قرار بود نارنجی بشه

Even Hobbits trembled before their journeys, right?

Intolerable. Unbearable. Ten thousand times worse for having come so utterly out of nowhere, for having been unexpected; unexpected, the way nothing ever was, the way nothing was allowed to be.

اولین حقوقم ۴ میلیون بود
سال ۹۸ - ۹۹ اینا
کل ۴ میلیون رو ‌کتاب خریدم ☺️

کسی رو می‌شناسید بتونه همچین چیزی ببافه؟

I don't yet but I can see if I can learn it for you

می‌تونیییییی؟

اگه پولشو بگیری البته

Lemme see what I can find

مخصوصاً برای دخترها. واقعاً این نظر منه ولی بایددددد کار کنی و پول دربیاری. باید پول خودت رو داشته باشی.

یکی از دلایلی که طرف زندگیش از هم پاشیده ولی نمی‌تونه طلاق بگیره همینه. چون پول نداره چون اگر جدا بشه مجبوره برگرده خونه‌ی پدر و مادرش اگر قبولش کنن و بگن غلط کردی طلاق گرفتی نونت کم بود آبت کم بود. از ترس خرج هم که شده باید دهنشو ببنده و بشینه تو خونه چون بهش گفته بودن شوهر پولدار خوشبختی میاره زن باید بشینه تو خونه آشپزی و بچه‌داری کنه زن باید با سفید بره با سفید بیاد.

من هم دوست دارم بشینم توی خونه غذاهای مختلف و هزارمدل دسر درست کنم. یه باغچه‌ی کوچیک‌داشته باشم و لبه‌ی پنجره‌ی آشپزخونه یه گلدون ریحون بذارم. لباس خوشگل بپوشم و تفریحی روزی ۴ ساعت توی مرکز تحقیقاتی کار کنم و شب‌ها با ذوق منتظر همسرم باشم ولی نه من باید احتمال همه چی رو بدم. احتمال این رو بدم ازم خسته بشه احتمال این رو بدم بهم خیانت کنه احتمال این رو بدم یک درصد روم زن بگیره احتمال این رو بدم یک روز مشخص بشه دست بزن داره و پدری ندارم که حقش رو کف دستش بذاره و باید پس‌اندازی داشته باشم که آواره نشم و تهش زندگیم جمع نشه یه اتاق توی خونه‌ی مادرم

من هیچ وقت توی زندگیم مرد قابل اعتماد نداشتم. هیچ وقت فیگور مردانه‌ای نبوده که بهم ثابت کنه نه، می‌شه با یک زندگی ساخت. هرچی دیدم و شنیدم خلافش بوده و من با این عقیده بزرگ شدم که همیشه باید احتمال پس زده شدن رو بدم.
فرقی نمی‌کنه طرف جد در جد ایرانی باشه یا توی فنلاد باهاش آشنا شده باشم. من با ترس از مردها بزرگ شدم با اینکه بهشون جذب می‌شم و کنار گذاشتن این ترس خیلی خیلی زمان می‌بره.

من نمی‌گم همه‌ی مردها بدن. همونطور که همه‌ی زن‌ها خوب نیستن. فقط محیطی که من توش بزرگ شدم باعث شد ازشون بترسم. بهشون بی‌اعتماد باشم و هر لحظه منتظر باشم بهم آسیب بزنن.
من دوستان صمیمی مذکر زیادی دارم و با تمام وجودم دوستشون دارم. با ارتباط برقرار کردن با مردها مشکلی ندارم. ولی تقدیم کردن احساساتم بهشون؟ آسیب پذیر کردن خودم؟ وابسته شدنم؟ خیلی ترسناکه.

نمی‌دونم من جایی بزرگ شدم که تهدید به قتل خیلی چیز عادی‌ای جلوه داده می‌شده و اگر زن اعتراض می‌کرد با جمله‌ی "خفه با" از طرف خانواده مواجه می‌شد و مجبور بود دهنش رو ببنده و بچه‌ش رو بزرگ کنه و غذاش رو بپزه.

خلاصه بچه‌ها شوهر خوب با اینکه شکلات است ولی هرکی داشته از قبل داشته