصیر ما نبوده باید بپذیریم بعضی حوادت فقط... اتفاق میفتن؟

این شروعش بود. درمورد اون فیکی که زندگیم به دو بخش قبل و بعدش تقسیم شد.