بازممم. حتی به عنوان میدل نیم هم خیلی ظالمانه‌س اخه چرا😭😭😭

اصلا معنیش تو اسم چیه چیز قشنگیه که همچین ریسکی میکنن؟😭😭

این کار زشت برمی‌گرده به قرون وسطی. اون ما اصلا کلمه‌ای به شکل Dick که همچین معنی‌ای بده نداشتیم و دیک صرفا مخفف ریچارد بوده. حالا چرا؟ برمی‌گرده به یه ترند بین‌ قرن‌های ۱۲ تا ۱۵. این ترند چی بوده؟ نیک‌نیم‌های ریتمیک!
چطوری کار می‌کرده؟
ریچارد رو در نظر بگیرید.
Richard
Rich
Rick
Dick
همینقدر الکی =)
مثل ویلیام که می‌شه بیل‌ یا بیلی، مثل رابرت که می‌شه باب یا بابی (he's alive) و مثل مارگارت که می‌شه پگ یا پگی.

من اینو نشستم کاملا جدی به رفیقم توضیح دادم که آقا این روندو داره و الان معنیشو اشتباه میگیرن و اینا
برگشت پرسید پس اون موقع به دودول چی میگفتن تو انگلیسی که دیک اوکی بوده برای اسم
پشمام ریخت
الان سوال منم هست

بستگی داره چه دوره‌ای مد نظرمون باشه. اگه همون قرون وسطی رو بخوایم درنظر بگیریم می‌شه
Member
Prick
Rod
و چیزای دیگه

https://news.1rj.ru/str/ToColoradoAndBack/47066

Cock, prick, penis, manhood

منهود که از قرن ۱۸ و ۱۹ اومد تازه و Penis یه کلمه‌ی لاتینه و تا قرن ۱۷ اینا اونقدر ازش استفاده نمی‌شه و بیشتر توی روم باستان کاربرد داشته😭

رومی‌ها یه اصطلاح داشتن واسه چیزشون..‌‌که می‌شد membrum virile
و باید اینطوری بخونیدش
✨membrum virile✨

پرسشی دیگر
چیشد که دیک معنی امروزیشو گرفت؟
یه ریچارد نامی به قدری لاشی بوده که اسمشو گذاشتن رو اون؟

توی اوایل قرن ۱۹ اینا فکر کنم شروع شد. توی جوامع با سطح فرهنگی پایین‌تر و کارکنان خدماتی و کلا کارگر‌ها. چون خب کلا اسم دیک خیلی اسم رایجی بوده اینا هم کم کم تبدیل به توهینش کردن. دیگه آمریکایی رو هم که می‌شناسین سریع خوششون میاد. خیلی زود همه‌جا پخش شد.
آها راستی به کارآگاه‌ هم می‌گن dick

قرن هجدهم آخراش هم بهش میگفتن John Thomas

نه این انحصاری مال بریتیشاست می‌دونین که چطورین امکان نداره یه چیزی رو راحت بگن😭 این john thomas هم بخاطر این روشه که چون باز اسم خیلی رایجی بوده تو می‌دونستی دیک هرکسی باشی....
کلا مردها دوست دارن روی فلانشون اسم مردونه بذارن نمی‌دونم چرا😭

گاد فورد یه بریتیش بگه cock
فقط ✨john thomas ✨

یکی از قشنگ‌ترین فن‌فیکشن‌هایی که خوندم

↳FanFiction
↳ Solo Leveling

The throne room is quiet.

How long has it been since someone last walked these halls, since light and noise had the chance to permeate this forsaken place? Too long. Dust lies thick on the floor, the once gleaming marble now aged and stained, worn a muted grey. Chandeliers that once gleamed now tarnish, darkening a little more with every passing year, and even the throne, gleaming, golden thing that it was, doesn't shine as much as it used to. How much longer before it begins to rust? Until it begins to crack beneath its own weight, centuries of neglect wearing away at it until all that remains is so much forgotten scrap?

The air is stagnant now, unmoving, and if he had ever needed to breathe he would have long choked, mortal lungs giving up against the stench of the kingdom's decay. The darkness is absolute, the silence impregnable. If it were not for the clink of his own gauntlets as he clasped his sword, he might begin to think that he doesn't exist at all. He turns his sword in his hand, settling both hands on the top of the hilt, and stills, the throne room growing quiet once more. 

Igris waits. 

لذت ببرید و ایگریس رو ببوسید